zborra bardzo mnie rozczulił twój post, fajnie że zdecydowałaś się tu wpaść
Moja dzidzi jest teraz chora, ja płaczę razem z nią
Jest taka malutka, bezbronna a ja muszę patrzeć jak cierpi (ma temperaturkę
, boli ją uszko i nie ma apetytu). Jest dla mnie wszystkim!!! Jeszcze bardziej mnie teraz potrzebuje bo mąż wyjechał właśnie za granicę i jesteśmy same
![]()
Mam totalnego dołaaaa ![]()
Kajunia25
smutno…Ale nie łam się!!! musisz być dzielna! dacie radę, nawet we dwie.. ![]()
Dzieki zborra…
![]()
Kajunia25 Wiem jak boli serce matki kiedy dziecko jest chore jak bardzo by się chciało wtedy wziąć to co boli nasze dzieciątko na siebie, żeby jemu ulżyć … Wiem jak to boli!
Jesteś silna, będzie dobrze, poradzicie sobie …nawet teraz, kiedy jesteście same..
Dzięki że mnie rozumiesz
Oddałabym wszystko by kruszynka tak nie cierpiała, widzę w jej oczkach że jest słaba, taka bezbronna
, nie chce nic jeść i nie ma sił, ale jak piszesz muszę to przetrwać mimo że teraz wszystko zwaliło się u mnie w jednej chwili na raz. Po burzy zwykle wychodzi słońce
Z każdym kolejnym dniem będzie lepiej.
Dobrze że jest to forum
![]()
[ Dodano: 2008-09-16, 15:21 ]
WITAJCIE!!
Założyłam ten wątek prawie rok temu…
Wiele z Was o nim zapomnialo..
Ale ja chyba najbardziej..
Zapraszam na nowo
![]()
Oooooooooooo ..Kajunia25, teraz zuważyłam dopiero, że coś tutaj napisałaś .. ![]()
[ Dodano: 30 Grudzień 08, 23:36 ]
Tak, właśnie, tak samo się czułam, troche u mnie inne okoliczności, ale po porodzie mojej Martusi tak właśnie czułam.
Ja jak urodzilam Martusie i nie płakała a byłeśmy tylko na sali my dwie, to pomyślałam a raczej błagałam: Boże, nie zapbieraj mi mojego szczęscia, mojego życia, jeśli chcesz kogoś do siebie powołać weź mnie, nie ją … Z jednej strony wielki strachi wielka wszechograniająca miłośc i nadzieja, że wszytsko będzie dobrze.
kajunia Za kilka miesięcy będziesz znów pisała o swoich cudownych chwilach z maluszkiem!
Małgorzatka: wiesz, ja sama chyba zapomniałam o tym wątku ![]()
Szkoda że się trochę zaniedbał ![]()
Tak jak piszesz, niedługo znowu czas wspaniałych chwil nadejdzie
![]()
No szkoda bo fajny
mam nadzieje, że ruszy w końcu pełna parą!
![]()
Witam…
Znalazłam ten wątek przez przypadek…i czytając Wasze opisy uroniłam trochę łezek ze wzruszenia i jak powspominałam narodziny moich najdroższych skarbów…Jak ja je KOCHAM!!!Te moje kochane córeńki.
Okres ciąży,te kopniaczki,którymi mnie uszczęśliwiały moje córeńki i które tak uwielbiałam czuć…i wreszcie ten dzień,kiedy przyszły na świat…jak sobie to przypomnę,to znowu łezki się w oku kręcą ![]()
Z Juleńką w brzuszku,Zuzia tuli siostrzyczkę
To moja Juleńka zaraz po urodzeniu
A to jeszcze ze szpitala,ma kilka godzin
A to moje najdroższe skarby
![]()
[ Dodano: 2008-12-31, 23:25 ]
Ostatni dzień 2008 roku,myślę,że dla mnie szczęśliwego.Oby ten rok był jeszcze lepszy od poprzedniego.Szczęśliwego Nowego 2009 Roku Wam życzę!!!
[ Dodano: 2008-12-31, 23:26 ]
Chyba najwspanialszą rzeczą jaką kobietę spotyka w życiu to bycie MAMĄ.
Zulcia
![]()
Wielu niezapomnianych chwil w Nowym - 2009 Roku ![]()
No ja też Was znalazłam przypadkowo.
O ciąży dowiedziałam się 13 sierpnia 2007 roku. Płakalam ze szczęscia i chyba nie tylko ja. Udalo nam się po półtora rocznych starankach. Ale w końcu byłam w upragnionej ciąży.
Mój teścik :0
To moja kruszynka w 13tc:
Oto Patryś jeszcze w swoim domku w 32,6 tc:
To jest zdjęcie zrobione w 35tc:
Pierwsze zdjęcie naszego synka. Dwie minuty po porodzie:
A to nasze pierwsze karmienie:
Dumny tatuś z synkiem:
To już na sali:
I w domku:
Poród był szybki. Poszłam na kontrolną wizytę i dostałam skierowanie do szpitala. Był to 36,1tc. Skurcze co 20 minut. Ale poczekałam jeszcze w domku do wieczora. Skurcze były już co 10 minut. Najchetniej siedziałabym w domu do czasu jak się nasilą ale miałam iść tylko do domu po torbe i wracać. Po zbadaniu i podłączeniu KTG okazało sie że skurcze mam co 5 minut. Ja ich nie odczuwałam. Wogóle nie byłam gotowana na rodzenie. Miałam jeszcze 4tygodnie do terminu.
No ale cóż. Przeleżałam na łózku porodowym do rana bo nasi lekarze nie wiedzieli co ze mną mają zrobić. Rozwarcie na dwa palce, skurcze co 2-3 minuty, szyjki już nie było bo się skróciła całkowicie. Całą noc biegałam do ubikacji tak mnie czyściło że szok. No ale nad ranem przyjechał lekarz i zapadła decyzja. Rodzimy. O 6:20 przebili mi pęcherz. O 7:15 urodził się Patryk. Położna położyła mi małego na brzuszku ale powiem Wam szczerze że byłam w szoku że już po. Że mały jest już z nami. W skupieniu obserwowałam co się dzieje. Ale jak usłyszałam że mały jest zdrowy to łzy same napłynęły mi do oczu. Po zmierzeniu,zważeniu i wykonaniu reszty czynności przynieśli mi mój skarb na cycusia. Wtedy całkiem dotarło do mnie że już jest z nami. Kocham go nad życie. Moja mała Iskierka.
[ Dodano: 2009-01-01, 18:31 ]
Uwielbiam powracać do tych chwil.
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU 2009 WSZYSTKIM ŻYCZĘ.
Chyba każda z nas lubi wracać do tych chwil ![]()
Zulcia, oj i to bardzo. ![]()
Ja też i to bardzo!!!
Zulcia, Zulcia Piekne fotorelacje, piękne!
Joanna24: cudownie
![]()
Przeczytałam tylko dwie stronki tego wątku i juz łezki się w oczach kręcą
![]()
jak to było u nas?
podjęlismy decyzje o powiększeniu rodzinki jakos w wakacje 2007, z tym że na realizacje postanowilismy poczekac do pazdziernika. No i udało sie w pierwszym cyklu, test zrobiłam 20. 10., o godz. ok 4.30
spania nie miałam, obudziłam mojego m. mówiąc mu że własnie spadł śnieg (to była prawda, pierwszy śnieg tego roku). jak już otworzył oczy to pokazałam mu tescik, w jego oczach radość przeplatała się z lękiem, jak to bedzie, wszystko sie zmieni itp. itd.
Potem 9 miesięcy, radości, niepokoju, humorków , zmęczenia, 3 pierwsze pełne mdłości
teraz się z tego śmieję ale wtedy płakałam obejmujac muszlę
warto było oczywiście ![]()
w piątek 27.06 wstałam koło 7mej i zdziwienie bo coś kap, kap na podłoge. Mąż w pracy, ja nie wiem czy to JUŻ czy nie. Oczywiście siadłam do kompa, na TT i klikałam z dziewczynami bo stwierdziłam że to pewnie jednak nie wody, ale co jakiś czas było to kap kap więc zadzwoniłam do męża ,przyjechał wcześniej z pracy i do Krakowa na ujastek wyprawa- ok 1,5 godz. jazdy, południe, korki… Na ujastku wyczekaliśmy się ponad godzinę aż w koncu jakis lekarz się pojawił, oświadczył że nie ma miejsc, owszem wody mi się sączą ale do porodu jeszcze daleko i mam jechać do innego szpitala.
Pojechaliśmy na Rydygiera, złapała nas mega ulewa, kwadrans czekaliśmy na parkingu pod szpitalem, dobrze że skurczy nie miałam i nic nie bolało ![]()
no i niespodzianka, tu lekarz próbował mi wmówić że to nie wody sie sączą
i mnie chciał na patologii położyc.ale ja uparcie twierdziłam że to wody, na ujastku to potwierdził lekarz przecież. więc zbadał mnie jeszcze jeden lekarz i stwierdził że chyba faktycznie mimo tego że pęcherz “sie bada” czyli nie pekł, jakaś dziurka musi byc. ok. 18tej dostałam oksytocyne, skurcze przyszły dopiero ok 20.30 ale już takie silne i częste od razu. do 1.25 czas leciał jak szalony. a o tej własnie godzinie czas przestał mieć jakiekolwiek znaczenie, bo zobaczyłam pierwszy raz i poczułam ciepło mojego Cudenka. Był taki Malenki, bezbronny i głośny. pokochaliśmy Go na zabój i tak jest do dziś. juz nie jest taki Malenki, bezbronny tez mniej. ale wrzaskliwy tak samo
Kochamy Go najmocniej na świecie ![]()
Marta26,
Dla imiennika mojego synka i dla Was ![]()
Marta26,
Suuuper!!!
Marta: cudowny opis
I synek śliczniusi ![]()