wrednafretka, wiesz dziecko, wstawanie do niego o 6 - tak, ale na ten moment sama myśl o takim dojeżdzaniu do pracy (do pracy, nie dla dziecka) nie miesci mi sie w głowie.
Sa rzeczy ważne i ważniejsze.
Dziecko jest tym ważniejszym i co za tym idzie poświęcenie matki zawsze jest na maksimum.
Co do pracy - jestes gotowa wstawac w nocy by do niej smigac ;)? Nie sadze ;)>
oczywiście byłam gotowa, dojeżdzałam godzine pociagiem i pół autobusem, bo musiałam. Ale od pracy weekendy masz wolne a od dziecka nie. w pracy jesteś 8 godzin (przewaznie), a z dzieckiem 24/dobę. ja weekend opieki nad siostrzenica odsypiam przez tydzień, po pracy.
owszem tu się z tobą zgodzę. ja decyduję się na dziecko, bo wiem, że dam sobie radę i każde dziecko i każda matka są inne wiec nie ma co uogólniać. Ja mam 27 lat i pragne dziecka bardziej niż czegokolwiek innego w życiu. Jestem gotowa na każde wyrzeczenie.
Ale Tobie radziła bym pomieszkać i moze nie tyle co dotrzeć sie z Twoim ukochanym, co nacieszyc się nim.
wrednafretka, wiem, wpierw pomieszkać potem dopiero można myśleć o dizecku :). Jednak jestesmy na etapie “gdzie” gdynia (mamy tu szkoly, prace) czy gdańsk (on od urodzenia tam mieskza - i mówiże nie przeprowadzi sie do gdyni).
Chociaż już popracowałam troche nad nim i na początek stwierdził że może być Gdynia, a jak dzecko sie urodzi to Gdańsk. Troche jeszcze nad nim posiedze i bedzie sii ;).
Ja jestem an etapie: dziecko będzie - dobrze, bo przed 30stką chciałabym mieć juz 2kę. Nie będzie - niejest to tradegia dla mnie - jeszcze jestem w trakcjie stawania się dorosłym.
Dokładnie jakoś z pół roku “wkroczyłam” w dorosłość nie zmęconą zakazami rodziców, co nie oznacza że nie rozmawiam z nimi an różne sprawy, nie pytam sie nic. ale teraz końcowe zdanie nalezy do mnie a nie do nich.
Dlatego chce jeszcze troche sie tą “samodzielną dorosłoscia bez zobowiazan” nacieszyc ![]()
każdy Gdańszczanin tak mówi. ja tez z Gdyni jestem a mój z Gdańska i mieszkam w Gdańsku, bo stąd mam bliżej do pracy ![]()
No cóż - trzeba się przygotować na to, że dzieci nie zawsze będą się zachowywały zgodnie z naszymi życzeniami. Bo to zupełnie inny człowiek i pomimo wpajanych mu zasad czasem będzie miał ochotę spróbować zrobić coś po swojemu. To już widać i przy dwulatku, a co dopiero przy nastolatku ![]()
Małgorzatka powiedz mi - czy gdyby rodzice puścili cię na te wakacje z chłopakiem czy pozwoliliby na dłuższe imprezy to zrobiłabyś coś niewłaściwego??? Pewnie nie bo wpojone ci zasady są głęboko zakorzenione.
Tak naprawdę co moze być warta duma z tego, że dziecko nie zrobiło nic głupiego skoro chowane było pod kloszem???
Choć i zdarza się tak, że wtedy dziecko znajdzie i tak dziurę, żeby wydostać się “na wolność”…
Ale moim zdaniem właśnie cały sekret w dobrym wychowaniu polega na tym, żeby dziecko choć ma możliwość - nie złamało wpojonych mu zasad, że postawione przed wyborem - umiało dobrze wybrać, żeby wiedziało co dobre co złe, żeby potrafiło i nie bało się odmówić jeśli coś jest sprzeczne z zasadami w jakich było wychowane.
Moi rodzice dawali mi dość dużą swobodę - w liceum chodziłam na nocne imprezy, jeździłam ze znajomymi na wakacje i nie zawiodłam zaufania rodzicom - bo na każdym kroku czułam po pierwsze ciężar odpowiedzialności za to powierzone mi zaufanie, a po drugie tak mnie rodzice wychowali że ważniejsze były dla mnie pewne wartości niż chwilowe szaleństwa.
Ale trochę odbiegliśmy od tematu ![]()
IVI90 jak ci się przez te pół roku ciąży udało przeżyć tyle dramatów??? Życie bywa chyba bardziej nieprzewidywalne od fantazji pisarzy czy filmowców… Mam nadzieję, że wszystko będzie OK z dzieciątkiem bo już swoje przeżyło wcale nie widząc jeszcze jak ten świat wygląda… ![]()
a mym mamy bliżej z Gdyni
i prac i szkół ![]()
alewiesz on Lechia tutaj Arka ;).
Ale Ty mnie rozumiesz :D.
no ja na szczęście nie mam kibica, ale śledziem i tak jestem ![]()
ja też śledź, ale wez powiedz betonowi by mieskzał w śledziowie ![]()
no nie da się, racja
ale pracuje nad Tym ![]()
Ale Ty z mojej krainy to może mały zlot zrobimy ;)?
Chwilowo nie bardzo mam czas, praca, dom i takie tam. aAle dam znac co i jak.
Ale moim zdaniem właśnie cały sekret w dobrym wychowaniu polega na tym, żeby dziecko choć ma możliwość - nie złamało wpojonych mu zasad, że postawione przed wyborem - umiało dobrze wybrać, żeby wiedziało co dobre co złe, żeby potrafiło i nie bało się odmówić jeśli coś jest sprzeczne z zasadami w jakich było wychowane.
Podpisuję się pod tym ![]()
Buuba hmmm przepraszam z góry za to co napiszę bo możesz poczuć się urażona, ale czytając twoje posty czasami mam wrażenie że to pisze jakaś nastolatka a nie dorosła kobieta. Więc może dobrze że w chwili obecnej nie decydujesz się na dziecko, a może z drugiej strony ta odpowiedzialność za drugą osobę pozwoliłaby ci otworzyć skrzydła i w końcu rodzice przestaliby cię traktować jak małą dziewczynkę. Chociaż z takimi rodzicami a później dziadkami może być ciężko, bo mogą sądzić że oni lepiej znają się na wychowaniu…
Wiem że życie nie jest łatwe, że wymaga od nas podejmowania decyzji i pewnych poświęceń…
mogą sądzić że oni lepiej znają się na wychowaniu..
madz racje, a wg mnie to jest najgorsze co moze być, mama albo tesciowa, która mówi ci jak masz wychowywać, karmić, kąpać i ubierać dziecko, bo uważa, że sama sobie z tym nie poradzisz. Ja spodziewam sie takich akcji ze strony mojej mamy
. Może być ciężko i mogą być spiecia.
moni26, nie ma problemu ![]()
wiesz w pewnym momencie mego życiacoś się wydarzyło bardzo hmm znaczącego i to spowodowało że “uciekło” mi pare lat przez palce. i teraz jestem “cofnięta” ![]()
Bronie sie przed dorosłoscią, bo się jej po prostu boje…
![]()
OLciX
Ja miałam podobny problem. bardzo chciałam dziecka. również mam 17 lat a mój facet 27.
Lecz on wybił mi to z głowy. powiedział ze najpierw muszą być zaręczyny ślub musimy trochę razem pomieszkać ja muszę skończyć szkole i dopiero możemy sobie “szczelić” dzidziusia. i on myśli racjonalnie. bo ja o tym wszystkim myślałam ale byłam pewna ze damy sobie rade a jednak on mi otworzył oczy.
Ja radze ci tak samo zrobić. ponieważ życie płata figle i wiele się zmieni jeżeli teraz zajdziesz w ciąże. ![]()
Pomyśl… to jest duża różnica wieku. mój facet jest po rozwodzie… no ale każdemu możne się zdarzyć życiowa pomyłka i on już nie chce po prostu popełnić tego błędu. bo gdybym była teraz w ciąży to musieli byśmy się pobrać bo ja sobie nie wyobrażam mieć dziecka nieślubnego a jeżeli by się okazało że to jednak nie jest ten mężczyzna…??? To już za późno żeby się cofać.
Przemyśl to wszystko. pozdrawiam gorąco
Lecz on wybił mi to z głowy
Dobrze zrobił.
Również myślę że odpowiedzialnie postąpiliśmy. Nie ma co sie śpieszyć. Na wszystko przychodzi czas ![]()
Również myślę że odpowiedzialnie postąpiliśmy. Nie ma co sie śpieszyć. Na wszystko przychodzi czas
masz 17 lat ale widze, ze nie myslisz jak nastolatka tylko dorosła kobieta. gratuluje
dobrze, ze pozwoliłas sobie wytłumaczyć co jest w tej chwili najwazniejsze i ze masz faceta z głowa na karku ktory nie kieruje sie samymi emocjami tylko jest realista.
popieram twoje podejscie do sprawy, jestes jeszcze młodziutka i masz na prawde duzo czasu na dzieci ![]()
Również myślę że odpowiedzialnie postąpiliśmy. Nie ma co sie śpieszyć. Na wszystko przychodzi czas :
![]()