bardzo mi przykro
Wczoraj był u nas pokaz laserów i sztucznych ogni.. Robert wyciagnął mnie chociaż na chwile zdomu…
… tydzień przed narodzinami i smiercia Maksa bylismy na podobnym pokazie..
Tatuś przytulony do mnie.. dumnie głaskał brzuszke.. nasza pierwsza rocznica ślubu.. byłam taka szczęsliwa…
… wczoraj przytulony do mnie.. ale dłonie trzymał juz gdzieś zboku.. widziałam jak bardzo chce je położyć na brzuchu ale nie moze w końcu rozpłakał się.. płakaliśmy oboje.. ja płaczę do dziś…
..na dodatke jeszcze były odiwedziny moich rodziców.. którzy chcą bardzo pomóc ale niebardzo wiedzą jak i bardzej mnie dłują.. tata pyta sie mnie uporczywie czy nie potrzebuję pomocy psychologa..bo muszę sie z TEGO wyleczeć do września..bo moja siostra rodzi za 2 m-ce i we wrześniu mają byc chrzciny a my mmay być rodzicami chrzestnymi…
.. juz to widzę jak trzymam do chrztu małego chłopczyka, który notabene ma mieć na imie po moim synku (to akurat sami im zaproponowalismy, żeby miał aniołka)…
… tutaj nie pomoze najlepszy psycholog…
![]()
dalej myślę tylko o jednym.. ze nie przytuliłam mojego dziecka, nie powiedziałam mu jak bardzo go kocham i ze sie z nim nie pozegnałam…
Czas naprawdę leczy rany???
![]()
..bo muszę sie z TEGO wyleczeć do września.
…nic nie musisz- ty nie jestes chora by sie wyleczyc …cierpisz bo stracilas synka i zwyczajnie potrzebujesz czasu by dojsc do siebie po jego smierci
pontoniczek, zgadzam się z mal , Ty potrzebujesz czasu, nie mozesz zmuszac sie do niczego i nikt tego nie moze robić.
Moze w takim razie zrezygnujcie z bycia rodzicami chrzestnymi… ![]()
pontoniczek a to naprawdę dobry pomysł? Nie będzie Ci za bardzo przypominał o synku???
Wiem, że to brzmi w tej chwili jak nieprawdopodobny banał, ale będzie lepiej!!! Synek doskonale wie, że kochacie go nad życie, na pewno chciałby żeby Wasz ból szybko sie ukoił…
Moje maleństwo będzie mi on przypominał czy bedzie miał na imie Maks czy nie.. tak jak przypominają mi go wszystkie dzieci które spotykam na ulicy. Dla nas to poniekad zaszczyt że nasze maleństwo będzie opiekowało się swoim kuzynem, zwłaszcza ze ja kiedy okazało sie ze moja siostra jest w ciazy walczyłam z nia o to dziecko.. bo ona w pierwszym moemncie go nei chciała (20 lat, plany na przyszłosć i strach przed rodzicami). Godziny rozmów w końcu pomogły bo teraz nie wyobraża sobie zycia bez małego a i cała reszta sie też jej poukładała. Tak więc maksiu bedzie czuwał nad maksiem
i nie pzowoli żebycokolwiek złego si emu stało…
Oczywiscie nei chce być chrzestną dla niego.. to by było dla mnei za dużo… tylko mój tatus z czystej troski poprostu troche zamieszał i zdołował mnie bardziej, ale miał dobre intencje.. torche mu nie wyszło..
nie wiem co napisac…zadne slowa nie oddadza wspolczucia i ocieszenia dla ciebie i meza…
- coz czas na-prawde leczy rany ale duzo musi go uplynac…wazne zebys odnazla wiare w to ze nie bylo wtym zaadnej twojej winy…
Dziękuję wam dziewczynki. Troszkę lepiej.. momentmi nawet mogę powiedzieć ze pogodziłam sie z tym. Tylko czasem tak pusto, serce nagle zaboli, pojawija się łzy w oczach i niechęć dozycia. Ale ogólniestaram sie sobie z tym radzić, bo wiem, ze moje sloneczko czuwa nad nami i napewno bedzie też opiekowac sie swoim rodzęństwem.. mam nadzieję juz od grudnia
pontoniczek Jesteś bardzo dzielna…
A Maksio na pewno będzie nad Wami czuwał, nad braciszkiem lub siostrzyczką to już chna w 100000000 %
- tak mi przykro

pontoniczek, kamień z serca, cieszę się że choć troszkę lepiej się czujesz…
z całego serca trzymam kochana za Ciebie kciuki
![]()
[ Dodano: 2007-07-15, 22:12 ]
PISZ do nas dużo i często, ![]()
pontoniczek, jeszcze dlugo serducho zaboli i lzy pociekna i na pewno twoje malenstwo i czuwa nad wami i bedzie nad swym rodzenstwem..trzymaj sie cieplutko
pontoniczek, CO U CIEBIE?
Dawno nie zaglądałaś.. ![]()
Kochana Co u Ciebie?
Witam was dziewczynki. Kupe czasu mnie tu nie było.
Zrezygnowałam całkowicie z tt i tego wszystkiego co przypominało mi moje słoneczko.
Nasz synek nie umarł. Widzę go w moim siostrzeńcu. Ma pół roku, rozwija sie idealnie, jest śliczny, kochany. Wiem że maks nad nim czuwa i wiem ze czwa nad nami.
Zyjemy z nadzieją ze pod koniec roku znów będę nosic pod sercem maleństwo. Ale pogodziłam sie z tym co sie stało i już nie płaczę. Cieszę się życiem i tym ze jestem mamą anioła - bo wbrew pozorom to ma swoje dobre strony też.
Dziękuje wam bo bez was nie poradziłabym sobie z tym.
Dziękuję mojemu kochanemu mezowi, który przeszedł ze mną przez to wszystko myślac tylko o mnie
Dziękuję wszystkim którzy okazali mi serce
I dziękuję przede wszystkim tobie synku ze jesteś i ze codziennie dajesz mi poczuć swoją obecność
Witaj pontoniczek, oj dawno Cię nie było, ale ciesze się ze zajrzałaś do nas .
Cieszę się że jesteś juz na tym etapie, że zaczynasz cieszyć się życiem…
Trzymamy kciuki za całych sił, za ciebie i za maleństwo, które miejmy ndzieje niedługo pojawi się pod twoich serduszkiem