być albo nie być mamą

buheheh znam te akcje z jedzeniem na ścianach i wogóle - kochane ja to już poznałam ale na szczęście nie na własnej skórze ale mówię wam - czekają nas niesamowite historie

no ale co zrobic :blush: ?? Jak sie powiedzialo A to trzeba powiedziec Z.

swieta racja. Ja niestety mam malo znajomych ktore maja dzieci i nie widzialam takich historii, chociaz nie raz slyszalam… Zobaczymy jakie to moje baby bedzie…

no tak jesli idzie o wyniesienie dziecia za drzwi to ok
ja czasami miałam ochote wyrzucić moich siostrzenców przez okno!!!
ale to przechodzi i jest dobrze
trzeba to przezyc

Kwiatunio mam nadzieję, że cie nie uraziłam moim postem :sweat_smile: Ja tylko tak zażartowałam z tym pytankiem o noworodku…
A jak dzieci potrafia dac się we znaki to ja wiem… mam o 8 lat mlodszego brata i nie raz mi było dane się nim opiekować i dostac białej goraczki z nerwów, oprócz tego mam aż 8 siostrzeńców którzy tez już nie raz dali ciotce popalić…

no ja trzymam sie tej wersji,ze do swojego dziecka sie inaczej podchodzi :smiley: Bo ja to taka surowa ciocia jestem :blush: i siostra mi zawsze powtarzala - ZOBACZYMY CO POWIESZ DO SWOJEGO DZIECKA W TEJ SYTUACJI :laughing:

Dokładnie jestem takiego samego zdania …moje rodzenstwo ma juz duze dzieci ale moja kumpela ma 7 i 4 latka jak tam ide i cos przeskrobia a ona lekko na to reaguja i mowie no co ty wejda ci na głowe :wink: a ona poczekamy juz na ciebie zobaczymy jak zareagujesz :smiley: hehe pomyslałam no racja :smiley:

iwcia to tak jak ja :clap: ja na swojego bratanka i bratanicę to czasami chuknę i złoszczę się i wogóle a oni wtedy się śmieją i mówia “pożyjemy zobaczymy”

cos w tym musi byc :wink:

Najlepszy przyklad to zwierzaczki. Moj kot bylby najbardziej rozpieszczonym kotem na swiecie gdyby moj R nie wzial go w obroty… Dzieki temu cos porzadnego z niego wyroslo, a i tak jak cos przeskrobal to moj R dawal mu bure a ja ryczalam w drugim pokoju… Tak bylo z kotkiem, a co bedzie z dzieckiem to wogole ciezko mi sobie wyobrazic… :open_mouth:

kochana wisienko - kocisko nie ma co sie rownac z dzidziusiem :smiley: Jak mezus spojrzy w wpatrzone w tatusia oczka i slodka minke to ani o pol tonu glosu nie podniesie i zapomni co chcial powiedziec :blush:

Szczerze się boję żeby z mojego dziecka nie wyrósł rozpieszczony bachor w stylu tych z super niani. Ale jak to zrobić skoro to będzie nasza ukochana kruszynka? Najmłodszy w rodzinie :wink:

hmmm… tez sie tego obawiam ale mam nadzieje,ze mimo,ze to moje dziecko to zachowam troche zdrowego rozsadku :smiley: Napewno nie pozwole na to,zeby dziecko podnioslo na mnie reke :angry:

Oj, ja tez sie tego boje. Mam za miekkie serce… Ale z drugiej strony wiem co sie dzialo z moim bratem jak mu rodzice pozwolili na troche wiecej niz powinni… Strasznie ciezko im bylo go przestawic na tryb dziecka poslusznego… Moze wiec zachwowam troche rozumku… Mam nadzieje.

zyczmy sobie powodzenia :smiley:

Kochane, prawda jest taka:
MAMA jest od kochania
TATA od upominania :smiley:

A na powaznie - to ja nie licze za bardzo na to, ze przy pierwszym tak bardzo wyczekiwanym dziecku bede rozsadną mamusia :woman_gesturing_no: oszaleję na pewno na punkcie tego dziecka i będe miała klapki na oczach, a przez nie trudno ocenic obiektywnie zachowanie malenstwa…

ja często się boję ze moje dziecko wyrośnie na złego człowieka - to znaczy na jakiegoś narkomana, złodzieja albo gwałciciela wiecie takie myśli doprowadzają mnie do szału bo wiem że to niestety nie tylko od rodziców zależy na jakiego człowieka te nasze maleństwo wyrośnie i boję się że nie będę mogła zapobiec takiemu rozwojowi wydarzeń

a ja sie zastanawiam jak to zrobic,zeby byc kochajacym i surowym rodzicem jednoczesnie. Wychowac synka tak,jak wychowala mnie mama. Na wiele rzeczy mi nie pozwalala a mimo to mam do niej tyle szacunku i milosci :blush:

ja mam dwa wielkie plany co do mojego dziecka: nauczyć mówić rodzicom że się ich kocha i nauczyć przepraszać jak się zawini - ja tego nigdy nie umiałam i przez to teraz nie odzywam isę do własnej rodzonej matki miejmy nadzieję ze uda nam się te nasze pociechy wychować tak jak tego pragniemy - najważniejsze to szanować rodziców - tego też mi brakuje

a ja chciałabym miec do swojego dziecka tyle zaufania co moja mama do mnie
i chciałabym zeby miało tyle własnego zdania i samozaprcia zeby nie zniszczyc tego zaufania
mimo ze bedzie miała duzo okazji