Mój pierwszy poród

Kasiu ja mam identyczną sytuację. Mój Jarek twierdzi, że jak lekarz coś nie tak powie to może mu przyłożyć. To po co ja mam się stresować dodatkowo?
Ale on poza tym nie lubi szpitali, nawet w odwiedziny nie chce chodzić bo go telepie jak ma tam wejść.

no Kasiu jak ma cię maż jeszcze bardziej stresować, bo nie bedziesz pewna jego reakcji i opanowania, to moze lepiej wex ze sobą siostrę, albo mamę albo przyjaciólke, zebys nie czuła sie samotna :rofl: Ja też nie jestem pewna czy mój ze mna będzie, ale nie dlatego, ze on nie chce, bo chce, ale z czysto moich egoistycznych powódek :thinking:

ja sobie nie wyobrażam jak by moj G miał ze mną siedzieć przez np 12 godzin i czekać na rozwarcie - szału by dostal i gadał by czemu to tyle trwa problem polega na tym że nie mam nikogo bliskiego muszę jeszcze z nim o tym trochę porozmawiać bo może ja się mylę i wyciągam o nim pochopne wnioski

ale wiecie co ja mam takie zdanie że jednak meżczyzna powinien widziec jak rodzi sie jego dziecko
i przyjac to na klate jak meżczyzna
oczywiscie rozumiem że nie wolno ich przymuszac ale tlumaczenie że nie lubie szpitali albo jestem nerwowy to dla mnie zadne tłumaczenie
sorka ale tak uważam
moj misiek chce byc przy mnie i powiem wam szczerze że ja nie nalegałam ale jakby nie chciał to bylabym bardzo zawiedziona

my o porodzie rodzinnym rozmawialismy juz szmat czasu temu. Jak fasolcia była dopiero w planach. Ciesze sie, ze mój M chce mi towarzyszyc, bo wiem, ze sama chyba nie dalabym rady. Jego obecnośc bardzo mi pomoże, bo ma w sobie duzo spokoju i nigdy nie panikuje.

To masz racje jagodka24, każdy facet powinien się przekonać, ze rodzenie dzieci to nie to samo co ich " zrobienie " i ile kobieta się musi namęczyć, aby na swiat przyszedł owoc ich miłości. Mysle, ze potem bardziej doceniałby kobietę i lepiej się nia opiekował po porodzie, jakby widział jakie to było ciężkie przeżycie dla niej, chyba.. :thinking:

ja to sobie nie wyobrażam jakbym miała rodzić sama :woman_gesturing_no:
poza tym ja wiem, że jakby lekarz albo położna źle mnie potraktowali to mnie “obroni” :smiley: bo ja sama to jestem taka że co najwyżej bym się poryczała i tylko bym się beznadziejnie czuła a tak to będę czuła się pewnie no i zawsze jest do kogo pogadać a raczej ponarzekać :wink: bo z obcą położną to nie to samo…
mój R okropnie nie lubi widoku krwi i zabiegów, ale wie jakie to dla mnie ważne i było oczywiste, że ze mną będzie :slight_smile:
jednak cały czas myślałam, że to głównie z mojego względu zgodził się mi towarzyszyć a wczoraj w rozmowie się okazało, że on sam chce i nie wyobraża sobie żebym rodziła nasze dziecko sama - “w końcu to nasze dziecko a nie tylko Twoje” powiedział mi wczoraj :smiley: :clap:

jagodka nie ukrywam ze jestem zawiedziona i on o tym wie i mam nadzieję że to wpłynie na jego zmiane decyzji ale jeśli nie to nie mam możliwości go zmusić zresztą nic dobrego by z tego nie wyszło. Poczekam cierpliwie delikatnie sugerując jakie to dla mnie ważne no i mam nadzieję że się w koncu zdecyduje

no i dobrze ale powiem ci że nie sugeruj mu nic poprostu czasami mu mów że kots tam rodzil z mezem i wogule
powiem ci szczerze że duza ilosc facetów zmienia zdanie wraz z rosnącym brzuchem

moj powiedział mi dokladnie to samo

kasia1983, może jakby pogadał z jakimś facetem który był przy porodzie i był z tego zadowolony to by wpłynęło na jego decyzję? wśród naszych znajomych to chyba wszyscy tatusiowie byli przy porodzie i wspominają to z dumą więc to też na pewno trochę było przekonujące dla mojego R
tylko rodzina jakoś takie oczy :open_mouth: robi i się dziwuje że taaaaak? to chcesz być przy porodzie? a dasz radę? itp. :angry: i wtedy się czuję jakby mi robili wyrzuty że biednego męża zmuszam do “takich” rzeczy… na szczęście R tak nie myśli :slight_smile:

Ja myśle, że taki wspólny poród bardzo zbliża ojca do dziecka, mój Marcin chciał od początku być przy porodzie, to ja coś tam kręciłam nosem, że jak to i wogóle, w takiej sytuacji będzie mnie oglądał, ale wiem że to napewno nas zbliżyło i wiem że też dzięki temu że był przy tym jak Dominik sie rodził, miał i ma z nim taki dobry kontakt :slight_smile:

ja tez chce isc z T…sama sie bede bala,a tak to zawsze jakos fajniej…moja mama tez chce byc,wiec bede miala towarzystwo :clap:

a wiesz ze u mnie to samo???
jeszcze moj tesciu mówi ze on by napewno zemdlał bo sie boi krwi
a tesciowa ze ona by nie chciła zeby maz byl przy niej
norlmalnie załamka
na szczescie moj M ma swóje zdanie na ten temat i ma ich gdzies

Jagódka u mnie to samo tesciu mowil ze facet powinien w domu siedziec :angry: ale moj P tez ma inne zdanie :smiley:

to jakies starodawne myslenie,moja mama tez ostatnio wyskoczyla,ze ona bedzie przy porodzie,a Tomek lepiej niech tego nie widzi :open_mouth: ze moze miec jakis uraz itp :open_mouth: guzik mnie to obchodzi,ze lozysko brzydko wyglada …dla mnie to przeciez tez nic ,ladnego,nie bedzie …sama dziecka nie zrobilam … :smiley:

i najlepiej od razu pic zeby czasami potem nie mogł przyjsc w odwiedziny do szpitala bo przeciez faceowi nie wypada do szpitala isc bo nie lubi

tak tak niech wogule nie widzi nic co boli i troche krwawi bo bedzie miec traume
jezu czy ci nasi rodzice sa ze sredniowiecza :open_mouth:

argument niezly :laughing:

na to wyglada, aczkolwiek moi nic nie mowia ze to zle ze artur bedzie ze mna. mam tylko mowi, ze za jej czasow nie mozna bylo miec kogos przy sobie i z odwiedzinami tez krucho bylo…

wspomina tylko jedną historie :smiley: jak urodzila sie moja siostra (pierwsze dziecko rodzicow). wtedy mieszkali blisko szpitala - 3 minuty piechotą i tata ugotowal pyszny rosolek dla mamy, zamknal go cieplego w termosie i poprosil jakąś pielegniarke czy salową zeby przemysila go mamie (nie mozna bylo odwiedzac) i tez cieply rosolek tak zassał nakretke ze nikt nie mogl tego termosu otworzyc… i po 3 dniach jak mama wyszla to tata w domu w koncu otworzyl i ponoc nie bylo przyjemnego zapachu…

tak troche nie na temat, ale tak mi sie skojarzylo odnosnie rodzicow :smiley:

no wlasnie dlatego moja mowi ze to fantastycznie ze teraz ojciec moze uczestniczyc w tym cudzie do ktoreo sam sie przyczynił

rodzice to mają to do siebie, że wydaje im się że my powinniśmy robić tak jak oni i mieć tak jak oni, i jak kiedyś nie było przyjęte żeby przy porodzie był ojciec to niektórzy uważają to za dziwactwo nowych czasów i fanaberie kobiety…
po prostu role męska i kobieca w rodzinie się trochę zmieniły i nie ma już ostrej granicy np. kobieta to sprząta gotuje i rodzi dzieci a mąż to zarabia kase…
ale niektórzy tego nie potrafią zaakceptować… :thinking:

Moi teściowie właśnie w ten sposób myślą, kobieta w domu a facet zarabia, dlatego cieżko im było zaakceptować mnie i zupełnie nowe zasady panujące w naszym domu, pamietam jak dziadek męża był zszokowany i zdegustowany jak zobaczył męża zakładającego buciki Dominikowi, no bo przecież faceci takich rzeczy nie robią, miałam przerąbane na wstępie z tego tytułu, ale co tam…dziadkami akurat się nie przejmowałam, gorzej bywało z teściami.