# Kolorowo aż chce się jeść!

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/kolorowo-az-chce-sie-jesc/5343>\
**Category:** Dom i ogród\
**Created:** [25 Październik 2011 15:01 UTC](https://naobcasach.pl/t/kolorowo-az-chce-sie-jesc/5343 "2011-10-25T15:01:22Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [25 Październik 2011 15:01 UTC](https://naobcasach.pl/t/kolorowo-az-chce-sie-jesc/5343/1 "2011-10-25T15:01:22Z")

</div>

![Kolorowo aż chce się jeść!](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/1/1576e8a64f9f4bc967bcd543cfbceb323fcde257.webp)

**Twój maluch grzebie widelcem w talerzu i po dwóch kęsach ogłasza, że już nie chce? Kolorowy posiłek podany na wesołej zastawie potrafi zdziałać więcej niż namowy i obietnica deseru.**

Dzieci jedzą najpierw oczami. Szary talerz z równie szarą porcją ziemniaków i mięsa rzadko wzbudza entuzjazm, za to kociak wyglądający spod zupy, głodne kurki na dnie miseczki albo tęczowe rybki pływające wokół kaszy zamieniają obiad w małą przygodę. Zabawa jedzeniem, której dorośli zwykle nie lubią, bywa dla kilkulatka najlepszą drogą do poznania nowego smaku.

## Talerz, który zaprasza do jedzenia

Dziecięca zastawa z obrazkiem ma prosty, ale skuteczny mechanizm: maluch chce zobaczyć, co kryje się pod jedzeniem. Każdy kęs odsłania kawałek kotka albo rybki, a pusty talerz staje się nagrodą samą w sobie. Dobrze sprawdzają się też talerze z przegródkami, bo wiele dzieci nie lubi, gdy marchewka „dotyka” makaronu.

Wybierając naczynia, zwróć uwagę na kilka rzeczy:

- **materiał** – porcelana jest elegancka i łatwa do mycia, ale tłucze się, więc lepiej podawać ją starszakom, które jedzą przy stole pod okiem dorosłych; dla najmłodszych są lżejsze, mniej kruche naczynia;
- **podgrzewanie** – nie każdą dziecięcą miseczkę można wstawić do mikrofalówki, np. naczyń z melaminy się nie podgrzewa; sprawdź oznaczenia na spodzie;
- **wielkość** – mały talerz z małą porcją wygląda na „do zjedzenia”, duży i pełny zniechęca już na starcie;
- **wzór** – motyw, który dziecko samo wybrało, cieszy dłużej niż najmodniejszy obrazek.

## Tęcza na talerzu

Sama zastawa to połowa sukcesu, drugą połową jest to, co na niej leży. Spróbuj układać posiłek tak, by na talerzu znalazły się co najmniej trzy kolory: czerwona papryka lub pomidor, zielony groszek albo brokuł, żółta kukurydza, pomarańczowa marchewka, fioletowa kapusta. Różnorodne kolory zwykle oznaczają też różnorodne składniki, więc dbasz przy okazji o urozmaiconą dietę.

Kilka pomysłów, które zajmują chwilę:

1. Kanapka pokrojona w paski i ułożona jak płot, a przed nim „kwiatki” z rzodkiewki i ogórka.
2. Owsianka z buzią z owoców: oczy z borówek, nos z truskawki, uśmiech z plasterka banana.
3. Naleśnik zwinięty w rulon i pokrojony w ślimaczki.
4. Ryż lub kasza uformowana w kulkę, przy której z warzyw powstaje rybka albo słoneczko.

Nie musisz być artystką. Dzieciom wystarcza prosty kształt i odrobina wyobraźni, często zresztą same chętnie dokończą dzieło.

## Niejadek przy stole – czego unikać

Kolorowy talerz nie zadziała, jeśli posiłek zamieni się w walkę. Zmuszanie do jedzenia, przekupywanie słodyczami czy komentowanie każdego kęsa sprawiają, że dziecko kojarzy stół z napięciem. Lepiej podać mniej, ze spokojem, i pozwolić maluchowi samemu zdecydować, ile zje z tego, co mu przygotowałaś.

Nowy produkt często trzeba zaproponować wiele razy, zanim dziecko się do niego przekona. Połóż odrobinę obok dobrze znanej potrawy i nie naciskaj. Pomaga też wspólne gotowanie: kilkulatek, który sam mył pomidory albo posypywał sałatkę pestkami, zwykle chętniej sięga po efekt własnej pracy. Jedzcie razem, bez telewizora i telefonu, bo dziecko najwięcej uczy się, patrząc na dorosłych.

Jeśli maluch je bardzo mało, chudnie albo z jego jadłospisu znikają całe grupy produktów, porozmawiaj o tym z pediatrą. W większości przypadków wybiórczość to jednak etap, który mija szybciej, gdy przy stole jest wesoło i bez presji.

Kociak na dnie talerza nie zastąpi cierpliwości, ale może sprawić, że wspólny obiad stanie się wreszcie przyjemnością dla was obojga.
