u nas nie działają ani prośby ani groźby , nasza Karolina jest mega uparciuch i trudno mam z nią , nawet moja mama początkowo mi nie wierzyła jak jej opowiadałam jaka KArolka jest uparta ale gdy się przekonała na własnej skórze to była w szoku i pytała się jak ja sobie z nią radzę, że ja w porównaniu do niej to anioł byłam i zastanawiała się po kim ona ma taki charakter bo nawet moją siostrę przebiła a moja siostra to tez była agentka… no ale ja z drugiej strony się cieszę jej się przyda taki charakter w dorosłym życiu, żeby była uparta i dążyła do wyznaczonego sobie celu i żeby pewne rzeczy spływały po niej jak po kaczce bo wiem, że będzie miała pod górkę ze względu na to , że jest niepełnosprawna - silny charakter jej sie przyda , tylko ja teraz mam trochę przerąbane
mojej Karolinie trzeba było jakiś czas temu powiedziec kilkadziesiąt razy dobranoc .. kilka razy to teraz hehe więc jest jakaś poprawa
A co Karolince jest?? na zdjęciu wyglada na zdrową dziewczynkę ale masz rację mocny charakter pomaga w życiu tylko my rodzice będziemy mieli troszke przerą.bane
Bardzo bym chciała żeby nam wyszło, byliśmy razem 10 lat, mamy dwójkę dzieci. Może taki mocny cios jak rozwód otworzył mu oczy i zaczął być prawdziwym ojcem i fajnym facetem długa droga przed nami ale fajnie że jest na to szansa
Evik.kp, dziekuje,jak do was dolaczylam juz mialam suwaczek A dzidzius ten przegadany byl kilkanascie godzin,potem wyczekany 8 cykli ale jest
Co do meza,to super,ze kontak wam sie ociepla,moze cos z tego wyjdzie,trzymam kciuki za was
nie gadaj,da rade.Mnie tez przeraza ta mysl,Zuzka jest niepelnosprawna,to tylko reka ale dla mnie i pewnie dla niej AŻ reka,ale wiadomo jakie sa dzieci,boje sie co to bedzie w przedszkolu,szkole i wogole w zyciu
ja równiez dołączam sie do gratulacji >
dziekuje
Co do ciazy,to niezle daje mi w kosc,chyba najciezszy poczatek ze wszystkich - wymioty,calodzienne mdlosci,sennosc,zmeczenie a 9 pazdziernika jade z Zuzka na turnus do Dziekanowa i nie wiem jak ja to wytrzymam
no niestety porażenie mózgowe ale na szczeście tylko jedna strona i nie jest jakoś mega mocno porażona chodzi, biega, skacze i jest bardzo radosną dziewczynką, w przedszkolu radzi sobie super więc jest git.. nie nerzekam ale wiadomo kazda matka pragnie dla swojego dziecka jak najlepiej i żeby było zdrowe
a co jej jest w rączkę? powiem Ci , że moja Karolina radzi sobie super a ma porażoną i rękę i nogę , zaczęła chodzić późno bo miała prawie dwa lata ale na prawdę jest i tak dobrze, ja się naoglądałam wpracy bardzo chorych niepełnosprawnych dzieci także dziekuję Bogu , że jest jak jest, że nie jest gorzej..
czasami taki porządny kopniak dla faceta to jest dobry sposób wiem coś o tym.. ja z moim byłym nażeczonym niedoszłym mężem się rozstałam i dopeiro wtedy się poprawił i zmienił o 360 stopni tylko, że ja już wtedy byłam z moim teraźniejszym męzem i byłam w ciąży więc owoce mojej pracy nad nim zbiera jakaś inna laska ale najważniejsze, że z rozrabiaki zmienił się w dobrego ojca i męża.. jestem z niego dumna
Dzis raczka jest funkcjonalna ale na pierwszy rzut oka jak idzie albo biegnie widac,ze cos jest nie tak.Podnosi ja do buzki ale woli robic to prawa,do gory tez nie podniesie,dotknie glowy ale tylko stymulowana cwiczeniami,nie wiem czy bedzie umiala sie uczesac i zapiac z tylu stanik..wiem,ze sa powazniejsze choroby,jednak jako matka napewno mnie rozumiesz,kazde kalectwo naszych dzieci w naszych oczach rosnie do wysokiej rangi Ja to sie dodatkowo z tym pogodzic nie moge,bo Zuzia byla zdrowa w moim brzuszku,gdyby ktos zrobil mi porzadne badanie USG,to wykryliby ,ze jest duza,zrobiliby CC i jedyny nasz problem skonczylby sie po 7 dniu jej zycia - bo ona miala uszkodzona raczke,dodatkowo prze moja nieleczona cukrzyce grozila jej spiaczka,bo jej trzustka pamietala z brzuszka,ze duze dawki cukru dostaje,produkowala duzo insuliny,wiec jak Zuzka spila kilka kropelek mleczka,to cukier spadaj jej do 40,7 dnia trwalo programowanie jej na nowo
siedzę i robię kosztorysy… i słucham muzyki na youtube… w życiu nie zgadniecie czego… hehehhe sama się z siebie śmieję ale np: Rzeki przepłynąłem, Biały miś itd… ale obciach hehe ale tak mnie naszło na wspominki z lat młodości bo nie da się ukryć że jakieś 15 lat do tyłu w każdym domu w niedzielę o godzinie 10:00 wszyscy oglądali Disco relax.
Chciałabym wrócić do tamtych lat…
[ Dodano: 27-09-2011, 18:05 ]
a teraz siedzę i ryczę… bo trafiłam na piosenki : podziękowania dla rodziców
że tak mnie naszło na wspomnienia…
A wy macie jakieś takie wspomnienie z domu rodzinnego czy tez inne które nigdy nie zapomnicie?
Ja np pamietam zapach pokoju mojej babci, a ona zmarła gdy ja miałam 5 lat.
Jeżeli chodzi o drugą babcię, to pamiętam jej kotlety mielone… nikt takich nie robi pysznych
ja pamietam bardzo dobrze kukulki i pierniki,ktorymi zawsze dziadek mnie czestowal i jak gralam z nim w karty w oszukanca,umowilismy sie na drugi dzien i juz nie zagralismy,pamietam dokladnie,mimo,ze mialam wtedy chyba z 7 lat
Babcia nam troche zydzila slodkosci,wiadomo ciezkie czasy byly ale dziadek zawsze mi dal
[ Dodano: 27-09-2011, 19:04 ]
Ogolnie jestem uboga jesli chodzi o wspomienia,rodzice mojej mamy zmarli,jak ona byla nastolatka,moj tata zmarl jak mialam rok i 4 m-ce,dziadek od taty zmarl jak mialam 7 lat,babcia pare lat pozniej.Mamy mala rodzine,stad moje marzenie o posiadaniu 3 dzieci,siostra ma tez 3,beda sie starac o 4,wiec jak sie spotkamy - to juz jest liczna rodzinka
ja uwielbiałam zupę pomidorowa mojego taty a jak byłam mała to uwielbiałam go czesać hehe a wspomnienie z mamą którego nigdy nie zapomnę lepiej głośno nie mówić.. bo mi głowę urwie
wspomienia z mama mam takie,ze zawsze jak przychodzila renta po tacie,to kupowala nam po jogurcie,bananie i czekoladzie Normalnie nie bylo kaski na takie rarytasy,nie bylo Biedronek
Pamietam tez jak mama z siostra uczyly mnie jezdzic na lyzwach na takim blotku,ktore przed blokiem bylo i wpadlysmy do wody
Mama niosla mnie do domu za rece,zrobila nam cielpa kapiel i polozyla do lozek,dostalysmy herbatke z sokiem z malin,ktory tylko mama umie robic taki pyszniutki
[ Dodano: 27-09-2011, 20:10 ]
a i pamietam jak kupila mi moj pierwszy rowerek dwukolowy,taki maly czerwony - byl piekny,pamietam jak sie wtedy czulam,bylam szczesliwa i dumna,ze bede miala najladniejszy rower na osiedlu
I pamietam tez jak dostalam taka ruska lalke,byla taka duza,plakala,mrugala oczami i szla za jedna reke W tamtych czasach to bylo cos
Kurcze,ciekawe czy nasze dzieci beda mialy takie wspomienia???
iw_rybka współczuję, przeżyć najgorsze później są właśnie takie myśli, ze gdyby ktoś nie zawiódł to dziecko byłoby zdrowe.. mi w ciązy z Karoliną ani razu nie zobiono ktg.. nawet przed samym cc.. ale na szczescie nie upierali sie przy sn bo nie wiem co by było… a raczej nie chcę nawet o tym myśleć..
Karolina radzi sobie dobrze i nawet używa porażoną rączkę, zresztą ja ją cały czas upominam i nie raz słyszę pytania typu: “mamo czemu ty jestes taka upierdliwa???” - odpowiadam jej :“bo bardzo Cię kocham” heheh
ja z dzieciństwa ma dużo wspomnień i dobrych i złych z takich dobrych to pamiętam jak np. dostałyśmy z siostrą lalki barbie oryginalne (mało które dziecko miało oryginalną lalkę), pamiętam jak dostałam rower bmx, a później na komunię miałam kupiony drugi rower nazywał się “karlik 18” i był koloru wiśniowego
pamiętam też disco polo, disco relax, disco polo live wszyscy tego słuchali , no i Olek na prezydenta hehe miałam wtedy chyba jakies 6-7 lat ale pamiętam to jak dziś pamiętam też święta bożego narodzenia jak rodzice nam wmawiali, że jakie bedziemy grzeczne na wigilii takie bedziemy grzeczne cały rok pamietam jak nam sciemniali żebysmy patrzyly w okno za pierwszą gwiazdką a oni w tym czasie układali prezenty pod choinką ale i tak później zawsze tata psuł reszte czasu swiątecznego bo z roku na rok pił coraz wiecej jak bylysmy nastolatkami to w święta nie składaliśmy sobie życzeń tylko mówiliśmy “wesołych świąt” bo stwierdziłyśmy, że nie mamy ochoty udawac , że wszystko jest ok. raczej więcej mam fajnych wspomnień ale w podstawówce przeszłam przez depresję którą rodzice wzięli za bunt nastolatka i mnie nie wspierali nie pomagali.. stwierdzili, że uważam się za kogoś lepszego od innych ludzi, że nie mam z nikim tematów, że chodzę z zadartym nosem i fukam na wszystkich.. w ogóle nie widzieli problemu, wiele miesiecy przesiedziałam zamknieta w pokoju, odizolowana od znajomych, unikałam życia na zewnątrz ale poradziłam sobie sama
ja pamiętam jak jadłam pierwszego banana w swoim życiu, miałam skończone 5 lat staliśmy tak długo w kolejce i dostaliśmy aż dwa banany, dla mnie i mama ubłagała żeby jej jeszcze jednego sprzedali - dla babci do szpitala. Szłam taka dumna z tym bananem… i potknęłam się i leciałam jak długa… z ręką w górze żeby bananowi nic się nie stało
Pamiętam gdy przyszedł do mnie Mikołaj, a później w szopie znalazłam taką Laskę Mikołaja… rodzice mnie nastraszyli że Mikołaj zostawił abym była grzeczna i ja w to uwierzyłam dopiero po kilku latach dowiedziałam się że to mój tata był tym Mikołajem.
Miałam klocki i nie chciałam ich później posprzątać, więc mój tata mi w tym pomógł.. wrzucił je do pieca miałam jakieś 6 lat… Później tata pożyczał mi do zabawy swój komplet który zawsze był pozbierany co do jednego klocuszka Jak miałam 20 lat to Tata przyznał się że to były te same klocki
jak mój był pijany to bił kablem od żelazka, wywalał mi zeszyty z torby w środku nocy jak przyszedł z baru i przepytywał czy wszystkiego się nauczyłam… więc też nie było miło..
NICOLA_1985, mój akurat nie pijący (jedynie przy jakiejś okazji ale cyrków nie odwalał tylko szedł spać),tylko najgorsze,że złe wspomnienia przykrywają te dobre
no dokładnie… ja mam żal do moich rodziców za niektóre wspomnienia które mi zafundowali ale i tak nie mogę napisać, że miałam złe dzieciństwo bo miałam więcej niż dzieci z mojego osiedla, jako jedna z niewielu miałam komputer, miałam rowery, miałam markowe ubrania, moi rodzice mieli samochód a nawet dwa samochody, rodzice dawali nam pieniądze na imprezy ale oczywiście pracowałyśmy od 16 roku życia , żeby nie było, że rodzice dają nam na wszystko i mamy dwie lewe ręce … nigdy nam na nic nie brakowało , ogólnie żyłam w dostatku ale brakowało mi dobrego kontaktu z tatą… z mama miałam dobry kontakt ale były sprawy z którymi nie do końca umiała ze mną rozmawiać i poddawala sie na starcie, nie pomogła mi gdy miałam depresje tylko zwaliła to na mnie ze to mój problem przez mój charakter a tata zawsze ją do nas źle nastawiał i był zły, że ona chciała mieć z nami mimo wszystko jak najlepszy kontakt.. ale były też dobre czasy z tatą nie mówię , ze był zły do szpiku kości..