a apropos czekolady to ja nie wiem co ludzie w niej widza… zaskocze was teraz napewno, ale u mnie czekolada plasuje sie w tabeli zywieniwej mniej wiecej tam gdzie flaczki, mozdzek, nereczki, czyli wszystko co jest do jedzenia a ma obzydliwa nazwe ble ble.. fuj…
a jak edi nie ma to ja rzuce nowy temacik… o robilyscie w zyciu zanim sie dziecko pojawilo… ja jak wiecie ostatnie dwa lata spedzilam w Wielkiej Brytani, kelnerowalam w Londynie. Wczesniej pracowalam w Polsce w teatrach profilaktycznych jako aktorka dziecieca i mlodziezowa. jeszcze wczesniej studiowalam filologie czeska i wegierska na UJ w Krakowie (ale zadnego z tych kierunkow nie skonczylam) a poszlam tam po Liceum Ekonomicznym i tak naprawde jestem technikiem ekonomista i nigdy w tym zawodzie nie pracowalam cholera troche rozwinac i material na serial
Ja glównie studiowałam - całe pięć lat w smrodliwych laboratoriach pozbawiając życia trzy szczury na piątym roku. A tak na serio to po studiach pracowałam trochę no i zaszlam, więc niewiele “uzyłam” bez dziecia. Nie żebym narzekała…
Pozdrawiam, idę obiad pichcić a potem dopuszczę małża … do kompa rzecz jasna! Miłej niedzieli, zajrzę wieczorem.
Ja przed ciążą studiowałam,potem kolejno kończyłam kursy: na doradce do spraw transportu materiałów niebezpiecznych,angielski… dorabiałam sobie w firmie ciotki,w której teraz pracuję chałupniczo
No ja jestem bardzo poukładana kobieta Praca, ślub, kończyłam studia Wszystko się przeplatało - podczas studiów pracowałam, w pierwszej pracy poznałam męża obecnego Pobraliśmy się, on kończył studia, ja zmieniłam pracę, żeby się dorobić umowy na czas nieokreślony. I tak mi to nic nie dało, bo pracę straciłam po urodzeniu dziecka
No i “przed” dzieckiem sporo jeździliśmy po Polsce, robiiśmy sobie wycieczki takie niezbyt dalekie, ale to bardzo fajne było… Teraz nie ma czasu no i dziecko nie lubi długich podróży samochodem
My dzis na spacerku z nowa znajoma bylismy. ona ma czteromiesieczna corke i 2.5 letniego chlopca. opowiedziala mi straszna historie jak to jej synka gdy mial tygodni w wozku potracilo auto i mial straszne obrazenia wlacznie z urazem mózgu o peknieta czaska na szczescie teraz w miare normalnie sie rozwija, ale nigdy nic nie wiadomo a ten ch*&^j co go potracil dostal 800 zl mandatu i 3 lata w zawieszeniu!!! cholera sprawiedliwosc!
[ Dodano: 2007-09-18, 09:10 ] No to Laski i Dzidaki
z okazji rownego KWARTAŁU Luska zaprasza wszystkich na IMPREZE!!!
Free image hosting by http://www.holdthatpic.com/
hej dziewczyny to i ja się zamelduje ponownie na naszym wąteczku i proszę o wybaczenie że tak długo Was zaniedbywałam jakos tak od powrotu z pracujacych wakacji nie mogę się pozbierać a wogóle to szukam pracy i wysyłam CV gdzie tylko moge i nic żadnego odzewu byłam na kilku rozmowach i tez nic ale staram sie nie tracić nadziei w końcu muszę coś gdzieś znaleźć
Madzia idzie juz sama a po zajęciach to mogłaby w świetlicy zostawać do trzeciej i wtedy albo ja albo A byśmy ja odbierali a Olka to teściowa by sie zajmowała albo opiekunka a od stycznia by mogła już do przedszkola iść tylko nie wiem czy miejsce by było bo od ubiegłego roku jest juz z tym problem no ale zobaczymy jak to będzie najwazniejsze to żeby pracę znaleźć a jak na razie ciężko to idzie
No dokładnie, reszta sie jakoś ułoży. Wiem jak ciężko jest z pracą, sama jej przecież rok szukałam Ale trzymam kciuki, ponoć w Polsce jest coraz lepiej, mniejsze bezrobocie, wyższe zarobki itp.
Jasnie Pani podziękuj Lusi za poczęstunek I ucałuj swojego wielkoluda od nas
co do czasu przed ciążą, ja tez poukładana - studia, ślub, pracowałam na ostatnim roku studiów, potem miałam przez rok sklep z odzieżą damską i potem do pracy na etat poszłam i po półtora roku pracy w ciążę zaszłam. przed dzidzią często z mężem wychodziliśmy, zabawy z towarzystwem, kina, kolacyjki, wyjazdy weekendowe. ale wystarczyło mi to. owszem, nie powiem że bym gdzies nie wyjechała bo to zawsze miłe ale nie tęsknię za tym bardzo.
A myślałam,że ja jestem jakaś dziwna…bo na ogół dziewczyny są zmęczone siedzeniem w domu,marzą o pracy,wypadach,a mnie jest dobrze tak jak jest…zarobię parę groszy,ale siedzę w domu z Izą i jestem szcześliwa…czasami się zastanawiam,czy nie jestem zbyt mało ambitna,że tak sama z własnej woli robię się “kurą domową”,ale odganiam te myśli…taki mam charakter i już…
Beatko, ja tez tak mam…wiesz, pomyślałam sobie że i moja i Twoja ciąża nie przyszła łatwo, teraz może staramy się nacieszyć na maxa dziećmi. niezrozumcie mnie zle, ale troszkę inaczej jest jak człowiek o ciążę musi się starać i czuje niepewnośc czy się uda.
Dziewczyny to i ja sie do Was dołącze bo też lubie siedzieć z dziećmi w domu choć przyznam że czasami chciałabym iść do pracy i dlatego też teraz szukam jakiejś roboty
U mnie chyba w 90% to kwestia charakteru,po prostu sprawia mi przyjemność prowadzenie domu i zajmowanie sie Izą Bo chyba każda matka kocha na zabój swoje dziecko,ale jedne potrzebują oderwać sie trochę od spraw domowych,inne mniej
Mnie się w ogóle marzy w przyszłości taka telepraca,czyli praca przez internet w jakimś biurze rachunkowym czy innej isntytucji
co do tego nie ma wątpliwości, miłośc nie ma tu nic do tego. ja poprostu planowałam zanim zaszłam w ciążę szybko wrócić do pracy, a potem strach o to czy będę miała dzidzię, zagrożona ciąża, spowodowały to, że nie chciałam Oli zostawiać. ale są mamy które bardzo by chciały siedzieć w domku a muszą iść do pracy albo takie które do szczęścia pracy potrzebują i ja to rozumiem, może inaczej by było gdybym pracowała w zawodzie i praca sprawiałaby mi satysfakcję. chociaż gdybym miała wybór to siedziałabym w domu cały czas bo tez to bardzo lubię, może znalazłabym prace na pół etatu, lub 1 czy 2x w tygodniu, bo zajmowanie się domkiem sprawia mi sporą przyjemnośc.
To znalazłam bratnią duszę Bo na ogół większość kobiet jednak potrzebuje wyrwać się z domu;oderwać od domowych obowiązków A ja naprawde tego nie potrzebuję i do tej pory nawet myślałam,że jestem mało ambitna Ale może wszystko ze mna w porządku
To ja jestem taka pół na pół. Najchętniej był pracowała na pół etatu, żeby więcej czasu spędzać z dzieckiem, ale i być między ludźmi. Jakoś w domu dostaję depresji, tym bardziej że dziecko rośnie i coraz mniej mnie będzie potrzebowało. A kolejne owszem, ale jak nie będę pracować to nas nie będzie stać…
ale wiecie, ja bardzo dużo przebywam wśród ludzi, mało jestem w domu. jak jest pogoda to jesteśmy w parku lub na placu zabaw i jak mam chęć to rozmawiam z innymi mamami, a jak nie ma pogody to jeździmy do koleżanek, do centrów handlowych itd.
a ja nie mam wyboru bo jakbym miala to bym w domu cale zycie siedziala, bo najwiecej to nie lubie pracowac dla kogos , ale, ze nie mam wyboru to w styczniu musze wrocic do UK i do pracy. a wyboru nie mam, bo nie umiem zyc na czyjs rachunek, nawet gdy jest to rachunek mojego slubnego