bo podobaja ci sie 16latki z wozkami??
no żal za przeproszeniem.. macierzynstwo to nie tylko chodzenie z modnym wozeczkiem i usmiechniete slodkie boabsy. to rzyganie w ciazy,wielki brzuch utrudniajacy normane funkcjonowanie…porod ktory moze trwac kilkanascie godzin… a potem tez rozowo nie jest. kolki,wysypki,kupki… zycie po urodzeniu dziecka odwraca sie do gory nogami. nie ma wyjsc gdzie chce i kiedy chce. liczy sie kazdy grosz bo dziecko jest baardzo kosztowne. jeszcze nie daj bóg choroba dziecka
a jak nie masz wsparcia ojca dziecka to jestes sama ze wszystkim-podwojne obciazenie i stres. a dodatkowo dziecko to nie zabawka,ktora jak sie znudzi albo nie bedzie ci pasowac do sukienki to odlozysz na potem czy oddasz. to maly zywy czlowiek,ktory potrzebuje opieki,szacunku i milosci. do konca zycia!
15 lat to faktycznie troszke za malo na dziecko. jestes mloda i ciesz sie zyciem. ja mam 22 lata i bardzo sie ciesze ze jestem mloda mala ale pracowalam i mam za co utrzymac dziecko no i jest jeszcze odpowiedzialny maz ktory pracuje
ja mam 21 lat, cieszę sięz tej ciąży. Ale 15 lat to jest dla mnie zbyt duży hardcore.
Ciąża i macierzyństwo to nie jest prost sprawa, to chyba najtrudniejszy etap w życiu kobiety (człowieka).
Zabezpieczaj się, ucz się, znajdź pracę - rozwijaj się, korzystaj inteligentnie z życia - na wszystko przyjdzie czas i miejsce.
nie wyobrażam sobie nie mieć pracy, być w ciązy i być na łasce faceta albo rodziny. Nawet wmojej sytuacji sobie tego nie wyobrażam, żebym była całkowicie zalezna finansowo od męża - mam taki charakter, że muszę mieć swoją gotówkę. Mimo tego, że pula jest wspólna.
Witam ![]()
Przeczytałam tu duzo o zaletach zostania matka w wieku kilkunastu lat ale czy naprawde jest to takie “fajne”, godne naśladowania… każdy ma inne zdanie na ten temat i naturalnym jest, że osoba, która urodziła dziecko mając lat 18, 19 z perspektywy czasu powie, że to najlepszy wiek na zostanie matką… inaczej powie kobieta, która urodziłą mając własnie 30 czy 35 lat… czy napewno którakolwiek nastoletnia mama chciałby aby taki los podzieliła jej córka? Wydaje mi sie, że nie…
Co do cierpliwosci tez mam wiele zastrzeżen i absolutnie nie zgodze sie, że starsze mamy sa mniej cierpliwe
to zalezy tylko i wyłacznie od charakteru, osobowości…
Czy naprawde nie lepiej zdobyc wykształcenie, dobra prace i wtedy zdecydowac sie na dziecko?
Dlatego badźmy tolerancyjni… jeśli młode mamy chcą szacunku i aprobaty co do ich decyzji niech równiez same zachowają choć odrobinę szacunku dla mam, które doczekały sie swoich pociech nieco później…
hej
ja uważam , że każda kobieta wie kiedy jest gotowa na dziecko i tym powinna się kierować a nie wiekiem. oczywiście sa plusy i minusy młodego macierzyństwa i plusy i minusy dojżałego macierzynstwa. nikt nie powinien patrzeć na kogoś tylko na siebie.
jestem młodą mamą mam 25 lat (skończę w grudniu.. więc właściwie jeszcze 24
) i juz dwójkę dzieci , idę za pare dni na rozmowę do przedszkola z nauczycielką i mam nadzieję , że nie pomyśli , że jestem starszą siostrą mojej Karoliny i nie zapyta mnie czy jej mama nie mogła przyjść osobiście ![]()
NICOLA_1985, ja własnie mam takie wrazenie jak rozmawiam z wychowawczynia mojej Majki. Mam tyle lat co Ty i jeszcze mam 155 cm wzrostu a ta Pani ma przynajmniej ze 175 cm i sie zle czuje. Zreszta mam wrazenie ze osoby wysokie traktuje sie powazniej bo na powazniejsze wygladaja.
mam kolezanka mlodsza o rok ale jest wysoka i widze ze ludzie powazniej ja traktuja niz mnie ![]()
A jak wypisywałam z Pania dyr umowe i pytala o pesel a ja zaczelam mowic 85… to ona : Ale pani jest młoda ![]()
Chcialam jej powiedziec cos glupiego ale sie powstrzymalam. A kogo ona sie spodziewala ze przyjdzie pani po 40stce zapisac 4 letnia corke do pkola? Wkoncu dzieci sie ma zazwyczaj jak sie jest mlodym. Fakt ze ja chyba jestem najmlodsza mamą w tym pkolu a reszta jest ładnie po 30tce. Ale to nie oznacza ze osoby po 30r.ż to juz jakies osoby w sile wieku.
JoannaS, ja mam 163 cm wzrostu wiec tez do wysokich nie należe i do tego opólnie wyglądam jakbym do gimnazjum chodziła jeszcze
mój ginekolog powiedział mi (to miał być komplement), że wyglądam tak młodo że gdyby mnie poznał w innych okolicznościach to nigdy by mi nie uwierzył , że mam dzieci ![]()
ciekawe czy ja tez będę najmłodsza mamą w przedszkolu ?
[ Dodano: 2010-11-04, 13:23 ]
jak byłam z Karolinką w ciązy i poszłam na pierwszą wizytę do ginekologa (innego niż przy Krystianku) lekarz spytał z czym do niego przychodzę, ja mu powiedziałam, że chyba jestem w ciazy i chciałabym to potwierdzić.. a on się mnie spytał :
" a ile ty dziecko masz lat
???"
jak mu powiedziałam ze 21 to mnie przeprosił ![]()
Dobre
![]()
haha nieźle nieźle ![]()
[ Dodano: 2010-11-04, 15:02 ]
ja za dwa miesiące urodzę szkraba a mam 20 lat. w pełni planowane niemalze z nocy poślubnej
(no przedślubnej) jak brałam ślub byłam 10 dni w ciąży więc jeszcze nic nie wiedziałam. chcieliśmy dzidziusia i dzidziuś chciał do nas bo już za drugą próbą się udało. Teraz nie mogę się doczekać kiedy zobaczę buźkę mojego synka.
ja też pamiętam , że jak byłam w ciąży w jednej i w drugiej to tez nie mogłam się doczekać aż zobaczę moje maleństwo
jak pokazali mi Karolinę to sie popłakałam ze szczęścia a Krystianka widziałam dopiero kilka godzin po cc i nie płakałam tylko się cieszyłam o tak:
![]()
nie wyobrazam sobie teraz życia bez moich dzieci ![]()
Ja rodziłam jako pierwsza z moich koleżanek - miałąm 20 lat. Chociaż rodzice uważali, ze to zdecydowanie za wczesnie, babcia i dziadek mówili, że jak za starych dobrych czasów
Powiem jedno - ja miałam wiele osób do pomocy i pewnie dlatego, nie postrzegam tego, jak czegoś dziwnego. Ale podziwiam młodsze dziewczyny, któe same dają sobie ze wszystkim radę…
To i ja dołącze ![]()
Jako niespełna 20 latka zostałam mamą Radzia, po 1,5 roku podjęłam prace a po 3 latach studia
Po licencjacie przyszedł czas na kolejnego synka a rok temu na studia mgr.
Na dzień dzisiejszy mam dwóch cudownych synków (9-latka i 3-latka), ja 30-tke na liczniku, 10 rocznicę ślubu, dobrą pracę i w tym roku bronię mgr.
Ja jestem bardzo zadowolona, że tak potoczyło się moje życie (choć lekko nie było)
i nigdy nie będę żałować, że w tak młodym wieku - jak dla niektórych - urodziłam moja pierwszą pociechę
Dzisiaj koleżanki, które są w moim wieku doceniają to wszystk a jak same stwierdzają lepiej na tym wszystkim wyszłam zaczynając od końca ![]()
Ja mam 24 lata i 158 cm i dwoje dzieci..i jest super!
Ale wybaczcie ..15 lat i dziecko? Pomieszanie z poplątaniem! Tergo absolutnie i w żadnym wypadku nie będę POPIERAĆ!
[ Dodano: 2010-11-05, 22:45 ]
… jeślii chodzi o przedszkole, najmłodsza to niestety nie jestem
Moja kolezanka ma już 7 letnie dziecko więc wypadam z kolejki ![]()
No cóż… Chyba faktycznie odeszłyśmy od tematu i zaczęłyśmy pisac o młodych mamach a nie nastoletnich… Z drugiej strony jak to jest, że 15-latka mnie przeraża, ale o 18-latce już tak nie myślę…?
taka prawda, ja tez jestem tego zdania. kiedy ja będę rozkwitać zawodowo i dokończe studia (mama 21 lat, w lutym 22), moje maleństwo bedzie już do pkola hcodzić, a moje kolezanki dopiero będą w pieluchy wchodzic ![]()
jak dla mnie 15 latki myślą o dziecku tylko w kategoriach takiej “milusiej przytulanki” - jeszcze nie mają kompletnie pojęcia o dzieciach, o wychowaniu i trudach z tym związanych - choć czasem im się wydaje, że wiedzą wiele… A 18-latki? Cóż zdawałoby się, że mają już jakieś pojęcie o świecie, o dzieciach (choć pewnie jest też część, które nie mają pojęcia o niczym.)
nie moge zgodzic sie z ta wypowiedzia…miałam 16 lat kiedy zaszlam w ciaze..urodzilam synka w wieku 17 lat..za nim zaszłam w ciaze z ojcem syna byłaam 2 lata "młodziencza miłosc"zaowocowała w mojego skarba..wypowiedz "karotki"jest bez podstawna..wogole nie myslałam o dziecku jak o przytulance..wiedziałam ze to zywa istota ze to czesc mnie..nie mozna do razu oceniac ze młode matki "nic nie wiedza lub wszystkie maja glupote w głowie"ciaza potrafi sama pomoc dojrzec młodej matce nie kazdej oczywiscie,ale tak i nie kazda młoda matka “nie ma pojecia o zyciu o dzieciach”.urodzilam syna bedac młoda osoba ale wziełam odpowiedzialnosc za zycie swoje i swojego dziecka,i do tego nie “podrzucałam” nikomu syna nie chciałam pomocy w wychowywaniu czy w codziennych czynnosciach.gdy dowiedziałam sie ze jestem w ciazy stalam sie matka nie nastolatka ktora nic nie wie stałam sie poprostu kobieta ktora byla gotowa zminic swoje zycie aby poswiecic je dla syna.dlatego prosze nie mierzyc wszystkich"mlodych matek"ta sama miara..bo to boli…popełniłysmy bład zaczynajac zycie tak wczesnie ale kazda z nas popełnia błedy..nie jestem zadowolona z tego ze tak wczesnie urodziłam syna i kiedys bede musiała spojrzec mu w oczy i powiedziec"tak synku miałam tylko 16 lat kiedy dowiedziałam sie ze bedziesz moim najwiekszym zyciowym sukcesem"ale bede mowiła to z duma..ze wziełam odpowiedzialnosc za nas i sprostałam przeciwnoscia..tak, choc mam teraz tylko 19 lat,moge odpowiedziec TAK JESTEM DUMNĄ NASTOLETNIĄ MATKĄ !
dianka, podziwiam i gratuluję odwagi bo do tego żeby wziąśc odpowiedzialnośc za maleńkiego człowieka wymaga również odwagi zwłaszcza od tak młodej dziewczyny która jeszcze w zasadzie sama jest dzieckiem…
dianka, ja zaszłam w ciążę mając 17 lat i syna urodziłam 3 miesiące przed 18 urodzinami.Skończyłam szkołę średnia,zdałąm maturę,a po 6 latach poszłam na studia.Małżeństwem jesteśmy 11 lat
Poświeciłam dużo,wiele znajomości nie przetrwało,bo koleżanki/koledzy nie mieli ochoty na spotania z rodzicami malucha,którzy często spotkań odmawiali albo musieli szybko wracać do domu
Będąc w ciąży regularnie chodziłam do lekarza,łykałam witamibnki,robołam badania…tak samo jak każda rozsądna kobieta…Ale muszę przyznać,ze teraz mając drugie dziecko widzę,że to macierzyństwo jest inne…Nikt nie gapi sie na mnie na ulicy,bo mam 28 lat,a nie 18 jak wtedy…Sąsiedzi nie obgadują mnie po kątach…Ale powiem wam,ze są też takie osoby,które potrafią powiedzeć,ze supetr sobie radziłam/radzę i to jest piękne!!!Nie stygmatyzujmy nastoletnich matek.One nieraz potrzebują wsparcia otoczenia,a nie obgadywania i wytykania palcami!!!
Ja mając 19 lat też zostałam sama z dzieckiem i super sobie poradziłam.