Lubicie oglądać ....?

Podkreślę, że to co piszę, to moja opinia, odczucia i punkt patrzenia na temat, wyrażam się jako osoba prywatna, a nie specjalistka.

Jak ktoś dużo ogląda negatywnych rzeczy w TV, i za bardzo bierze to do siebie, to sobie programuje negatywny punkt patrzenia na świat, takie programy jak W11, trudne sprawy itp. to raczej same negatywne rzeczy, pokazują nieszczęśliwych ludzi, ich tragedie i dramaty, nie pokazują szczęśliwych rodzin. Jak ktoś tylko takie rzeczy ogląda, a nie czyta książek, nie interesuje się pozytywnymi rzeczami, to zaczyna w to wierzyć, nie każdy tak reaguje, ale dużo osób tak działa. Cały czas wkładając złe obrazy i myśli do głowy, powoduje się strach, zwątpienie, widzi się w świat w złych barwach, potem się narzeka, użala bez powodu i się w pada w depresje, bo się przyciąga tragedie, co jest już w jakimś stopniu udowodnione. Jak ktoś nie wierzy, to zwrócę uwagę, jak działają tradycje, przyswajamy je, w większości. Na danym terenie jest 1 religia, która dominuje, ludzie widząc ją, słysząc o niej, zaczynają w nie wierzyć. Tak jest z obyczajami, nawykami, przyswajamy je. Znam dziewczyny, które wychowały się w patologicznych rodzinach, jedne wychodzą z tego, inne w padają w taki sam świat, mają mężów, co je biją i piją. Znam chłopaków, co obrywali za dziecka, w dorosłym życiu też piją i biją dzieci, bo innego świata nie znają, Tak działa, podświadome przyswajanie sobie pewnych nawyków.
Podobnie, jak ktoś wmawia sobie, jestem głupi, albo jestem gruba, to w końcu zaczyna w to wierzyć i do tego dążyć, może się to wydać dziwne, ale umysł tak reaguje. Częste obrazy, słowa programują podświadomość.
Dodam tylko, że jak to mówią, co za dużo, to nie zdrowo i coś w tym jest.

Sama kiedyś miałam duże kompleksy, wstydziłam się nawet dekold pokazać. Uważałam, że jestem nie atrakcyjna. Przyjaciel mi wytłumaczył, co mnie negatywnie nakręca i jak sobie z tym poradzić, więc przestałam oglądać TV, która więcej dołuje, niż bawi, przestałam myśleć o tych bzdurach, Zaczęłam słuchać afirmacje przyjemne, przed snem napędzać sobie pozytywne myśli, dzięki czemu wstaje rano szczęśliwa, uśmiechnięta. Dzięki temu, czułam się silna, piękna i że zasługuje na dużo. Nie narzekam teraz tyle, co inni, chłopcy zaczęli mnie podrywać. Teraz jestem z Tomkiem 4lata i jest super, a do oglądania częstego TV raczej nie wrócę.

Czytam teraz także pozytywne książki, które opisują tą teorie, o wizualizacji i działaniach podświadomości, oczywiście jest to temat dość kontrowersyjny, jedni w to wierzą, inni nie, więc opinie są podzielone.

Pozdrawiam dziewczyny i jak pisałam, to moja opinia i moje doświadczenia. Moja przygoda zaczęła się od książki The Sekret. (oczywiście, nie bierze się jej na serio w 100%, ale coś w tym jest )

no właśnie,nie wszyscy tak reagują
jedni tylko oglądają żeby pooglądać a jak ktoś to bierze do siebie to jego sprawa,najlepiej w ogóle tv nie oglądać,bo tam rzadko coś pozytywnego jest :smiley:

Masz racje aniawlkp86, od czasu do czasu oglądanie nie szkodzi i nie każdy tak reaguje, ale ryzyko istnieje i to w przypadkach, gdzie osoby nie mają odniesienia do innego świata, tak jak kolega, który się uzależnił od gry, grał po 8godzin dziennie i nie szło z nim pogadać, bo tylko gadał o swojej grze, zapominał o świecie realnym, i fakt, nie każdy się uzależnia, ale kiedyś grałam w takie gry internetowe, widziałam wiele osób które traktowały to bardzo poważnie, znam też dziewczyny z którymi nie idzie pogadać normalnie, bo żyją problemami z TV. Ogólnie po przeczytaniu kilku książek o tematyce wizualizacji i NLP, zaczyna się widzieć i rozumieć inaczej.

Bardzo irytują mnie te programy, są odmóżdżające, aktorzy to jakaś porażka. A najlepsze, że ludzie myślę, że to na faktach :neutral_face:

I chyba cieszą się one coraz większą opularnościa, bo coraz więcej stacji je emituje.

ja nie lubię tych seriali,są okropne,pozbawione jakiejkolwiek fabuły,gra aktorów amatorów też pozostawia wiele do życzenia.

Nie znam tych programów, ale znając polską telewizję nie są one raczej najwyższych lotów. Taka tematyka mnie nie interesuje, w zasadzie w ogóle nie oglądam telewizji, ewentualnie tą internetową.

Zwróćcie proszę uwagę, że cześć programów to ustawka. Ostatni przykład - oglądałam sekrety chirurgi, gdzie pojawiał się “koleś” ,który chciał przerobić sobie całą twarz. Wczoraj ten sam kolega pojawił się w programi Drzyzgi. To samo z Ugotowanymi, i programem “Chłopaki do wzięcia” Wszystko reżyserka. Jedyne co mnie wkurza, dołuje to programy Polska w Polsce i programy Jaworowicz. Seriale nasze to już całkowita niskość umysłowa.

Trochę mi szkoda czasu na oglądanie tych programów, ale od czasu do czasu można się trochę odmóżdżyć :wink: Trudne Sprawy i Dlaczego Ja mają niewątpliwie swój urok.

Jedyny serial jaki mnie naprawdę kręci to Magia kłamstw

Magia kłamstw jest fajna, ale np ostatnio zaczęłam oglądać W garniturach na Canal+ i polecam

“Trudne sprawy” czy “Dlaczego ja?” to tzw. paradokumenty.. Jasne jest, że tam grają ludzie, pomijam jak marnie grają. Mnie osobiście ani to nie wciąga, ani nie odpowiada ale chyba jest na to popyt, skoro powstają kolejne sezony..

te programy “dlaczego ja” itp to masakra jakaś ale to jest okropnie wciągające człowiek przy tym normalnie głupieje :stuck_out_tongue: no i tak jak już kilka osób napisało to musi się sprzedawać skoro co rusz powstają nowe tego typu programy :confused:

Ja osobiście lubię Lekarzy, Przepis na życie głównie ze względu na Beatkę i Żabcie :smiley: :stuck_out_tongue: no i kochałam Gotowe na wszystko :slight_smile: a najlepszy serial wszech czasów to Przyjaciele ~! :slight_smile:

Wyjątkowo nie znoszę. Nie oglądam też żadnych seriali, które wymagają oglądania każdego odcinka. Nie przepadam za serialami w rodzaju M jak miłość, Klan, Złotopolscy… drażnią mnie do bólu. Oglądam NCIS, CSI i dużo dokumentalnych.

A widział ktoś “Zdrady”? :stuck_out_tongue:

luknęłam ostatnio
to dopiero sztuczne :smiley:

Matko coraz gorsze te seriale :stuck_out_tongue: … a widziałyście “chłopaki do wzięcia” hahaha myślałam że się posikam ze śmiechu :stuck_out_tongue:

Ja czasem lubię sobie popatrzeć… po całym dniu spędzonym z dzieckiem, nie mam ani ochoty, ani siły na filozoficzne rozgrywki, czy to filmowe, czy serialowe:) Jak niczego na świecie, pragne relaksu:):):slight_smile:

Będąc szczerą programy same w sobie mnie się nie podobają, ale nie raz się złapałam, że w tle w domu gdzieś lecą…

Seriale to bardzo dobry odmóżdżacz. Czasami po prostu trzeba obejrzeć coś niskich lotów, by lepiej funkcjonować. Znajomy z dziećmi w wieku nastu lat przyłapał się na oglądaniu iCarly. A z seriali, to chyba najczęściej oglądam na Comedy Central “Jak poznałem Waszą matkę”, “Teoria wielkiego podrywu”.