# Baloniku nasz malutki

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/baloniku-nasz-malutki/265>\
**Category:** Dziecko\
**Created:** [22 Sierpień 2007 19:34 UTC](https://naobcasach.pl/t/baloniku-nasz-malutki/265 "2007-08-22T19:34:57Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [22 Sierpień 2007 19:34 UTC](https://naobcasach.pl/t/baloniku-nasz-malutki/265/1 "2007-08-22T19:34:57Z")

</div>

![Baloniku nasz malutki](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/6/68183963abcdad000abd2186c78e2d2870f33797.webp)

**„Baloniku nasz malutki, rośnij…” – tej zabawy chyba nikomu nie trzeba przedstawiać, ale dla przypomnienia opisujemy zasady, warianty i kilka sposobów, żeby „trach” na końcu zawsze kończył się śmiechem, a nie guzem.**

## Wierszyk i zasady

> Baloniku nasz malutki,  
> rośnij duży, okrąglutki.  
> Balon rośnie, że aż strach,  
> przebrał miarę, no i TRACH!

Wszystkie dzieci biorące udział w zabawie trzymają się za ręce i stoją blisko siebie, tworząc małe, ciasne kółko, czyli „balonik”. Mówiąc wierszyk, powoli cofają się i oddalają od siebie, jak najdłużej trzymając się za ręce, aż koło robi się coraz większe. Przy słowie „trach” balon pęka: dzieci puszczają ręce, a najczęściej także kucają albo siadają na ziemi.

Wierszyk mówcie powoli, z rosnącym napięciem, a słowo „trach” wypowiedzcie głośno i wyraźnie. Na nie wszyscy czekają, więc warto zrobić przed nim krótką pauzę.

## Dla kogo i co rozwija

To jedna z pierwszych zabaw w kole, w których mogą uczestniczyć już dwulatki, choć najlepiej bawią się w nią przedszkolaki. Wystarczy kilkoro uczestników, ale w domu z jednym dzieckiem też da się zagrać: mama, tata i maluch trzymają się za ręce, a balon i tak pęka z hukiem. Starsze rodzeństwo chętnie dołączy, zwłaszcza jeśli będzie mogło dyrygować zabawą.

Przy okazji dzieci ćwiczą:

- współpracę w grupie, bo balon rośnie tylko wtedy, gdy wszyscy cofają się równo;
- panowanie nad ruchem i równowagę przy chodzeniu tyłem;
- rytm i pamięć, gdy uczą się wierszyka;
- reagowanie na sygnał, czyli słowo „trach”;
- wyczucie przestrzeni i odległości, bo trzeba się oddalić, ale nie puścić rąk zbyt wcześnie.

Dla nieśmiałych dzieci to też dobry sposób na oswojenie się z grupą, na przykład na początku roku w przedszkolu albo na urodzinach, gdy nie wszyscy się znają.

## Warianty zabawy

Kiedy podstawowa wersja jest już dobrze znana, możecie ją zmieniać:

1. **Powolne powietrze.** Zamiast pękać, balon „spuszcza powietrze”: dzieci przy głośnym „psssss” wracają powoli do środka i znów tworzą małe kółko.
2. **Dmuchanie balonu.** Przed wierszykiem dzieci „pompują” balon, dmuchając w złożone dłonie. To dobre ćwiczenie oddechowe, które lubią logopedzi.
3. **Balon na wietrze.** Przy powiększonym kole wszyscy kołyszą się na boki, jakby balonem szarpał wiatr.
4. **Różne zakończenia.** Raz dzieci kucają, raz podskakują, raz obracają się wokół siebie, a ostatnią wersję wybiera dziecko, które prowadzi zabawę.
5. **Prawdziwy balon.** Na koniec dorosły może dmuchać prawdziwy balon, a dzieci obserwują, jak rośnie, i krzyczą „trach”, zanim się zawiąże.

## Bezpieczeństwo i dobre rady

Zabawa wymaga trochę miejsca, więc wybierzcie przestrzeń bez mebli, kantów i zabawek na podłodze, a najlepiej trawę albo dywan. Przypomnij dzieciom, żeby się nie szarpały i nie ciągnęły za ręce zbyt mocno, bo przy „trach” ktoś może upaść do tyłu. Kucanie albo siadanie przy pęknięciu balonu jest bezpieczniejsze niż przewracanie się na plecy.

Jeśli w zabawie używacie prawdziwego balonu, pamiętaj, że pęknięte gumowe balony i ich kawałki są niebezpieczne dla małych dzieci, bo łatwo je wciągnąć do ust i się zadławić. Pilnuj balonów przez cały czas, a resztki od razu wyrzucaj. Małe dzieci nie powinny same dmuchać ani gryźć balonów.

Ta prosta zabawa w kole zostaje w pamięci na całe życie, więc pewnie kiedyś Twoje dziecko nauczy jej własne dzieci, mówiąc ten sam wierszyk z tą samą pauzą przed „trach”.
