rocznik 1978 -ZAPRASZAM

Jasnie Pani :slight_smile: dziś 2. września - i jak???

Tegoroczne wakacje spędziłam głównie w pracy więc nie ma co wspominać… Ale moze następne będą lepsze :wink:
A najfajniejsze… Hmm… Nasze pierwsze wspólne wakacje z Piotrkiem, w sumie to były drugie, ale pierwszy taki długi wspólny wyjazd. Byliśmy we Władysławowie, pogoda do kitu ale nam to nie przeszkadzało bo i tak większość czasu spędziliśmy w łózku :wink: Na zdjęciach mam tak podkrążone oczy, jak by to był obóz karny a nie wczasy :wink:
A potem nasza podróż poślubna, rok po ślubie :wink: Też nad morzem, pogoda dopisała i wogóle wszystko było super…
Ale wcześniejsze wakacje też bywały fajne… Kilka lat pod rząd jeździłam z koleżankami, wyłącznie w damskim gronie i było suuuuuuper :wink:

My w tym roku byliśmy 2 razy na wakacjach,najpierw w lipcu 3 dni w Szczawnicy i na Słowacji,a potem w sierpniu pojechaliśmy na 9 dni na Węgry :wink: To były jedne z fajniejszych naszych wakacji,ale najlepiej było 4 lata temu na Węgrzech,poznaliśmy tam taką sympatyczną parę ze Śląska,we czwórkę całe dnie spędzaliśmy na basenach,a wieczorami i nocami szaleliśmy po knajpkach :clap: To były nasze najbardziej szalone wakacje…z tymi ludźmi do dzisiaj utrzymujemy stały kontakt,nawet 2 tyg. temu bylismy na ich weselu :wink:

w tym roku były wakacje nad morzem i teraz w Busku. jako najfajniejszy urlop wspominam podróż poślubną - 4 dni po ślubie. z pierwszych wakacji z M mam podobne wspomnienia jak lio…znajomi się z nas śmieli bo ciągle w pokoju czas spędzaliśmy :wink:

Trochę Wam zazdroszczę tych “podrózy poślubnych”, my też byliśmy w podrózy poślubnej,oczywiście na Węgrzech (to te wczasy,które wyżej opisałam),ale znaliśmy już się wtedy 6 lat, 5,5 roku mieszkaliśmy razem,więc w pokoju spędzaliśmy tylko noce :thinking: :wink:

Ojej to Wy stare dobre małżeństwo jeszcze przed ślubem byliście :wink:

Dokładnie :wink: Wszystko ma plusy i minusy,ominęło nas “docieranie sie” po ślubie,bo już znaliśmy swoje upodobania itp,ale z drugiej strony omineły nas właśnie te “porywy” po ślubie,radość,że w końcu jest się razem :thinking: Chociaż noc poślubną wspominam bardzo miło…było nieziemsko :wink:

Wiesz, mimo wszystko wolę chyba mój wariant - strasznie fajne było to czekanie aż przyjedzie wieczorkiem, te rozstania w środku nocy bo musiał już wracać, rozmowy nocne przez telefon, a wspólne wyjazdy to wogóle wtedy była bajka jak mogliśmy spędzić razem 24 h/dobę… To były świetne czasy…

Nie twierdzę,ze jest gorszy :wink: tak,jak napisałam-wszystko ma plusy i minusy :wink:

A ja wcale nie odebrałam tego, że ty uważasz mój wariant za gorszy - to była po prostu moja refleksja :wink:

Dzień dobry z rana!
Mało się zdążyłam poudzielać, ale mam nadzieję to nadrobić. Nie liczę na to, że mnie ktoś pamięta, więc przedstawię się jeszcze raz. Mam na imię Ola i jestem mamą prawie półtorarocznego Olka. Też jestem z 1978 roku i chętnie do Was dołączę. Pracuję już zawodowo i dodatowo udzielam się taż na innym forum :blush: i stąd mam trochę kłopoty żeby to wszystko razem pogodzić. Teraz mam trzy tygodnie urlopu i kiepską pogodę za oknem. Może mnie przygarniecie? :wink: :smiley:

Irlandia, witamy z powrotem :clap: Może pomożesz nam rozkrecić wątek,bo coś marnie nam pisanie tu idzie :thinking:

Irlandia witamy, witamy, pisz co słychać bo my tu się strasznie męczymy, żeby konwersację podtrzymać :wink:

Co to znaczy meczymy? Oj nie jest najgorzej. Moje dziecię właśnie sobie śpi, ja mam obiad podszykowany, więc siedzę sobie i klikam to tu, to tam…
Pogoda jakby lepsza, choć słońca nie ma. Może po południu wygonię chłopów na spacer a sama trochę ogarnę chałupkę. Z Olkiem się nie daje, bo mi odkurzacza ruszyć nie da. :slight_smile:

I nie bardzo nam idzie :open_mouth:

Powolutku, pewnie po południu, jak mnie nie ma będzie lepiej…

[ Dodano: 2007-09-07, 07:39 ]
Ojej! Rzczywiście cieniutko tutaj!
Dziewczyny, mam zatem pytanie: macie jakieś plany trzydziestkowe? Jakieś postanowienia, marzenia? Ja sobie zaplanowałam, ze będę odkładać do skarbonki dwuzłotówki. Malż ma mi kupić wielką skarbone i jak się już zapełni to kupię sobie coś ekstra na pamiątkę. Moja bratowa kupiła sobie zegarek. A wogóle to dla Was jakiś przełom, zmiana?
Piszcie, proszę, trzeba rozruszać wątek! :rofl:

Jeju, daj spokój, u mnie to jeszcze ponad rok :open_mouth: Na razie wogóle nie czuję tego, ale jak myślę o 30-stce to jednak mam wrażenie, że to już strasznie dużo… :wink: Znając siebie to będę przeżywać, ale za rok :wink: Pewnie dostanę doła że tak mało osiągnęłam, że teraz to już nie ma szans, że już z górki itd. :wink:
Planów nie mam, na razie to dla mnie urodziny jak każde inne, ale może pomyślę o czymś skoro Ty masz takie fajne pomysły :wink:

[ Dodano: 2007-09-07, 10:49 ]
A reszta dziewczyn dostanie w tyłek za zaniedbywanie wątku :woman_gesturing_no:

No u mnie już z górki, bo po urodzinach już jestem… :wink: Chyba zrobię suwak: “Do trzydziestki zostało…” :smiley: A ja tego nie traktuje jak czegoś co miałoby sprawić, że będę “starsza”. Mam szefową po 40stce a zachowuje się jak rasowa dwudziestoparolatka. Wogóle bym różnicy wieku nie czuła, gdyby nie fakt, że mówię do niej per “Pani…” i ona zresztą do mnie też. Do mnie mój wiek dociera, gdy przychodzi do mnie do pracy pacjent - fajny chłopak np. a ja widzę jego PESEL z liczbą 87 na początku. No kurcze fajny - myślę - :wink: ale młodziutki…

:laughing: No… Z drugiej strony ja miałam ostatnio klientkę, nawet pisałam dziewczynom, że tak bym chciała wyglądać, piękna, zadbana, stylowa, no i ostatnio robiłam z nią umowę, patrzę w pesel a ona ma 35 lat :open_mouth: Absolutnie nie wygląda, więc myślę sobie - jak można tak wyglądać no to…życie zaczyna się po 30-stce :smiley:

A no właśnie i to od nas głownie zależy jak to będzie. Do tej pory nic nie trzeba było robić a teraz trzeba się troche postarać. Ważne, żeby mieć z tego przyjemność i mieć kogoś kto to zauważy i doceni. :smiley:

Ja chyba nie będę przeżywać,bo ja sie czuję psychicznie na jakieś 22-23 lata,wydaje mi się,ze jestem taka niedojrzała :blush:

Ja też się czasem łapię na tym,jak widzę,że jest gdzieś osoba z rocznika np 86-88 i myślę, “a to jeszcze dziecko”, a potem przeliczam,ile ma lat i jestem w szoku… tak było ostatnio,sąsiadka mojej chrzestnej wychodziła za mąż,a ona jest z roku '86 … i pomyślałam od razu “no tak wpadka,nawet 20-stki jeszcze nie ma”… a potem liczę,a to juz 21 lat :thinking: