nina0226
Jeśli chodzi o mnie to nie ma za co dziekować, lubie ludzi z konkretnym charakterem i przekonanami (no oczywiście, jeśli to nie sa jakies dziwne ideologie wyssane z palcahahahahah)
Za to teście zawiedzenie heh. Ale w sumie mi to tam koło nosa
hahaah, teście to sa zwykle zawiedzeni…
Moi teściowie są rozwiedzeni i mój M. do tej pory nie pokwapił się, żeby zadzwonić i powiedzieć, że spodziewamy sie potomstwa NIe to, że nie wie, bo teść z każdym newsem dzwoni od razu do mamusi hahaha, ale trochę głupio. Wcześniej wręcz zmuszałam męża do tych kontaktów( zadzwoń, bo dzien matki, bo urodziny…) o mnie nigdy nikt sie nie martwił, więc dałam sobie spokój. Wspomniałam 2x że powinien zadzwonić i to by było na tyle z mojej strony
Mój Rafał niestety nie należy do tych romantycznych nad czym ja ubolewam trochę On się tłumaczy tym, że kiedyś był, starał się dla dziewczyn, ale dwie z którymi był w związku skrzywdziły go więc stwierdził po co się starać i zaczął się bawić niezbyt angażując w nowe związki.
No ze mną udało mu się stworzyć stały związek, ale nie właściwie nie dobraliśmy się zbytnio. Oboje jesteśmy spod tego samego znaku więc często się ścieramy, ale cóż. Kochamy się, to ważne i mamy wspólnie, chciane dzieci
Wstaliśmy godzinkę temu i zaraz na śniadanko schodzimy.
Co do romantyzmu M. to ja tez mam pierwsze 2 smsy (z 2001 roku), które mi wysłał jak nie bylismy nawet jeszcze konkretnie parą. BYł na dyskotece z kolega i po kilku piffkach (tak przypuszczam ) wyznał mi miłość. No i długi list, a konkretnie mail. My taka parka bylismy na odległość. Ja w Pl. on tutaj w DE.
hahaha dobre, u nas tez różne ekscesy się zdarzały za kawalerki i powiem wam, ze nie moglam sie doczekac do kolejnegio spotkania i sexu, a chudłam wtedy w oczach… chyba miłościa tylko zyłam… i gdzie bysmy sie nie znaleźli sami to tylko o sexie myslelismy … ateraz na odwrót bym powiedziała, ze jest… z mojej strony oczywiście bo mąz ma zawsze i wszedzie ochotę… no i musze powiedziec, że nie powinnam miec powodów do zmartwien, bo jest tak jak byc powinno a tu ze mnie taki klops…
no co raz więcej ich tutaj sie robi, pewnie i u mnie bedzie drugi wojownik
A ja swojego męża poznałam na necie i tez najpierw długo pisąlismuy do siebie i nawet nie widzielismy jak wygkladamy, dopiero gdzies po pół roku wymienilismy się zdjęciami no i padła propozycja zobaczenia sie live… no i po pierwszym spotkaniu to żałowałam, ze się z nim spotkałam bo fajnie mi się pisało nie wiedzac jaki jest, ale z czasem spotyklaismy się coraz częściej i częściej, no i ta chemia w koncu zrobiła swoje… choc nie dopuszczalismy mysli, że możemy byc razem… układ był taki, ż ebedziemy przyjaciółmi i bedziemy chodzic sobie np w soboty na dyskoteki, no i raz tak poszlismy i za duzo wypilismy ( oboje ) no i co się mogło w takim przypadku stać? wiadomo sex… ale co to był za sex… bosz teraz jak sobie to przypominamy to zastanawiamy się skąd tyle siły by,ło
Ja mam w pamięci te pierwsze chwile i flirty. Ale w sumie, mój mąż do tej pory jest bardzo romantyczny. Nie raz czas na to nie pozwala i jakoś się to gubi w tempie życia, ale ogólnie to nie narzekam. Też nie jestem bardzo wymagająca. Ale mąż potrafi zorganizować jakąś wspólną kąpiel przy świecach lub spacer przy świetle księżyca … trochę się boję, że jak pojawi się dzidziuś to już nie będzie takich możliwości i ten romantyzm zaniknie.
A jeśli chodzi o związek na odległość to i my taki mieliśmy. Dzieliło nas jakieś 200km i widywaliśmy się tylko w weekendy. Na szczęście mieliśmy do siebie darmowe rozmowy przez telefon i w sumie to praktycznie się z telefonem nie rozstawaliśmy. Czasami to rano budziłam się z kompletnie rozładowaną komórką, bo zasypialiśmy i zapominaliśmy wyłączyć rozmowy hehe.
A teściami się nie przejmuję. Jak zobaczą swojego pierworodnego wnuka, to będzie im już wszystko jedno czy to chłopiec czy dziewczynka . A teraz niech se gadają co chcą…
[ Dodano: 2011-03-25, 09:56 ]
Ale nas na wspomnienia wzięło, co babki heheh. Może jak tak powspominamy to się rozbudzi ten pierwszy romantyzm … i sexu wam się kobietki zachce heh
My z M. tez długo korespondowalismy w ogóle nie widząc jak wygladamy. Padła propozycja spotkania ( a że ja akurat rozstałam sie pół roku wczęśniej z chłopakiem, z którym mysląłam ze się zestarzeje przed kominkiem w kapciach) stwierdziłam: Oki, spotkajmy sie i tak mi to rybka. Postanowiłam sobie tylko jedno: jak bedzie ciulem i spyta czy może u mnie przenocować (jechał do mnie 500 km) to go spławie Na co słysze przez tel: Beatko, mogłabys mi zarezerwować jakies miejsce w hotelu? WoW. hahahahahah
ja byłam po podobnych przejściach i powiem więcej bylam z chłopakiem aż 6 lat i rozpadło sie wszystko… czy żałuję? Niewiem… czasami pewnie tak, ale kazdy kij ma dwa końce.
a teraz kurcze dziewczyny mam problem z prezentem dla mojej kolezanki z pracy. Ona ma tzn kończy 60 lat w poniedzialek i nie mam zielonego pojecia co jej kupic. Ratujcie i to szybko bo malo czasu mi zostało!!!
Ale tu rooomaaantyycznieee
Normalnie, jak staruszki na końcówce życia
Ale ile jeszcze uniesień przed nami, mmm…
A tak serio to jak sobie wspominam te nasze pierwsze spotkania to strasznie żałuję, że już nigdy nie będzie pierwszego pocałunku, pierwszego wyznania miłości, wszystkich tych pierwszych rzeczy, które robiliśmy, tej ciągłęj tęskonty i nienasycenia. W zamian mamy codzienność i upominanie się o wyniesienie śmieci.
U nas gdzieś ten romantyzm wyparował
zirafka, a Ty sama kupujesz jej prezent czy jakaś zrzuta w większym gronie?
Ja bym kupiła coś ładnego, praktyczne rzeczy pewno rodzina jej da.
No i nie wiem, jak dobrze ją znasz, jej gust.
Ładne są jakieś gotowe kompozycje, ja też lubię jakieś wypaśne filiżaneczki, możesz dokupić ekstra kawkę albo herbatę, są takie sklepy fajne.
to dziwne moi to by się podniecali każdą opcją, dziewczynka, chłopak, bliźniaki
Kocura Bura … mnie teście nie akceptują i pewnie nigdy się to nie zmieni. Bo mają bardzo władczy charakter, a ja jestem indywidualistką i mam swoje zdanie. Więc wszystko co jest związane ze mną jest złe i wszystko by negowali. Dlatego co bym nie zrobiła lub powiedziała, zawsze będą próbować odwracać po swojemu. Dobrze, że mam oparcie w mężu, który zawsze stoi za mną murem
a teraz kurcze dziewczyny mam problem z prezentem dla mojej kolezanki z pracy. Ona ma tzn kończy 60 lat w poniedzialek i nie mam zielonego pojecia co jej kupic. Ratujcie i to szybko bo malo czasu mi zostało!!!
ja mam z prezentami odwieczny problem, więc raczej u mnie pomysłów na starsza panią NIET
Kocura Bura
A tak serio to jak sobie wspominam te nasze pierwsze spotkania to strasznie żałuję, że już nigdy nie będzie pierwszego pocałunku, pierwszego wyznania miłości, wszystkich tych pierwszych rzeczy, które robiliśmy, tej ciągłęj tęskonty i nienasycenia. W zamian mamy codzienność i upominanie się o wyniesienie śmieci.
U nas gdzieś ten romantyzm wyparował >
mnie własnie jakos tak strasznie szkoda, że codzienność tak wdziera sie w zycie i nie zostawiła ani troche miejsca na te motylki w brzuchu
No i nie wiem jak u Was, ale mnie bardzo jakoś lezy na serduchu, że nawet jak miedzy nami jest wymiana zdań (z tych niemiłych ) to też przekroczone sa pewne granice, których kiedys bardzo pilnowalismy. Ja na przykład klne jak szewc!
A chustki, szale, apaszki nosi? Może to byłby dobry pomysł, co? U nas już za około 30zł można kupić fajną “szmatkę na szyję”. A ja to za każdą pociąć bym się dała, mam ich z kilkanaście i ciągle mi mało A jak nie to może dobre winko (jeśli lubi) albo poprostu wiosenny bukiet kwiatów. Przed wczoraj sama kupiłam taki kumpeli: żółte i czerowne tulipanki i fiotetowe irysy- cud, miód i orzeszki
nina dla mnie noc poslubna to mit..jezeli u was byl seks to chyba jestescie pierwsza para, ktora miala wtedy ochote, ja marzylam o tym zeby sie okapac i pujsc spac no ale moze u was tak bylo bo nigdy wczesniej nic i mogla byc jakas magia
ja poznalam A dokladnie 01.03.1998 to byla milosc od pierwszego wejrzenia,ale wiadomo jak to u malolatow bywa, drogi nasze sie schodzily i rozchodzily, az w koncu w 2001 zaprosil mnie na randke ( a ja dla niego porzucilam chlopaka, ktory byl zakochany po uszy i bardzo go zranilam, ale czegoz sie nie robi dla wlasnego szczescia ) no i tak juz zostalo
A u nas mimo że to nie był pierwszy raz noc poślubna była. Najpierw oglądaliśmy prezenty które goście przynieśli zamiast kwiatków (prosiliśmy o zabawki dla dzieci z Domu Dzicka zamiast kwiatków- dostaliśmy ich mnóstwo ) a potem właśnie był dłuugi seks- aż mi gęba sama śmieje na wspomnienie o tym. Eh ale byliśmy młodzi i pełni wigoru… I pomyśleć że to dopiero 6 lat minęło…
A z moim Markiem poznalismy się również sporo czasu zanim ze sobą byliśmy. Zawsze mnie do niego ciągnęło (całe liceum)a ja dla niego byłam wtedy tylko fajną kumpelą. parą staliśmy się dopiero na moim pierwszym roku studiów.
Też mi szkoda tego że cały ten romantyzm zatracił się w codzienności, że nie mamy już motyli w brzuchu od pocałunków i dotyków rąk. Ale to chyba normalne co dziewczyny? tzn to że to wszystko powszednieje?
może mit noc poślubna może nie. My zarezerwowaliśmy noc w hotelu … taki pokój dla vipów… ekstra był. Po 3 rano zmyliśmy się z wesela i fakt, że byliśmy bardzo zmęczeni, ale po prysznicu chęci i siły wróciły … i to była magia. Tak naprawdę ta noc poślubna to była chwila, na którą się czekało z niecierpliwością. Nigdy tego nie zapomnę. A rano pierwszy raz obudziłam się w jego ramionach… do tej pory jak pomyśle to mam dreszcze.
A co do codzienności to fakt tosiu, że po jakimś czasie wszystko powszednieje. Kiedyś na myśl o tym, że się spotkamy to aż brzuch bolał … teraz już nie ma takich motyli. Ale ostatnio śmiałam się bo zauważyłam, że nawet oglądając tv nigdy nie siedzimy oddzielnie z mężem. Jak “zauroczona” sobą para jeśli się nie przytulamy, to chociaż trzymamy za ręce. I wcześniej jak nie poruszałyśmy tych tematów na forum, to nie zwracałam na to uwagi, ale to romantyczne jest i trzeba nauczyć się to doceniać
A tak w ogóle to ja jestem jedyną kobietką na forum, która czeka na pierwsze dziecko?
[ Dodano: 2011-03-25, 18:09 ]
Tosiu właśnie zobaczyłam, że znów mi suwaczek z pierwszej strony pokazuje, że jestem w 20 tygodniu, a nie 21… bo ja mam cykle 35dniowe
[ Dodano: 2011-03-25, 18:20 ]
zirafka co do prezentu to może być też jakaś super pościel, albo komplet jakiś naczyń do kuchni, ewentualnie kwiatek w doniczce, albo coś z pięknej biżuterii
Ale to chyba normalne co dziewczyny? tzn to że to wszystko powszednieje?
tak, to jest normalne jak najbardziej - nienormalne jest to, że cały dzień człowiek zyje w takim pośpiechu jakimś, zahukaniu, że wieczorem to zmeczenie sprawia najczęściej, że nie mamy ochoty na łózkowe szaleństwa i romantyczne wskakiwanie sobie w ramiona. Człowiek z wiekiem, mimo że wcale nie chce, inaczej odbiera życie, swoje obowiązki…ale wiecie co, to chyba tez jest piękne - przeciez nalezy do części tego, co musimy przezyć, doświadczyć.
Najpierw oglądaliśmy prezenty które goście przynieśli zamiast kwiatków (prosiliśmy o zabawki dla dzieci z Domu Dzicka zamiast kwiatków- dostaliśmy ich mnóstwo > > )
No i wydaje mi się,że teraz dużo odkładamy na potem, bo skoro jesteśmy razem na codzień to możemy przytulańce odłożyć na jutro, przynajmniej ja tak mam. Jak się spotykaliśmy to było tu i teraz, bo szkoda było czasu i czekania. Teraz mniej doceniam, że mam M. na codzień, chociaż nie wyobrażam sobie z nim nie być i nie lubię np. sama spać u mamy, a tak było jak M. siedział z remontem na głowie.
I u nas była noc poślubna
Ale myśmy mieli małe przyjęcie w domku, więc jakaś wymęczona nie byłam i pora też była w miarę.
Nina- o kurde fakt z Twoim suwaczkiem: obliczyłam Twój ostatni okres wg cyklu 28 dniowego. Przypomnij mi kiedy miałaś to poprawie (sorry ale nie chce mi się szperać wstecz)
Też się dziś nad tym zastanawiałam. I myślę że jesteś jedyną bynajmniej z pośród tych które piszą cyklicznie Zirafka i na co się zdecydowałaś z prezentem?
tosia, no powiem Ci że ja lubię gotować, nawet bardzo!!! Eksperymentuję, ulepszam gotowe przepisy i tak dalej. Ale Jak pracowałam to nie miałam na to czasu za bardzo, a teraz z powrotem mogę oddawać się temu zajęciu!! Jak przychodziłam utyrana z przedszkola to nie chciało mi sie już nic! Tak dzieci mogą wykończyć! nina0226, moi teściowie też byli rozczarowani jak okazało się ze bedziemy mieli pierwszego syna. Oni mieli 2 synów i liczyli na wnuczkę. Ale jak sie Bartuś urodził to tak jak piszesz, cieszyli się i już nie było problemu. Jak już był starszy to brali mi dziecko na noc w weekend i w ogle nawet w zeszłe wakacje wzieli bartusia nad morze na wczasy. Ale jak urodziła sie szwagrowi corka to oszaleli na jej punkcie i było mi przykro że teraz Bartuś spadł na dalszy plan… Niby to normalne ale bardzo mi bylo przykro. Do dziś tak jest ze niby nie chca robic różnicy miedzy nimi, w sumie bartuś jest sporo starszy bo ta mała ma 1,5 roku a z bartkiem to można pogadać jak ze starym chłopem, ale i tak teściowa zachwyca się wnusią. Zresztą teściu też! Widzę po teściu ze on stawia że bedziemy mieć chłopaka, teściowa boi sie pytać ale powiedziała mi ze bardzo by chciała żebyśmy mieli córkę, ale nie powiedzialam im nic co wyszło. Zobaczymy za tydzień co powie gin. Ale szczerze wam powiem, nawet nie mam ochoty im mówić… poczekałabym do porodu. A już zdecydowanie nie wyjawię imienia aż się urodzi. Tak było też z bartusiem, była dla wszystkich niespodzianka z wyjątkiem mojej siostry, jej mówię wszytsko!!