# Co to jest?

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/co-to-jest/280>\
**Category:** Dziecko\
**Created:** [22 Sierpień 2007 21:44 UTC](https://naobcasach.pl/t/co-to-jest/280 "2007-08-22T21:44:11Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [22 Sierpień 2007 21:44 UTC](https://naobcasach.pl/t/co-to-jest/280/1 "2007-08-22T21:44:11Z")

</div>

![Co to jest?](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/2/241eae0f757f1748bdb0589e1f46f666f67a0701.webp)

**Pod tajemniczą nazwą „Co to jest?” kryje się dźwiękowa przygoda z rodzicami: dziecko z zawiązanymi oczami zgaduje, co wpadło do słoika. Potrzebujesz tylko słoika i garści drobiazgów z szuflady.**

## Jak się bawić

Najpierw trzeba nazbierać sporo małych przedmiotów, na przykład monety, guziki, kostki do gry, kamyki, kredki. Pokazujesz je dziecku i po kolei wrzucasz do dużego szklanego słoika. Razem słuchacie, jaki dźwięk wydaje każdy z nich. Potem zawiązujesz dziecku oczy, wrzucasz jeden przedmiot, a ono musi odgadnąć, co to było. Tą zabawą ćwiczycie słuch dziecka.

Pierwszy etap, czyli wspólne słuchanie z otwartymi oczami, jest bardzo ważny. Dziecko uczy się wtedy, że moneta dźwięczy wysoko i metalicznie, kamyk stuka głucho, kostka do gry podskakuje kilka razy, a kredkę ledwo słychać. Bez tej „lekcji” zgadywanie byłoby zbyt trudne i szybko by zniechęciło.

## Dla kogo i co rozwija

Zabawa sprawdza się mniej więcej od trzeciego, czwartego roku życia, kiedy dziecko potrafi już skupić się na dźwięku i nazwać przedmioty. Na początek wystarczą trzy wyraźnie różne rzeczy. Starsze dzieci mogą zgadywać spośród kilkunastu przedmiotów, a nawet rozpoznawać, ile monet wpadło do słoika albo czy były to dwie różne rzeczy wrzucone jedna po drugiej.

Przy okazji dziecko ćwiczy:

- słuch fonematyczny, czyli umiejętność wychwytywania drobnych różnic w dźwiękach, która później przydaje się przy nauce czytania i pisania;
- koncentrację i uważne słuchanie;
- pamięć, bo musi połączyć dźwięk z przedmiotem, który wcześniej widziało;
- słownictwo, gdy opisuje dźwięki: dzwoni, stuka, szeleści, grzechocze, brzęczy.

## Bezpieczeństwo przy drobiazgach

Drobne przedmioty, takie jak guziki, monety czy kamyki, mogą być bardzo niebezpieczne dla małych dzieci, bo łatwo je połknąć albo włożyć do nosa. Przy maluchach to dorosły trzyma przedmioty i wrzuca je do słoika, a dziecko tylko słucha. Po zabawie wszystko od razu chowaj do zamykanego pojemnika, wysoko, poza zasięgiem rąk. Jeśli w domu jest młodsze rodzeństwo, bawcie się, kiedy śpi albo jest w innym pokoju. Pamiętaj, że wiele dzieci odruchowo wkłada drobiazgi do buzi nawet wtedy, gdy już „wiedzą”, że nie wolno.

Słoik postaw na stole, na złożonej ściereczce, żeby się nie przewrócił i nie przesuwał. Jeśli obawiasz się szkła, możesz użyć metalowej puszki z gładkim brzegiem albo twardego plastikowego pojemnika. Dźwięki będą trochę inne, ale zabawa nadal się uda.

Niektóre dzieci nie lubią mieć zawiązanych oczu. Nie nalegaj. Wystarczy, że zamkną oczy albo odwrócą się plecami do stołu.

## Warianty dźwiękowych zgadywanek

Kiedy podstawowa wersja się opatrzy, możesz wprowadzić zmiany:

1. **Różne pojemniki.** Wrzucacie ten sam przedmiot do szklanego słoika, metalowej puszki i plastikowego kubka. Dziecko zgaduje, gdzie spadł.
2. **Grzechotki do pary.** W kilku nieprzezroczystych pojemniczkach umieść po dwa razy ten sam materiał, na przykład ryż, groch, makaron. Dziecko szuka par, potrząsając pojemnikami.
3. **Dźwięki domu.** Dziecko z zamkniętymi oczami rozpoznaje odgłosy codziennych czynności: przelewanie wody, szelest gazety, zamykanie szuflady, stukanie łyżeczką o kubek.
4. **Zamiana ról.** To dziecko wrzuca przedmioty, a Ty zgadujesz. Możesz się czasem specjalnie pomylić, bo maluchy uwielbiają poprawiać dorosłych.

Wszystkie te zabawy możecie przygotować w kilka minut przy kuchennym stole, a dziecko odkryje, że świat dźwięków jest dużo ciekawszy, niż się wydawało.
