Witam,
Jak po weekendzie?
Super pogoda sie zapowiada na dziś.
Mały dziś miała ciężką noc a my z nim. Budził sie o 24, 3, 5 i 6:30. Zasnął wczoraj około 16 i spał do 24 (nawet nie budziliśmy go na kąpiel). Rano był tak zmeczony że nie mógł sobie znależć miejsca. Dopiero zasnął, tak mi go szkoda bo strasznie marudził, tak mocno był zmęczony. Mi juz nawet zmęczenie odeszło. Jeszcze chyba czegoś takiego nie mialam z nim.
Wczoraj bylismy w H&M i kupiliśmy mu m.in. bardzo fajną grzechotkę, gryzaczka, nie wiem jak to nazwać, ale nie o to mi chodzi tylko o jej kolory. Czarno-białe. szukam zabawek czarno-białych dla niego ale ciężko znaleźć. Podobno najlepsze są dla dzieci właśnie takie mocno kontrastujące kolory, ale w ofercie ich brak.
Mój mały ma chyba niewielki problem z trzymaniem główki jak leży na brzuszku. Leży sobie na brzuchu ma głowę u góry i nagle ją kładzie na bok. Chcemy mu kupić matę firmy Tiny Love czas na brzuszek. Czy słyszałyście może opinie na jej temat?
Kolano coraz lepiej, ma teraz piękne kolory 
Kruszynko oczywiście wszystkiego najlepszego dla Julci.
Pozdrawiam
[ Dodano: 2011-03-21, 09:36 ]
spadłamz nieba nie jest łatwo zyć to prawda, ale nie sądze aby w Polsce było az tak źle. osobiście nie myślałam nigdy o wyjeździe za granicę do pracy. nie oszukujmy się najczęściej tam sprzątamy, pracujemy w pralni, hotelach jako pokojówki, myjemy gary, pracujemy w kuchni albo jesteśmy kelnerkami lub kelnerami. Mam sporo znajomych którzy wyjechali za granicę i właśnie takie prace mają, nieliczni maja inne prace.
Większość tych ludzi jest po studiach, znają język i nie liczą na nic więcej.
Mam tez 3 koleżanki które są na wyspach położnymi (no ale to już trzeba mieć odpowiednie wykształcenie) i one faktycznie sobie chwalą tam pracę i maja porównanie jak to jest w Polsce jak pracowały w szpitalu i nie chcą wracać do Polski bo chcą pracować w swoim zawodzie za rozsądne pieniądze a nie za jałmużnę.
Nie miałam łatwo w życiu, na studiach musiałam pracować aby utrzymać się w Warszawie bo za rentę jaka dostawałam nie bylo mnie stać na to aby tu normalnie żyć. Było ciężko i między wykładami i nauka biegałam do dwóch czasami trzech miejsc pracy w tygodniu. ale dzięki wytrwałości i determinacji udalo mi się.
Dlatego uważam ze wszystko zależy od naszej pracy i wiary we własne możliwości.
[ Dodano: 2011-03-21, 10:14 ]
oczywiście wiem ze nie każdemu się w życiu udaje i zdarza się tak że mimo tego iż sporo pracujemy nie udaje nam się za wiele, ale nie można się poddawać.
Uważam że w Polsce tez możemy godnie żyć i najważniejsze jest to co napisałam madziorka tu mamy rodzinę i przede wszystkim jesteśmy na swoim. Mieszkam ponad 200 km od mojej rodziny i wiem jak mi jest ciężko (nawet teraz jak urodziłam małego przydałaby się jakaś babcia aby od czasu do czasu ugotowała przynajmniej jakiś obiad albo wyszła z małym na spacer), a co dopiero jak byłabym tyle kilometrów od Polski i mogła liczyć tylko na przypadkowych znajomych.
Takie jest moje zdanie na temat wyjazdów za granice za pracą, ale ile ludzi tyle opinii. Wolę być u siebie i mieć pracę za jakieś mniejsze pieniądze, a za to mieć czas dla rodziny (większość ludzi pracuje tam od rana do wieczora) i nie myć po kimś kibli (sorry za określenie ale taka jest prawda), nie po to się uczyłam aby to robić.
jeśli chodzi o dzieci tez jest różnie. mam znajoma która dostała bardzo silnej depresji (jej mąż ma trzy prace pracuje również w nocy, a w tedy kiedy jest w domu to śpi). ona jest w Irlandii, poszla do psychologa porozmawiac o tym a on co zrobił. Powiadomił kogoś w rodzaju kuratora i dzieciaki zostały obięte szczególna opieka kuratora bo matka ma depresje. Oczywiście tam sie bardzo troszczą o dzieci ale ja uznali za kobiete która moze zrobić dzieciom krzywdę. A dziewczyna jest normalna. Po prostu tęskni za Polską, rodziną przyjaciółmi i czasami tak jak my nie daje rady sama. Poszła po pomoc to dostała kratora dla dzieci.