Tegoroczne wakacje spędziłam głównie w pracy więc nie ma co wspominać… Ale moze następne będą lepsze
A najfajniejsze… Hmm… Nasze pierwsze wspólne wakacje z Piotrkiem, w sumie to były drugie, ale pierwszy taki długi wspólny wyjazd. Byliśmy we Władysławowie, pogoda do kitu ale nam to nie przeszkadzało bo i tak większość czasu spędziliśmy w łózku Na zdjęciach mam tak podkrążone oczy, jak by to był obóz karny a nie wczasy
A potem nasza podróż poślubna, rok po ślubie Też nad morzem, pogoda dopisała i wogóle wszystko było super…
Ale wcześniejsze wakacje też bywały fajne… Kilka lat pod rząd jeździłam z koleżankami, wyłącznie w damskim gronie i było suuuuuuper
My w tym roku byliśmy 2 razy na wakacjach,najpierw w lipcu 3 dni w Szczawnicy i na Słowacji,a potem w sierpniu pojechaliśmy na 9 dni na Węgry To były jedne z fajniejszych naszych wakacji,ale najlepiej było 4 lata temu na Węgrzech,poznaliśmy tam taką sympatyczną parę ze Śląska,we czwórkę całe dnie spędzaliśmy na basenach,a wieczorami i nocami szaleliśmy po knajpkach To były nasze najbardziej szalone wakacje…z tymi ludźmi do dzisiaj utrzymujemy stały kontakt,nawet 2 tyg. temu bylismy na ich weselu
w tym roku były wakacje nad morzem i teraz w Busku. jako najfajniejszy urlop wspominam podróż poślubną - 4 dni po ślubie. z pierwszych wakacji z M mam podobne wspomnienia jak lio…znajomi się z nas śmieli bo ciągle w pokoju czas spędzaliśmy
Trochę Wam zazdroszczę tych “podrózy poślubnych”, my też byliśmy w podrózy poślubnej,oczywiście na Węgrzech (to te wczasy,które wyżej opisałam),ale znaliśmy już się wtedy 6 lat, 5,5 roku mieszkaliśmy razem,więc w pokoju spędzaliśmy tylko noce
Dokładnie Wszystko ma plusy i minusy,ominęło nas “docieranie sie” po ślubie,bo już znaliśmy swoje upodobania itp,ale z drugiej strony omineły nas właśnie te “porywy” po ślubie,radość,że w końcu jest się razem Chociaż noc poślubną wspominam bardzo miło…było nieziemsko
Wiesz, mimo wszystko wolę chyba mój wariant - strasznie fajne było to czekanie aż przyjedzie wieczorkiem, te rozstania w środku nocy bo musiał już wracać, rozmowy nocne przez telefon, a wspólne wyjazdy to wogóle wtedy była bajka jak mogliśmy spędzić razem 24 h/dobę… To były świetne czasy…
Dzień dobry z rana!
Mało się zdążyłam poudzielać, ale mam nadzieję to nadrobić. Nie liczę na to, że mnie ktoś pamięta, więc przedstawię się jeszcze raz. Mam na imię Ola i jestem mamą prawie półtorarocznego Olka. Też jestem z 1978 roku i chętnie do Was dołączę. Pracuję już zawodowo i dodatowo udzielam się taż na innym forum i stąd mam trochę kłopoty żeby to wszystko razem pogodzić. Teraz mam trzy tygodnie urlopu i kiepską pogodę za oknem. Może mnie przygarniecie?
Co to znaczy meczymy? Oj nie jest najgorzej. Moje dziecię właśnie sobie śpi, ja mam obiad podszykowany, więc siedzę sobie i klikam to tu, to tam…
Pogoda jakby lepsza, choć słońca nie ma. Może po południu wygonię chłopów na spacer a sama trochę ogarnę chałupkę. Z Olkiem się nie daje, bo mi odkurzacza ruszyć nie da.
Powolutku, pewnie po południu, jak mnie nie ma będzie lepiej…
[ Dodano: 2007-09-07, 07:39 ]
Ojej! Rzczywiście cieniutko tutaj!
Dziewczyny, mam zatem pytanie: macie jakieś plany trzydziestkowe? Jakieś postanowienia, marzenia? Ja sobie zaplanowałam, ze będę odkładać do skarbonki dwuzłotówki. Malż ma mi kupić wielką skarbone i jak się już zapełni to kupię sobie coś ekstra na pamiątkę. Moja bratowa kupiła sobie zegarek. A wogóle to dla Was jakiś przełom, zmiana?
Piszcie, proszę, trzeba rozruszać wątek!
Jeju, daj spokój, u mnie to jeszcze ponad rok Na razie wogóle nie czuję tego, ale jak myślę o 30-stce to jednak mam wrażenie, że to już strasznie dużo… Znając siebie to będę przeżywać, ale za rok Pewnie dostanę doła że tak mało osiągnęłam, że teraz to już nie ma szans, że już z górki itd.
Planów nie mam, na razie to dla mnie urodziny jak każde inne, ale może pomyślę o czymś skoro Ty masz takie fajne pomysły
[ Dodano: 2007-09-07, 10:49 ]
A reszta dziewczyn dostanie w tyłek za zaniedbywanie wątku
No u mnie już z górki, bo po urodzinach już jestem… Chyba zrobię suwak: “Do trzydziestki zostało…” A ja tego nie traktuje jak czegoś co miałoby sprawić, że będę “starsza”. Mam szefową po 40stce a zachowuje się jak rasowa dwudziestoparolatka. Wogóle bym różnicy wieku nie czuła, gdyby nie fakt, że mówię do niej per “Pani…” i ona zresztą do mnie też. Do mnie mój wiek dociera, gdy przychodzi do mnie do pracy pacjent - fajny chłopak np. a ja widzę jego PESEL z liczbą 87 na początku. No kurcze fajny - myślę - ale młodziutki…
No… Z drugiej strony ja miałam ostatnio klientkę, nawet pisałam dziewczynom, że tak bym chciała wyglądać, piękna, zadbana, stylowa, no i ostatnio robiłam z nią umowę, patrzę w pesel a ona ma 35 lat Absolutnie nie wygląda, więc myślę sobie - jak można tak wyglądać no to…życie zaczyna się po 30-stce
A no właśnie i to od nas głownie zależy jak to będzie. Do tej pory nic nie trzeba było robić a teraz trzeba się troche postarać. Ważne, żeby mieć z tego przyjemność i mieć kogoś kto to zauważy i doceni.
Ja chyba nie będę przeżywać,bo ja sie czuję psychicznie na jakieś 22-23 lata,wydaje mi się,ze jestem taka niedojrzała
Ja też się czasem łapię na tym,jak widzę,że jest gdzieś osoba z rocznika np 86-88 i myślę, “a to jeszcze dziecko”, a potem przeliczam,ile ma lat i jestem w szoku… tak było ostatnio,sąsiadka mojej chrzestnej wychodziła za mąż,a ona jest z roku '86 … i pomyślałam od razu “no tak wpadka,nawet 20-stki jeszcze nie ma”… a potem liczę,a to juz 21 lat