Pogaduszki 2011

przykro mi… to na pewno mnie rozumiesz. coraz bardziej zaluje ze CIe nie znam :slight_smile:

no wlasnie :slight_smile: hihih

cos wiem o tym mój ojciec też pił ale potem jakoś jak się rozwiódł z matką to poszedł się leczyć i wyszedł z tego.
coś wiem o tej psychice miałam tak w szkole podstawowej potem my jakos to przeszło ale czasem pamiętam różne sytuacje które nie były przyjemne.
Mój brat ma do dzisiaj jakis uraz bo nie pije nawet piwa nie ruszy wogóle nic

heheh lol nie no zajebisty tekst ;:wink:

Wracając do % to mój teść też wygląda jak patyk do tego pali minimum 2 paczki dziennie .Kaszle tragicznie , wydaje nam się że on ma w sobie już tyle chorób że niejeden lekarz by ręce załamał , ale on uważa sie za nieśmiertelnego .I nic mu nie jest .

ja to jestem glupia, zamiast lezec i relaksowac sie jak Mala spi, to ja z wami siedze :slight_smile: macie moc przyciagania :slight_smile:

w ogole mam mnostwo zalu do ojca. byl pierwszym i jedynym mezczyzna ktorego uderzylam w twarz. przez niego mialam niemile wizyty na policji. mial wyrok w zawieszeniu. rok temu bylam zdeterminowana go posadzic, ale moja mama sie wycofala. nie chciala. powiedziala 'a za co ja bede zyc?" po tych slowach nie jest mi zal ani jej ani ojca. maja to co chca oboje. mam swoja rodzine i na tym sie skupiam.
jeszcze nigdy nie uslyszalam od ojca ‘przepraszam’. ale nauczylam sie z tym zyc. z tym, czyli wszystkimi stlumionymi emocjami w mojej glowie.

ach tam dosc smecenia

[ Dodano: 16-06-2011, 17:31 ]

moj tak zawsze mowil, ze przezyje i mame i mnie.

az takiego urazu nie mam, ale nie lubie pijanych osob.

no fajny tekst :clap:

[ Dodano: 16-06-2011, 17:34 ]

a wiesz że coś w tym jest bo po większej części umieraja tacy co ani nie zapalą ani nie wypiją

chyba tak…

ale widze, ze moj ojciec ledwo co chodzi. nie mowie juz o jego siadaniu czy wstawaniu z krzesla. jest alergikiem do tego, a nigdy wczesniej nie byl. smierdzi mu strasznie z ust, czyli wnioskuje ze jego watroba jest zniszczona. a jak siada uklad pokarmowy popalony przez alko, to juz koniec.
na te kolana mial brac sterydy, ale jak bral to popijal piwem i dziwil sie ze mu niedobrze. powiedzialam albo jedno albo drugie. i co wybral? swiadomie sie wyniszcza, jego sprawa. ale co wyrzadzil zlego to mu nie wybacze

trochę nie rozumiem twojej mamy ja bym nie wytrzymała sama odeszła.
a co to kobieta sobie sama nie poradzi w życiu. a jak ojciec pił miałyście z czego żyć bo jakos nie wydaje mi się.

[ Dodano: 16-06-2011, 17:40 ]

z tym akurat się zgodzę sam jest kowalem swojego losu,
pewnych spaw nie da się wybaczyć choćby się chciało

moja mama chciala od niego odejsc. byl okres, mialam wtedy 14 lat, mowila mi ze rozglada sie za jakims malym mieszkaniem, ze sobie poradzimy, wmawiala mi to wszystko, nie moglam sie doczekac jako tak male dziecko ze odejde od ojca. a na nastepny dzien normalnie gadala z ojcem, a wieczorem jak co wieczor pieklo. zmywalam krew z kafelek z kuchni.

[ Dodano: 16-06-2011, 17:42 ]
musze spadac obowiazki wzywaja :slight_smile: tzn Mala :sweat_smile:

Ja włączałam komp by zamówić majteczki na allegro i tyle .Potem wziąć się miałam za robotę.Ale nadal z wami siedzę hehe

Ja do mamy szczególnie mam uraz, nigdy jej nie powiedziałam kocham i chyba nie powiem , nie czuje tego. Tata tez bił ale nie wiem jemu jakoś chyba bardziej wybaczyłam , mama nigdy mnie nie przeprosiła ani nie powiedziała że źle robiła, a do tego jak jej mowie że źle robiła że biła to ona uważa ze to ja byłam złym dzieckiem i nie miała wyjścia.Mówi mi że zobaczysz jak tobie będą dzieci tak odpyskiwać, tylko ze mnie się wydaje że dziecko to my rodzice uczymy życia i wszystkiego.Jaki damy przykład tak będą robić. Dzieciak rodzi się nie nie umie , nic nie wie i nie zna.To my go uczymy wszystkiego.Jeśli nie będą mnie dzieci szanowały to uważam że będzie moja wina bo źle je wychowałam .
Zawsze byłam gorsza, źle się uczyłam to prawda bo miałam złe oceny.Ale moja teoria jest taka: ja w domu uczyłam się całe popołudnie , umiałam wszystko ale jak pni mnie pytała to we mnie blokada była, jak na jednio nie odpowiedziałam to już płakałam i na resztę nie odpowiadałam bo miałam wizje co będzie w domu że dostałam złą ocenę. Kiedyś za to że nie mogły mi wejść do głowy znaki drogowe pobili mnie tak że krew mi z nosa leciała. Za to że powiedziałam, mamo kurcze nie może mi coś ta geografia wejść do głowy, dostałam w twarz tak że miałam siwe oko przez kilka dni , a co kazali mówić do ludzi ? że się z siostra bawiłam i mnie pchnęła.
Mam z tego powodu duży problem psychiczny, jestem osoba bardzo nie wierząca w siebie i kiedy są złe dni lub gdy się z P kłócimy a raczej dawniej tak było to nie jeden raz chciałam popełnić samobójstwo.Bo nie potrafię sobie radzić z problemami, nauczona byłam że krzykiem rodzice wszystko załatwili i przemocą.
Nie jeden raz prosiłam Boga że jeśli mam być taka matka jak moja to niech nie daje mi dzieci.
Mam do nich żal może nie o to że nie przeprosili ale że nie zrozumieli tego co robili, że nie powiedzieli że popełnili błąd.

no to zrobiła sobie i tobie krzywdę,
wiesz mówić można dużo mało robić
ale byłaś ty powinna pomyśleć o twoim dobru a nie to że jest mąż (ale jaki jest).

[ Dodano: 16-06-2011, 17:47 ]

ja uważam że bicie niczego nie załatwi rozmowa i tłumaczenie tak

[ Dodano: 16-06-2011, 17:48 ]

nie zastanawiałaś się wtedy żeby komuś o tym powiedzieć ?

Ja dlatego jestem przeciwniczka bicia dzieci czy kogokolwiek. Choć mam czasami nerwy i zdarza mi się podnieść głos na mała a wtedy , rany płacze i ja strasznie przepraszam ,Chciałabym się wtedy uderzyć bo nie chce być taka osoba.

a może byś musiała skimś o tym pogadać nie tylko z nami bo wiesz sama będziesz za niedługo rodzicem

Nie raz o tym myslałam by wybrac sie do specjalisty ale nie znam żadnego takiego dobrego

no a teraz jacy są wobec ciebie

[ Dodano: 16-06-2011, 17:54 ]
a rozmawiałaś ze swoim mężem na ten temat

Z tatą mam kontakt ok.Dogadujemy się , nie wpieprzać się nam w życie .
A mama lubi wszystko wiedzieć, kontrolować itp. Często są kłótnie choć może już dużo rzadziej niż kiedyś.Nadal jeśli są to dlatego ze się wpierdziela nam , rozmawiamy z nią o tym i tata jej tłumaczy ze my mamy już osobna rodzinę ale ona chyba nie rozumie .

Z mężem tak ,nie jeden raz rozmawiałam o tym i on tez mówił że dobrze by było jak bym kogoś poszukała bo może by mi pomógł.Zawsze mnie wspiera i jest za mną jeśli chodzi o te sprawy wiec w nim mam oparcie .

wiec może warto poszukać kogos

Jakoś leniwa jestem.Jak jest dobrze to zapominam o tym i nie mysle ze powinnam isc. Licze chyba na to ze bedzie juz dobrze.

Hej

Mój ojciec też alkoholik, bardzo dobrze znam ten temat :sweat_smile: Teraz już od ok 3 lat nie pije, a od 4 z nami nie mieszka. Bo ja z mamą mieszkam :slight_smile:
Ma juz wszczepione bajpasy, cukrzyca, problemy z żołądkiem i wątrobą :sweat_smile: i ma 53 lata.
Uraz mam, jak wyszłam za mąż to nie potrafiłam dojść do tego że między małżonkami może być dobrze, że nie krzykiem i bijatyką sprw sie nie rozwiazuje, że można normalnie ze sobą rozmawiać. Każdy kto miał jednego rodzica alkoholika powinien isć do psychologa lub na specjalne spotkania dla dzieci alkoholików.

spadłaznieba to nieźle tej wrednej babie powiedziałaś, tak sie czasem zachowują jakby nigdy dzieci nie miały. Kiedyś idę sobie z małą przy przedszkolu i dwie starsze babcie komentują znów te bachory… :angry:
A robotników super nauczyłaś :clap:

Strasznie mnie dziś głowa boli :sweat_smile:

szkieletorek, ja też mam mało pewności w sobie przez matke, która zawsze traktowała mnie jak zero, poniżała, uważała, że jej dzieci sa do niczego, miałam chłopaka pierwszego to już byłam kurwą, seks dla mnie to był strach zamiast przyjemności, bałam się strasznie, szkoła? nie nawidziłam odpowiadania ustnego, że wszyscy słysza i mnie oceniają, matka oceniała mnie zawsze źle, najgorzej, mogłam być w czymś dobra ale dla niej byłam najgorsza i tak sobie wmówiłam, stąd dziś moje problemy z komunikacją w języku angielskim, bo wiedzę ja mam, ale ja sie boję, że ktoś mnie źle oceni, ze powie, że źle mówię, że mnie nie rozumie, a ja od razu blokada, walczę z nią, bo mąż mi pomógł w tym wiele, otwieram sie na ludzi, na życie, na sytuacje, ale jeszcze mur wielki do pokonania i przełamanie słabości niektórych, wiem jakich wiem jak powinnam je przełamać a boję sie krok do przodu postawić. No i też uważam, ze to kim jestesmy my czy będą nasze dzieci zależne jest od rodziców, naszych i nas samych jako rodzica, ja płakałam jak uczyłam się, dosłownie uczyłam się mówić córci, że ją kocham, bo sama nigdy tego nie słyszałam, maż nawet mój mało kiedy słyszy ode mnie te słowa, ale jak on mówi, wie, że go kocham bo mu to okazuję i wie, ze jest mi cieżko przełamać się w słowach, bo nikt mnie tego nie nauczył, eh ciężki temat serio

ale zobaczcie dziewczyny jaką miałyśmy przeszłość z rodziną związaną ale my jakoś wychowałyśmy się na ludzi i żadna nie popadła w jakiś nałóg :clap: