tysiamisia17, tak trudno określić czy tylko to powoduje ucięcie kontaktów ,jak piszesz masz 19 lat więc mniemam że skoczyłaś szkołę i akurat tutaj to następuje całkiem naturalnie że pewne kontakty są zerwane, bywa że już na zawsze ![]()
Mi się wydaje że to kwestia tego że masz teraz inne sprawy, spojrzenie na życie niż większość Twoich równieśników, może się boją że nie będą mieć o czym z Tobą rozmawiać, że będziesz ciągle opowiadać o dziecku (bo mlode matki tak często robią) i zwyczajnie nie dojrzeli do tego.
Inna sprawa że z małym dzieckiem ma się mniej czasu i ochoty na towarzyskie spotkania, imprezy itd.
Witam.
Mam 21 lat i jestem w 1 miesiącu ciąży … troche wasze posty przeczytałam , ale tutaj duzo ich jest hehe
Ty kochana juz nie jestes nastoletnia matka ![]()
hej jestestem w ciąży w sierpniu spodziewam się rozwiązania ![]()
mam 17 lat,i nie będe ukrywać,że czuję się osamotniona w tym co się dzieje,jest przy mnie mój chłopak,lecz brakuje mi kogoś z kim mogłabym pogadać,ot tak.neutalnie o tej sytuacji,przyjaciółki się ode mnie odwróciły,może ktoś w podobnym wieku chciałby czasem pogawędzić?
35703808
in.your.mouths, tutaj mozesz pogawedzic po to jest forum ![]()
Ale mam nadzieje , że przygarniecie mnie do siebie na forum ![]()
koloroweGwiazdy, zapraszam na dział Powitalny ![]()
przeczytałąm większośc postów na forum,przy nich m ój problem może wydać się błachy.
mam straszny problem z podejściem mojego chłopaka do ciąży,zachowuje się jakby jej nei było,strasznei mnie boli jego zachowanie,lecz tylko na tej płaszczyźnie,tak to jest mi z idealnie,czuje się przy nim bezpieczna,akceptowana,kochana.nie mam żadnych złudzeń co do jego uczucia,wiem,że to na zawsze,on też.jednak brak akceptacji zaistniałej sytuacji jest dla mnie trudny do zniesienia.chodzi ze mną na badania,lecz sporadyczniepyta o maluszka,wiemy,że będzie to chłopiec,on nawet nie chce myśleć nad imieniem,zero rozmów o przeszłości,o dziecku,trudno mi ztym.
boli mnie też zachowanie jego rodziców,niby są mili ws zystko ładnie i wogóle,jak go odwiedzam nigdy nie spytali jak się czuje ni nic,finansowo nie pomagają wogóle,moja mame stac na prywatnego lekarza,nie mamy problemow z pieniedzymi,zyjemy na wysokim poziomie,lecz boli mnie to,ze tylko moja mama wszystko finansuje,przeciez to nasze wspolne dziecko.jego rodzicow obchodza tylko studia ich syna,dla nich ja moge nie konczyc liceum,eh.nie zrobilam tym ludziom nic zlego a gdy ich widze,chcialbym schowac sie pod ziemie,czuje,ze mnie nie lubia.
przed ciaza moje zycie bylo wrecz idealne,spiewalam w zespole rockowym,chodzilam do jednego z lepszych warszawskich lo,a teraz nic równia pochyła.lecz jednego jestem pewna nie żaluje tego co sie stalo,cche sie dalej edukowac,zeby moj synek nigdy nie musial sie wstyzic swojej mamy
in.your.mouths dobrze że masz oparcie w mamie, bo to bardzo ważne. Dobrze że chcesz się dalej uczyć, na pewno nie będzie ci łatwo ale wierzę że dasz radę. Na forum jest dużo dziewczyn które zostały młodymi mamami i pokończyły studia ![]()
Co do twojego chłopaka, to uważam że sytuacja go przerosła a dwa na jego zachowanie może mieć wpływ postawa jego rodziców. Pamiętaj również o tym że roli ojca trzeba się nauczyć, my przez 9 miesięcy jesteśmy już związane z maleństwem, już je kochamy… a facet musi się tego nauczyć, musi to poczuć.
A tak z ciekawości długo jesteście parą i ile on ma lat?
jak narazie mam lekcje w domu,druje sobie pierwszys emestr od września,ale od stycznia chce wrócic do szkoły,będzie to prywatne liceum zaoczne,wydaje mi się,że łatwiej będzie kontynuować tam naukę.
wiem,że przerosło,lecz ilekroć próbuje z ni porozmawiać,tak neutralnie,że ciekawe,jak dziecko będzie wyglądało do kogo będzie podobne itp on ucina rozmowę,mówiłam,że mnie to boli,lecz nic się nie zmienia,niewiem jak z nim rozmawiać,rozumeim też,że przerasta go sytuacja.
jesteśmy razem ponad 2 lata,w tym roku matura
in.your.mouths, witamy na forum ![]()
problem nie jest błahy jeśli cię boli… Widocznie dla faceta to jest za dużo jak na jeden raz, bo nagle życie się zmienia. On jak zrozumiałam dopiero studiuje także nadal młodziutki. On potrzebuje dużo więcej czasu żeby się przyzwyczaić do ciąży i myślenia o dziecku. U kobiet instynkt macierzyński jest naturalny, a u facetów róznie bywa. Dzidziusia ty masz w brzuszku 24 na dobę, a on…dla niego to pewnie straszna abstrakcja.
nie ma życia idealnego
ani idealnych ludzi ![]()
twoje życie bedzie teraz po prostu inne i tyle. Jeszcze zdążysz skończyć szkołę, już niewiele ci zostało, studia z maluszkiem na rękach też da sie zrobić. W zależności od kierunku i miejsca, ale tak naprawdę studia nie są takie przerażające. Z czasrm się okaże, ze zajęć wcale nie jest taki ogrom więc jest czas dla dziecka. Wszystko kwestią organizacji czasu.
eh pewnie macie racje,to już prawie 7 miesiąc,a ja andal nie widzę z jego strony jakich kolwiek chęci by rozmawiać o dzidecku i przyszłości.
nie nie,jeszcze nie studiuje,zaczyna dopiero od września.
in.your.mouths, a mieszkacie razem? on w ogóle bierze na siebie odpowiedzialność za to dziecko?
co to znaczy o przyszlości? co chciałabyś od niego usłyszeć?
nie mieszkamy..
tak,boli mnie tylo jego brak zainteresowania małym i przyszłością
no, ale co to znaczy, ze się nie interesuje? Moze się intersuje tylko w innym stopniu niż ty? może ty jesteś bardziej emocjonalna i chcialabyś pogadac o tym jak dziecko bedzie wyglądało i co mu/jej kupicie, a on zastanawia sie w tym czasie skąd by tu wziąć kasę na wspólne mieszkanie i jakby tu utrzymać całą rodzinę?
hm wygląda to tak,że jak pytam o przyszłość co planuje itp to odrazu mówi,że po co o tym gadać,jak pytam jak to sobie wyobraża,to słysze daj spokój będzie jak będzie,jakoś będzie to wiem napewno,ale chciałabym choć trochę jego wizję.
nie,nie oczekuje że zarazy ułoży nasze życie od A do Z,tylko to jak on to czuje,kiedyś nie mieliśmy problemu z mówiniem o tym co czujemy,co nas boli.chciałam ostat nio z nim porozmawiać,wzięłam go za ręke i mocno przytuliłam,mówiłam,że się boję,pytałam czy on też,co myśli o tym co się dzieje,jak się z tym czuje.a on powiedział,że tylko to dziecko Ci w głowie.jest to dla mnie cholernie ważne,ale po doswiadczeniach z próbą rozmowy mówię o tym co się dzieje,mówię o tym naprawdę rzadko.
in.your.mouths, powiem Ci, że mężczyźni różnie podchodza do ciąży a Twój jest młody do tego, poszukaj informacji na necie jak mężczyzna zachowuje się podczas ciazy, to wiele pomaga, ja takich artykułów przeczytałam masę, ale psychologicznych, dają dużo do my slenia. My kobiety pod każdym wzgledem podchodzimy do wszystkiego emocjonalnie, a facet musi czasem dotknąć, spróbować, zobaczyć by uwierzyć, że coś istnieje. Twój partner może być przerażony i nie chcieć o tym mówić, gdyż ten strach jemu zabrania, że zobaczysz w nim słabego młodziaka, do tego matura i studia, coś co każdego przeraża bo zmiana życia, a u was jeszcze dzieciątko, dla Ciebie dziecię jest najwazniejsze a dla niego może być drugoplanowe niestety i nie ma co się złościć na taką sytuację. Przepraszam za chaotyczną wypowiedź, ale temat jest dosć szeroki by móc go tak sprecyzować raz dwa:)Powodzenia Ci życzę i zobaczysz, że po narodzinachwszystko się zmieni, będzie jak marzysz:)
bardzo dziękuje za słowa otuchy wiele dla mnie znaczą
od początku mam taką nadzieję,że po porodzie jego podejście się zmieni,musze się przyznać też,że liczyłam na to,że po usg 4d coś się w nim zmieni,jak widać muszę uzbroić się w cierpliwośc.mam też pytanie dla innych młodych mamusiek jak wasi znajomi reagują na wiadomość o ciąży?utrzymujecie kontakty sprzed ciąży?licze na odpowiedź serdecznie pozdrawiam i dziękuje za odpowiedzi i ciepłe przyjęcie :>
in.your.mouths tak jak napisały dziewczyny: faceci rożnie podchodzą do ciąży..niektórzy dopiero gdy zobaczą dziecko czują się rodzicami. Jedynym sposobem jest rozmowa, jak nie uda Ci się wszystkiego omówić za pierwszym czy drugim razem, to uda się za dziesiątym. Rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa. Do końca matur dużo nie zostało, może wtedy Twój chłopak trochę się odstresuje i zmieni podejście..