Hej, witam!
Widzę, że wątek się rozwija - super, będę miała co czytać
Na razie przejrzałam tylko pobieżnie i w sumie niewiele pamiętam
Myślę, że od połowy września będę tu zaglądać w miarę regularnie, bo po urlopie do pracy raczej nie wracam.
Frydza, wyczytałam, że Wiki musi mieć szynę - bardzo współczuję kochana. Wyobrażam sobie jak to przeżywasz… jednak sama stwierdziłaś, że to dla dobra Wiki, więc jakoś przetrwacie. Z perspektywy czasu stwierdzisz, że to były tylko 3 miesiące, choć teraz na pewno wydaje Ci się, że aż trzy… Trzymaj się dzielnie no i baw się dobrze na weselichu! Kreacja bardzo do Ciebie pasuje!
Aleksandrowicz, rzuciły mi się w oczy Wasze zdjęcia - super z Was rodzinka! Sama nie wiem do kogo Aleczek podobny, jak dla mnie to “mieszanka” rodziców. A z Ciebie śliczna Mamusia!
Kamilko, zamiast się niepokoić bolącą piersią, pójdź i się przebadaj - niewiele z tym zachodu, a będziesz spokojniejsza. Chociaż ja obstawiam, że przeforosowłaś z ćwiczeniami… to o czym boisz się myśleć nie boli 
Alinko, zdjęcia znad morza bardzo fajne! Jesteś niesamowicie zgrabniutka! Trzymam kciuki żeby rekacje z Karolem ułożyły się tak, byś Ty była szczęśliwa, bo szczęśliwa mama=szczęśliwy maluch! Uśmiałam się z Wańki wsuwającej jogurcik
Super, że alergie już za Wami
U nas z jogurtami na razie przystopowaliśmy, bo Heleneczkę, niestety, znów obsypało. Calutki brzuszek i plecki
Smarujemy się już 4 dzień maścią z antybiotykiem i sterydami
Trochę pomogło; jutro ostatni dzień.
Magda, gratuluję przetrwania pierwszego dnia w pracy
Pamiętam jak ciężko mi było zostawić Helenkę, zwłaszcza, że Szpak został z opiekunką. Nie tak jak Marcinek z tatusiem. Zobaczysz, że twoi chłopcy świetnie sobie poradzą - szybko przywykniesz do nowej sytuacji.
Edytko, współczuję straty pracy, bo tak się stało o ile dobrze zrozumiałam?? Mnie też się widzi, że Twój szef (ex-szef) ma kogoś na Twoje miejsce i tyle.
BeWu, super, że dobrze się czujesz w ciąży - mi brzuszek już zaczyna ciążyć (jest ogromny!), upały dokuczją niemiłosiernie, ale jakoś się trzymam. Teraz Krzyś jest już po kursach, więc mam go na szczęście w domku. Choć zdarzają się teraz wyjazdy do Poznania do pracy,ale to jest najwyżej jeden tydzień w miesiącu. No i służby - tak jak dziś.
Zapomniałam Wam się pochwalić, że w pon odebrałam prawo jazdy - i codziennie jeździmy z Krzysiem do pracy - ja za kółkiem hehe. Już w miarę opanowałam nasz wielki (jak dla mnie) samochód. Teraz z niecierpliwością czekam na dłuższą trasę 
Co do wagi maluchów, to widzę, że Heleneczka mimo że wydaje się “niczego sobie” jak to mówią waży prawie najmniej z naszych dzieciaczków - 9600. Wzrostu ma 76 cm. Jeśli chodzi o mówienie to ma kilka słów w swoim repertuarze “mama”, “tata”, “baba”, “a-nienienienie”. Poza tym gada coś w swoim języku
Rozumie wszystko, ale zamiast nadawać po “ludzku”, pokazuje paluszkiem co chce. Poza tym chodzi już bardzi ładnie i ogólnie jest bardzo pocieszna. Ma swojego ukochanego Misia z któym śpi; zanim zaśnie częstuje go swoją kaszką hehe (przystawia na chwilę Misiowi do pyszczka butlę po czym gdy uzna, że Miś pojadł, kontynuuje jedzenie hehe). Oprócz tego zadziera mi bluzki żeby głaskać brzuszek i tuliuć się do niego. Nasz Słodziak mały 
Oki, nie zanudzam Was już więcej
Zmykam spać, bo Słodziak nocy nie przesypia, a dziś nie ma Krzysia więc czeka mnie kilka pobudek …