Czy jesteście cierpliwe?

ja nie jestem cierpliwa,fakt,ze tłumaczę i powtarzam ale jak za długo to już drę ryja :laughing: Też jestem choleryczką ,moje nerwy za często są wystawiane na próbę no i niestety nie zawsze umiem je okiełznać.To nie znaczy,że znęcam się na dzieciach :laughing: po prostu jestem strasznie rozdarta :laughing: ale uwierzcie mi,że moja Zuzia potrafi doprowadzić,ze wychodzę z siebie :laughing: Za dużo chyba mam stresu na co dzień.Ale walczę z tym jak sie da i mam nadzieję,że jak sie wszystko unormuje w moim zyciu to i z nerwami nie będzie problemu :thinking: Czasami mam zdarte gardło :laughing:

Czasem mam dzień, że nic nie jest w stanie wyprowadzić mnie z równowagi ale jak się nie wyśpię albo jak mnie coś boli to… :angry: :angry: :angry: Wtedy często muszę wyjść na chwilkę za drzwi wziąć głęboki oddech i dalej mogę zajmować się dzieckiem a najlepiej to jak jest mąż a ja odpoczywam a on przejmuje moje obowiązki :smiley:

to fajnego masz męża.. mój wogóle nie ma cierpliwości więc myślę, że ewentualna kwestia tłumaczenia , tłumaczenia i jeszcze raz tłumaczenia bedzie należała do mnie :wink:

widze że nie jestem sama w tym zdzieraniu gardła :sweat_smile: i wybuchowości,ufff ulżyło mi :wink: ale staram sie bardzo byc cierpliwa,choc różnie to wychodzi,czasem nei daje rady,zwłaszcza że większosć czasu jestem zdana sama na siebie,jak jest małż to jest lepiej,on jest o wiele bardziej cierpliwy ode mnie,szkoda ze więcej go nie ma niż jest :thinking: (nie pracuje na miejscu niestety :frowning: )

to chyba jak my wszystkie :laughing:
ogolnie nigdy nie podejrzewalam sie o tyle cierpliwosci,chociaz czsami tez nie wyrabiam :thinking:

Ja chyba jestem a przynajmniej staram się być cierpliwa..jednak nie zmienia to faktu, że mój mąż jest o wiele bardziej spokojniejszy i bardziej cierpliwy..to on chodził z psem na szkolenie, i zazwyczaj robi w domu wszystko to co wymaga większej cierpliwości. Ale cierpliwość wpisaną mam w zawód więc staram się :slight_smile: .

mnie ostatnio brakuje cierpliwości, szczególnie jak próbuję uśpić Franusia i już mały po wielkich męczarniach uśnie i nagle wbiega do pokoju Antek z okrzykiem mama! wtedy to mnie coś trafia bo wszystko muszę zacząć od początku a na dodatek Franek taki jest, że jak przyśnie nawet na minute to później przez godzinę mogę zapomnieć o spaniu.

Ja nie jestem cierpliwa w życiu ale staram się być wobec dziecka…choc to órznie bywa i zależy jaki mam dzień, bo zasmi są we mnie duże pokłady cierpliwości by po chwili całkowicie się wyczrpac i wtedy jest sajgon … Czasami mam złośc na siebie, że nie jestem taka jaka chcę być… ale co zorbić?