Mój pierwszy poród

Magdo no kurczę napisałaś o tym 1krzyku i teraz się obawiam, że będę sobie normalnie budzik nastawiać, bo ja uwielbiałam ten dokument! Szkoda, że dziś już wtorek, bo teraz mam czekać cały tydzień??? :open_mouth:

Zborra, uwazaj zeby zbytnio sie nie napatrzec, bo spac po nocach nie bedziesz :wink:

Myślisz? Może i racja…Ale jednak, mimo wszystko w poniedziałek popatrzę.

ja to jestem baaaardzo ciekawa co ja tu napiszę po porodzie jak będzie moj scenariusz wyglądał ale póki co to fajnie tu poczytać relacje innych

Kasiu to chyba normalne takie lęki. Ja tez się zastanawiam jak to będzie. Czasem patrzę na małe dzieci i myślę: jak ta matka może mówić że ono jest ładne?? Przeciez jest okropne. Może to nietktowne co pisze, ale jestem szczera. Nie chodzi mi tu o niempowlę wyjęte dopiero co z brzuszka, ale juz o takie kilkutygodniowe, kilkumiesięczne…
To jest straszne, ale ja się zastanawiałam parę razy czy będę widzieć brzydotę swojego dziecka czy miłość ją prztłumi?? Ale wszystkie mamy mówią jednogłośnie, że dla mnie będzie najpiękniejsze na świecie…
No to wierzę im. Więc jeśli za dwa miesiące wystawie tu zdjęcie jakiejś małej paskudki i powiem: zobaczcie na moje piękne dzieciątko to bedziecie wiedzieć, że to jednak prawda hehe… Sama jestem bardzo ciekawa.

indigo dobrze wiedzieć że ktoś ma podobne obawy jak ja chociaż przyznaję że nie na każde dziecko tak reaguję - jak dziś zobaczylam rybci Andrzejka wyjętego dopiero co z brzuszka to pomyślałam sobei ze jest piękny

o ja jeszcze nie widziałam. Muszę na radosne ogłoszenia skoczyć.

Racja, Andrzejek wygląda tak słodko, że te wszystkie nasze przemyślenia i obawy, czy nasze dziecko nam się spodoba się ulatniają…

:slight_smile:

Aniu, brawa za sliczna coreczke. :clap: :clap: :clap: Z Twojego opisu wynika, ze wcale nie bylo tak zle (no moze oprocz tego szycia…)

Malutka jest na prawdę słodka!można się w tych wszystkich bąbelkach zakochać!!!
A co porodu…jestem ciekawa, jak będziemy opisywały swoje…Mam nadzieję, że wszystkie gorsze momenty zapchniemy po czasie na bok i będziemy mogły przekazać tylk omiłe chwile z dzidziusiami!

moj lekarz dzisiaj stwierdził że mam jeszcze dwa tyg i moge rodzic

jagódka no to juz nie długo :clap:

no wlasnie ale mam nadzieje ze jeszcze te 2 tyg wytrzymam

ja tez tak podchodzilam do tematu, skupialam sie tak bardzo na tym, zeby dotrwac do 38 tygodnia, ze tak sie przyzwyczailam, ze dzis koncze 41 tydzien…a sil na czekanie juz powoli brak…
Zycze Ci Jagodko, zebys wytrzymala jeszcze te dwa tygodnie, ale potem nie staraj sie tak bardzo dalej czekac :rofl:

no wlasnie mnie sie wydaje ze ja tez dluzej pochodze bo owu mialam dosyc pozno ale to wszystko jest mozliwe

Aniaaa szkoda ze nie pamiętasz momętu kiedy dzidzię położyli ci na brzuchu ale na szczęście masz zdjęcie a to wielka pamiątka niestety te pękanie a potem szycie nie jest fajne ale ten mały skarb nam wszystko wynagradza (mam nadzieję :wink: ) ja mimo strachu i tak juz sie nie mogę doczekać

a jak ją “wypychał”??? bo brzmi przerażająco

U mnie było podobnie, pani doktor poprostu przycisnęła od góru brzuch. Podobno jest to zabronione, ale dla mnie to było zbawienie, już nie dawałam rady, zabrakło sił, Kacper nie mógł wyjść, był duży. Ulga była odrazu. A szycia to jakoś nie czułam za bardzo, chyba głód był wtedy silniejszy, nie jadłam 24 godziny zupełnie nic.

doris, naszej Kwietnioweczce Doruni tez wypchal ale mowi, ze dalo sie przezyc.Gdzies pisala jak to bylo, ale ja juz szczegolow nie pamietam-moze wejdz na jej posty Dorunia20.