Po godzinach

odprawa

Pinterest LinkedIn Tumblr

Przesłanki dla zastosowania ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników („ustawy”), a w konsekwencji zaistnienie prawa do odprawy z niej wynikającej, zostały określone w poniższych przepisach. Zgodnie z art. 1 ust. 1 przepisy ustawy stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej: 1) 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników, 2) 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników, 3) 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników – zwanego dalej „grupowym zwolnieniem”. Stosownie do art. 8 ust. 1 tej ustawy pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości w nim określonej. Z kolei w myśl art. 10 ust. 1 ustawy przepisy art. 5 ust. 3-7 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1. Zasadnicza różnica pomiędzy art. 1 ust. 1 (zwolnienia grupowe) i art. 10 ust. 1 (zwolnienia indywidualne) tkwi w tym, że o ile pierwszy z nich wyklucza zastosowanie przepisów ustawy w sytuacji, gdy wyłączną przyczyną uzasadniającą rozwiązanie stosunku pracy są okoliczności leżące po stronie pracownika (jeśli zatem są to przyczyny dotyczące pracownika i niedotyczące pracownika albo przyczyna wyłącznie niedotycząca pracownika, ustawa zastosowanie znajdzie), to drugi stanowi o niestosowaniu przepisów ustawy wówczas, gdy – niezależnie od istnienia niedotyczącej pracownika przyczyny uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy – dodatkowo występuje po jego stronie przyczyna rozwiązanie to uzasadniająca (jeśli zatem jest to przyczyna wyłącznie niedotycząca pracownika, ustawa zastosowanie znajdzie). Więcej w tym temacie, a także w zakresie relacji prawa do odprawy z tej ustawy i prawa do odszkodowania z art. 45 kp. w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2012 r. II PK 102/11 OSNP 2012/23-24/289 Lex numer 1230269. 

Comments are closed.