mamy po 30.

Ja kocham być w domu :slight_smile:
Wiele lat juz tak siedzę i kocham to naprawdę …
Póki co rozglądam się za pracą, ale cięzko jest komuś bez doświadczenia cokolwiek znaleźć …

Ja jestem podobnego zdania co Bożena - zawsze uważałam, że kobieta powinna być niezależna, jak dobrze by nie było z mężem :sweat_smile:

Siedzieć tylko w domu nie potrafię - znaczy fajnie jest ale na dłuższą metę gdzieś mnie ciągnie, codzienna monotonia denerwuje, tęsknię za czymś więcej.

Gdybym miała wybór - pracowałabym na pół etatu. Lubię się wyrwać z tego domowego kołowrotka, ale przydałoby się więcej czasu dla domu, na pewno.

Ludzi w pracy mam świetnych, zawsze pracowałam z facetami i lubię to :wink: Moi obecni koledzy już nie raz mi pomogli, są życzliwi i naprawdę w porządku. I mi to pasuje - zupełnie oficjalne i służbowe stosunki nie odpowiadały by mi. Fajnie jak w pracy jest miła, przyjacielska atmosfera. Spędza się tam kupę czasu jednak.

właśnie, szkoda, że nie złotego środka, bo teoretycznie można pracować na np. 0,5 etatu, natomiast jak jest każdy widzi. ale, ale pomówmy o czymś miłym, kiedy urlop macie? house manager też się liczą, bo w końcu prowadzenie domu to praca. my mamy w II połowie lipca i doczekać się nie mogę, planujemy trochę polskiego morza, ciekawe czy pogoda dopisze?. i powiem wam, że w tym roku mam cale 3 tygodnie. kiedyś czytałam wypowiedź jakiegoś psychologa, że urlopy powinny trwać optymalnie właśnie 3 tygodnie, bo pierwszy tydzień nadrabia się zaległości domowe i inne, drugi tydzień odpoczywa, a trzeci tydzień nastawi psychicznie do powrotu na pańszczyznę. coś w tym jest bo już kiedyś też wzięłam 3 tygodnie i naprawdę wypoczęłam, zazwyczaj jednak 2 tygodnie i za mało, oj bardzo za mało. a wy? jakie terminy, jakie plany?

A ja bardzo chciałabym wrócić do pracy i dlatego jej szukam. Jednak nie za każde pieniądze i nie byle jakiej. Owszem pieniądze ważne ale główny powód to tak jak określiła Bozena by nie zdziczeć, by na chwile “odpocząć” od tego co w domu.

Nie, wcale świat od tego spokojniejszy nie będzie, a rodzic spełniający się zawodowo (w mniejszym czy większym stopniu) może być jednocześnie fantastycznym rodzicem, żoną/mężem, we wszystkim trzeba tylko znać umiar i umieć wybierać.

ja nad morze jadę na drugi tydzień lipca do Wici i na tydzien jeszcze gdzieś a potem jeszcze tydzien w sierpniu jak co roku do puszczy augustowskiej

My mamy większy remont w domu i raczej nie wyrobimy finansowo na jakieś wczasy.

Pewnie większość urlopu spędzimy walcząc z tym bałaganem :wink:

we wszystkim trzeba tylko znać umiar i umieć wybierać.

tak to prawda, ale nie zawsze można wybierać, gros osób jest w sytuacji albo ta praca albo wcale, przy czym mają świadomość, że to wcale oznacza również a może przede wszystkim brak jakichkolwiek perspektyw. dobrze, że jesteś w sytuacji kiedy szukasz pracy, bo chcesz i możesz wybierać, ale większość niestety tego komfortu nie ma. i wtedy ,jak pisałam, po powrocie z pracy, której nie lubisz, a mimo tego wciąż o niej myślisz nie jesteś spokojna, i prosty rachunek, że najbliższym też się obrywa i udziela. nie piszę teraz o sobie, aż tak źle nie jest,

co do wakacji planujemy Stogi w Gdańsku, mamy tanie domki + w razie niepogody 20 minut tramwajem do 3miasta, żeby się nie nudzić

Cześć :slight_smile:

Ja również kurka udomowiona :wink:
I dobrze mi z tym :slight_smile:
Cieszę się,że mogę z Maciuśkiem być.Z Zuzią była moja mama, ja pracowałam wtedy. Teraz nie pracuję i nie szukam nawet. Mama teraz nie da rady, a z obcą kobitą nie zostawię Maćka :woman_gesturing_no:
Uwielbiam chwile jak Maciek mi zasypia w ramionach, tak mu błogo i myślę sobie wtedy jak musiałam znosić napiętą atmosferę w pracy i tak mi dobrze,że z nim jestem :slight_smile:

[ Dodano: 25-06-2012, 21:40 ]
A co do wakacji…
Może pod koniec sierpnia wyskoczymy gdzieś na parę dni z rodzinka siostry- Domek w Bieszczadach.
A tak to Zu na dwa tygodnie do babci edzie, potem z nami troszkę, a potem razem z Maciem do drugiej babcią jadą, bo ja z M. na Przystanek Woodstock wybywamy :clap: Krótki wypad, ale treściwy.

My w tym roku z różnych przyczyn zostajemy w domu. Pojedziemy pewnie na tydzień do moich rodziców, może w któryś weekend gdzieś w pobliżu wyskoczymy i tyle.

Ja nigdy nie należałam do osób siedzących w domu, ale życie czasem płata figla…
Miałam dobrą pracę ale musiałam z niej odejść, pieniądze to nie wszystko.
Później miałam super pracę, zero stresu, rewelacyjna ekipa - w tym czasie martynka się urodziła i zaraz po macierzyńskim wróciłam do pracy. Niestety szef miał wypadek a że on był nie do zastąpienia musiał zawiesić działalność, a ja zostałam bez pracy.
W związku z tym postanowiliśmy że poczekamy jak Marti pójdzie do przedszkola. Efekt taki że młoda idzie już do 5-latków a ja nadal w domu siedzę. Powysyłałam cv i cisza… czasami już nie wierzę że można znaleźć pracę.
Dobrze że pomagam mojemu M, bo dzięki temu mam zajęcie. Albo pracuje w domu przy komputerze, albo wspólnie jeździmy.

Może wyda wam się to dziwne ale ja mam taką hmmm jak to nazwać hierarchię wartości… życie po części mnie tego nauczyło że: na pierwszym miejscu jest Monika, później mama, a na trzecim żona .

Tak naprawdę to same musimy wiedzieć co dla nas jest ważne i przez co czujemy się szczęśliwe bo trzeba pamiętać, że szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko :wink:

co do planów wakacyjnych to ja właśnie jestem w trakcie pakowania, w piątek wyjeżdżamy na Chorwację

[ Dodano: 26-06-2012, 07:50 ]
u was też dziś taka piękna letnia pogoda? :angry: :angry:

stawiam poranną

Hej!

aruless, podaj mi na PW namiary na te domki, może kiedyś skorzystamy :sweat_smile:

Chyba chodzi właśnie o taki powiedzmy egoizm :wink:

Kiedyś sam ci ucieknie do obcej baby :smiley:

U nas to samo :open_mouth:

lilo poszło

Chyba dziś wszędzie tak sama. A kawy to ze 2 poproszę bo za chwilę usnę.

u was brzydko z tego co rozumiem, to za to u nas słoneczko świeci:):):P)

cześc gwiazdy
co tam ???
ja też narazie w domu siedzę z małą,i raczej do żlobka jej nie dam ,dopiero do przedszkola,ale moze się uda i jak babcia się zgodzie to bede do firmy jechała i projekty robiła łazienek :sweat_smile:
narazie cieszę się że jestem w domu,bo nie dla mnie taka bieganina między domem pracą szkołą zakupami…itd…doceniam to że jestem w domu,ale pewnie każdy inaczej do tego podchodzi…
kurde muszę do fryzjera iść a nie mam gdzie małej zostawić ,muszę czekać na babcie jak wróci z urlopu :sweat_smile:

zupę koperkową,gotuje hmhmhmh

nie :wink:
Kocham ją nad życie i wskoczyłabym za nią w ogień, ale… chodzi mi oto żeby pamiętać że my nadal jesteśmy kobietami a nie tylko matkami czy żonami. Potrzebujemy czasem chwili wytchnienia, czasu wyłącznie dla siebie. Że nasze potrzeby są tak samo ważne jak potrzeby dziecka czy męża.
Nie raz się słyszy że jak kobieta ma dziecko to ma siedzieć w domu, że nie może wyjść z koleżankami na kawę itd.
Często również bywa tak że facet uważa że jak on pracuje na etat i zarabia to już wystarczy, że przecież kobieta tylko siedzi w domu i nic nie robi…

Na szczęście u nas tak nie ma :sweat_smile:

Jestem jak najbardziej za tym, żeby pamiętać o sobie i dbać o siebie i swoje potrzeby, ale jednak na tym etapie życia chyba dzieci są dla mnie priorytetem. Gdybym miała wybierać dobro swoje czy ich, wybrałabym ich, dokonuję wyborów głównie dla nich. Chyba są ciut wyżej w mojej hierachii wartości.

aga216, fajne zdjęcie dzieci, jaka panienka z Paulinki już :clap:

zgadzam się z Tobą, Lilo. dla mnie priorytetem jest synek, i co ciekawe kiedy on jest szczęśliwy ja też jestem szczęśliwa. i powiem wam, że bycie przede wszystkim mamą w niczym nie ogranicza mnie i zaspakajania moich potrzeb. tym bardziej, że wiele potrzeb jest tożsamych z potrzebami synka i generalnie wszystko robimy razem, poza moja pracą zawodową. nie rozumiem narzekań kobiet, że opiekując sie w domu dzieckiem nie mają chwili wytchnienia czy czasu dla siebie. jeżeli nie jest samotną matką to problem stanowi nie absorbujące dziecko, lecz złe relacje z partnerem, a nawet w przypadku samotnego wychowywania dziecka każdy ma jakąś rodzinę, babcię ciocię, której można " sprzedać" dziecko i mieć czas na fryzjera itp. jeżeli dziecko stanowi przeszkodę dla realizacji siebie i swoich potrzeb nie należy decydować się na dziecko. tyle

U mnie na jednym poziomie jestem ja i mój syn.

Ale nie zawsze rodzina mieszka w tym samym miejscu by móc “sprzedać” dziecko w dowolnym momencie-nie jest to proste ale można o sobie samej pamiętać.

jeżeli dziecko stanowi przeszkodę dla realizacji siebie i swoich potrzeb nie należy decydować się na dziecko. tyle

I tu się z Tobą zgodzę.

racja

Ale czy np jesteście wstanie zostawić np na weekend dziecko z dziadkami i wyjechać tylko we dwoje?
Znam dużo matek które tego nie potrafią.