czerwiec i lipiec 2010

tibby, no właśnie tak myślę, że czas najwyższy powoli się zakupować:) Nie wiadomo kiedy mijają te tygodnie…Ale to dobrze, w końcu nie możemy się doczekać naszych Maluszków :slight_smile:

no zakupujcie się, zakupujcie :slight_smile: ja będę kibicować bo chyba wszystko mam :slight_smile:
Jedynie rzeczy do szpitala dla mnie zostaną (allegro się kłania): podkłady ginek., podkłady na łóżko, jakieś staniki.

ja muszę dla małego w razie czego butelkę kupić żeby mieć do czego z cycusia odciągać pokarmik, bo mam jedną dołączoną z aventu, ale znajoma mówiła, że ciężko dzieciaczki z nich jedzą, więc się chyba na dr.brownsa zdecydujemy z tą rurką - ponoć antykolkowa… :thinking: I nie wiem czy ewentualnie smoczka nie kupić profilaktycznie. chcemy go uniknąć, ale kto wie, czy nie będzie potrzebny. a później latać po sklepach się nie będzie chciało :wink:

tibby, butelki dr browna podobno są najlepsze. Ja też myślę, że na wszelki wypadek dobrze smoczek mieć. Potem jak znalazł na grymaszenie nie wiadomo z jakiego powodu:)

No coś ty, pierwsze słyszę. Moi tylko na avencie (dołączonym do laktatora właśnie) :laughing: Jak bym kupowała butelki jak juz zaistnieje realna potrzeba, a nie co by było gdyby.
Do smoczka mam podobne podejście zresztą, niektóre dzieci nie potrzebują, chyba bardziej ich rodzice :wink: (nie wiem z czego to wynika, ale potem “zatkane” są nawet dzieci w dobrym humorze, coś mówiące już, a przytkane smokiem)…
Sklepy, apteki w razie czego są otwarte, niektóre całą dobę :laughing:

Co do smoczka, to ja akurat wolę jeden mieć w pogotowiu. Gdyby Maluch zaczął koncertować w nocy w szpitalu, to będzie na miejscu, nie będzie trzeba po nocach Męża targać w poszukiwaniu całodobowej apteki;)

no właśnie ja chyba wychodzę z tego samego założenia.

ja też sądzę ze smoczek zbędna sprawa ale każdy robi jak uważa
Jula super dawała sobie rade bez a potem nie miałam problemu tak jak pisze

No może i tak.
Chociaż zawsze lepiej poszukać przyczyny płaczu, a nie zatykać dziecko.
Przynajmniej mi się tak wydaje.
I wbrew pozorom maluszki zmęczone porodem śpią jak susły. Mało które płacze jeśli ma mamę blisko (no chyba, że głodne).

[ Dodano: 2010-03-27, 17:13 ]
goździk, pewnie, że każdy musi robić co uważa za stosowne. W końcu to jego dziecko :wink: Smoczek też, jak sądzę, jest lepszą alternatywą niż ssanie kciuka- ma anatomiczny kształt, nie psuje zgryzu (choć może u noworodka spowodować złe łapanie piersi, więc ja bym odsunęła próby smoczkowe na jak najpóźniej) :slight_smile:
Myślę, że lepiej wiedzieć, że lekiem na całe zło nie jest smok, a próby poznania potrzeb dziecka.

Żeby nie było, że jestem jakąś przeciwniczką smoczków. Nie jestem. Mój Bartek był smoczkowy (tylko do spania używał, chyba od 2-3 miesiąca życia, a już wymagał smoka do spania od 7 mca życia). Ale wiem, że da radę bez. Damian często ssał pierś. Częściej niż wskazywał na to głód. I spał po 10-20 minut ze 3 razy dziennie. Bardzo malutko. A jednak dałam radę, nie pochlastałam się z rozpaczy, a jeszcze starszak był do obsłużenia, dom do ogarnięcia… :wink:
Damian dostał smoczka od babci, ale nie chciał go, a mi się nie chciało wiecznie mu poprawiać jak wypluwał, wkładać by ssał, bez sensu.

Wiatam Was cieplutko z rana! U nas piękne słoneczko - aż chce się żyć! :smiley:

Witam i ja
U nas szaro buro i ponuro dla odmiany :slight_smile:
Ale nic to, i tak spadło na mnie niespodziewanie spore tłumaczenie, więc niedziela przed kompem, byleby się hałastry z domu pozbyć, bo w hałasie to ja nie umiem się skupić… masakra… nawet przeczytać nie mogę oryginału, bo śpiewają, “mamują” znaczy co chwilę jestem niezbędna, piszczą… niewykonalne normanie

Witam :slight_smile:
U nas też pięknie i słonecznie :slight_smile: Chyba na jakiś spacerek się wybierzemy :slight_smile:

Martalka, to powodzonka w tłumaczeniu! Tak właśnie podejrzewam, że przy Maluchu nie koniecznie da się skupić i popracować, umysłowo, a co dopiero przy dwójce!!! :open_mouth: Dlatego mam nadzieję, ze się wyrobię z egzaminami przed porodem jeszcze :slight_smile: A z jakiego języka obcego jesteś specjalistką?

karo, my też pójdziemy na spacerek, ale trochę później. Narazie jeszcze siedzę w socjologii - już mnie mdli od niej i im więcej wiem, tym bardziej się upewniam w przekonaniu, że nic nie wiem :laughing:

Julchik, zdecydowanie wolę nocami tłumaczyć gdy dzieci śpią, da się. I lubię mieć wcześniej podany termin, a nie z dnia na dzień (bo teraz muszę i za dnia siedzieć bo muszę skończyć do jutra rana) :wink: Dziecko mniejsze śpi, starsze wojuje z tatą, więc nawet idzie. Ale za chwilę wjeżdża obiad, więc mam przerwę.
English to moja specjalność :slight_smile: obecnie tłumaczę txt z pedagogiki (lubię tę dziedzinę, ale pan dr ma dość specyficzny sposób pisania i idzie dość ciężko, zwłaszcza, że kontakt z żywym językiem ang na co dzień mam, delikatnie mówiąc, ograniczony..).

U nas też słonko wyjrzało. Byłam z Bartkiem w kościele i zmarzłam w drodze powrotnej- wieje coraz mocniej…

English - fajnie :slight_smile: Zawsze przydatny jezyk. A czemu kontakt ograniczony? Może wprowadzisz w domu angielskie dni? Np wtorek i czwartek rozmawiamy po angielsku - moja znajoma tak swojego dzieciaka uczyła :wink: , no ale nie wiem czy Twoi będą chętni. Chociaż jak już, to na pewno nie na poziomie pedagogicznej terminologii naukowej :laughing:
My do koscioła dopiero się wybieramy, mielismy przed tym pójść na specerek, ale jakos sie zachmurzyło :cry:

no właśnie właśnie :slight_smile: Do chłopców nawet chciałam mówić, ale powiem szczerze, że trudno się zmobilizować. Zwłaszcza, że nie jest dla mnie naturalne mówić zdrobniale po ang. Już lepiej język literacki bądź terminologia :laughing:
A mój mąż zupełnie niekumaty językowo, więc…
Z takich pierdołek, to mam tyle, że jestem na bieżąco z gramatyką (korepetycje), ale to też poziom gimnazjum, max liceum :thinking: ale dobre i to. Stricte dla siebie mam książki- czytadła (mnóstwo ich w lumpkach), ale przy czytaniu książki usypiam momentalnie, zwłaszcza wieczorkiem, pod kocykiem. No, ale w pracy, z jaką do czynienia mam teraz, i te książki są na niewiele zdatne :wink:
Może uda mi się wrócić do pracy weekendowej jako lektor (studia zaoczne), ale szczerze mówiąc juz mam wyrzuty, że ja i mąż z dziećmi mało czasu mamy wspólnego a jeszcze dojdzie kolejny maluch. Popołudniami on z nimi, ja mam korki, do popołudnia ja z Damianem, a Bartek w przedszkolu/ M w pracy… Jeszcze nam babcia podkrada Bartka na weekendy, mam niedosyt i normalne wyrzuty sumienia…
No, ale dosyć, wracam do roboty..

czesc dziewczyny :slight_smile:
dopadlo mnie jednak to przeziebienie :face_with_thermometer:
ale spacerek dzis 3 godzinny zaliczylismy rodzinka bo od jutra ma 3 dni padac :open_mouth: oby nie :sweat_smile:

teraz M czyat Igolinie wiec moge posiedziec przy kompie i herbatce z cytrynka :slight_smile:

oczywiscie ja zapomnialam dzis o zmianie czasu :woman_facepalming: i wybralam sie z Iga i palna do kosciola o godzine za pozno :open_mouth:
no ale palma ta sama co w zaszlym roku :laughing: wiec juz wyswiacona :wink:

Ech, Martalka, tak to już jest, że chciałoby się usiąść jedną d… na 3 krzesłach - nie zawsze się udaje, ale próbowac można. :wink: Oczywiscie, że Dzieciaki są najwazniejsze i to im należy się najwięcej czasu i miłości, ale niektóre kobiety też czują niedosyt realizując się wyłącznie w roli matki i żony. Są oczywiscie takie, które pełniąc te tylko role czują się spełnione - zazdroszczę im! Ja do takich nie należę (chociaż zobaczymy - może zmienie zdanie jak Maluch przyjdzie na świat). Myślę i tak, że jest to okres przejsciowy - aby dzieciaki dorosły do wieku szkolnego, ewentualnie przedszkolnego, to wtedy już mozna pomysleć i o samorealizacji na większych obrotach. Swoją drogą podziwiam Cię, że udaje Ci się godzić wychowanie Synów, zajmowanie się domem i jeszcze praca - w domu to w domu, ale zawsze praca! Wielki szacun! :clap:

mmarta, dobre z ta palmą! :laughing: A no i życzę zdrówka oczywiscie!

mmarta, zdrówka!! Ja też obecnie przeziębiona :thinking:

Julchik, a ja właśnie dzisiaj siedząc nad tekstem myślałam jaka Ty jesteś pracowita. Mi się tak strasznie nie chce (częściowo to wina jakiegoś przesilenia wiosennego albo nie wiem czego, bo zwykle mam power). Myślami byłam tam gdzie oni, a nie “w pracy” :wink:
Pewnie są kobiety które są spełnione wyłącznie w roli matki i żony, ale myślę, że jest ich nie tak dużo. Gdyby nie moje odskocznie, chyba bym sfiksowała, chociaż lubię być w domu z dziećmi.

witam poranna pora :coffee: