Dokladnie tak,to moze spikniemy twojego tescia i moja mame?ale podejrzewam,ze tez by sie nie porozumieli,bo chyba zadne z nich nie zna pojecia KOMPROMIS ![]()
Jeśli chodzi o nadgorliwych katolików…
To mam w swojej rodzince taki “przypadek”. Chodzi o moją ciotkę i jej męża. Gdy byłam mała i jeździłam do nich to nie wiedziałam co się święci ale w obecnej sytuacji uważam ich za nienormalnych. Mają dwójkę dzieci (dorosłych). Gdy są wszyscy razem to tak jakby byli sobie obcy. Nie potrafią się między sobą porozumieć. Syna od początku widzieli jako ministranta - potem księdza a córkę jako zakonnicę. Syn w pewnym momencie nie wyrzymał ich nacisków, rzzucił szkołę i wyjechał za granicę, jest tam do tej pory i nie zamierza wracać. Córka zakochała się raz w pewnym księdzu, a jako że on ją odrzucił popadła w depresję.. Potem starała się dostać do zakonu ale ze względu na leczenie psychotropami jej nie przyjęli… Cała rodzina się po cichu śmiała…
Wracając do tej ciotki to ona jest katechetką (a jakże by inaczej).. Jej mąż codziennie chodzi na msze, jeżdżą ciągle na pielgrzymki, zapraszają do siebie do domu księży na obiad z okazji imienin + siostry zakonne. Przed domem mają figurkę Maryi - wielką!!! Ciotka z mężem nie śpią razem w pokoju. Każde ma swoją sypialnię w której przed snem modli się conajmniej 30 min. (jako dziecko podsłuchałam
).
Moim zdaniem przez tą swoją wiarę zniszczyli własną rodzinę!! No bo jak w takich warunkach ich dzieci miały się zdrowo wychować?? Ich córka boi się dzieci itp. Chodzi ubrana jak zakonnica. Co wy na to??
Kajunia25, to chore
![]()
Kajunia25, u twojej cioci i wujka to chyba jakas obsesja jest…
![]()
Kajunia25, to jakiś koszmar…przepraszam, lae dla mnie to nie gorąca wiara tylko zakłamanie…
Dokładnie ![]()
tez sie zgasdzam
Kajunia to niezła jazdę tam maja…małzeństwo (sakramentalne) co nie spi razem to chyba nie po katolicku??
wszystko idzie zrozumiec ale zeby zmarnowac swoja rodzine, to juz ![]()
Zaglądam tu czasem, ale nic nie piszę. Dzisiaj jednak jest mi cholernie ciężko…
Długa to historia, ale postaram sie w skrócie aby nie zanudzić.
Od trzech lat mieszka z nami moja mama- przygarnęłam ją do siebie kiedy ojciec zaczął się nad nią znęcać. Te trzy lata to ciągłe sądy - sprawa rozowdowa, sprawy karne itp. mojej mamy oczywiście. Po tym wszystkim moja mama zmieniła sie niedopoznania. Ciągle sie jej wydaje, że wszystko sie jej należy i wszystko trzeba robić pod jej dyktando, bo jeśli jest inaczej to tragedia ![]()
Na dzień dzisiejszy jest w trakcie wyprowadzki - kto jej coś zaoferuje, że coś da - to jej nie pasuje musi być nowe.. chrzaniona Burżuazja( to mój mąż tak mówi o niej).
Przez jej zachowania już nie raz moje małżeństwo wisiało na włosku, ale dzięki naszej miłości jeszcze jesteśmy razem.
Nie mogę doczekać się dnia kiedy całkiem opuści moje mieszkanie ![]()
to jedna część historii..
aga0406, strasznie Ci współczuję i nawet nie wiem co ci napisać, bo pewnie jedynie uśmiech twojego męża humor ci poprawi. Posłuchaj, wiem, że jest ciężko, ale musisz bardzo wspierać swojego męża, jesteś teraz jego największym wsparciem. Wydaje się że ta tragedia jest nie do przeżycia. Wiem co mówię, pół roku temu utonął mój szwagier, w miesiąc po ślubie z moją siostrą
moja siostra też strasznie się zmieniła, coś w niej umarło, nic ją nie cieszy. cały czas brała środki uspokajające, leczyła się u psychiatry, spotykała się z psychologami. Ciągle mówi o mężu, jeździ non stop na cmentarz ze świecami. wszyscy się załamaliśmy. Miał 30 lat
choć minęło już prawie pół roku, wydaje się jakby to było wczoraj. Najgorsza jest ta tęsknota. Ale musisz pomóc mężowi się pozbierać, musi mieć pewność że ma w tobie oparcie. i dam Ci dobrą radę, namawiaj męża aby jak najczęściej opowiadał o bracie, to bardzo pomaga, niech wyrzuca z siebie wszelkie myśli, pozwalaj mu płakać. Nie może tego w sobie dusić.
tylko czas leczy rany.I niestety nic na to nie poradzimy. Choć nie ma dnia żebyśmy nie płakali.
Bardzo wam współczuję.
A w przypadku mamy, może z nią porozmawiaj, powiedz, że nie wszystkie jej pomysły ci odpowiadają i że bardzo doceniasz to, że ona Ci doradza, ale w niektórych sprawach musisz postąpić inaczej. Musi to zrozumiec.
Delicja rozmowy z moją mamą nic nie dają, ja jestem z natury szczerą osobą moze czasem do bólu
i nawet to nie pomaga. jak mówię co myślę to sie obraża no bo jak ja śmię nie przyznać jej racji.. Na szczęście się wyprowadza
3 lata wycięte z życiorysu juz mi wystarczą. Mówię mojemu starszemu bratu że on dostanie ją na starość ![]()
Natomiast z moim mężem rozmawiam codziennie i nawet kiedy jest zły a nie ma racji, póki co schodzę mu z drogi, ale tak na dłuższą metę sie nie da. wszystko zostało na mojej głowie dzieci, dom, wszelkie inne sprawy, a ja też pracuję. Zaczynam dzień o 6.oo rano kończę o 23.00 bądź 24.00 Wiecie jak jest
i dzieciom czas tzreba poświęcić. Oj ojk czasem głowa puchnie.
aga0406, a jakas rozmowa logiczna do meza dociera?tzn mysle ze moze on nie zdaje sobie sprawy jak ty musisz wszystko “ciagnac”, mysle ze powinien zachaczyc o psychologa …wiem ze bywa i tak ze jak czlowiek jest w zalobie to doslownie nic nie cieszy ,nic nie jest raptem wazne i wogole nic nie dociera…
Aga0406 doskonale Ciebie rozumiem…ja też bardzo często praktycznie ciągnę wszystko sama i jest mi bardzo ciężko i źle… w tamtym roku w lipcu zmarła moja mama…do tej pory się nie pozbierałam.Coś we mnie umarło…nigdy już nie będzie tak jak kiedyś ![]()
strata najblizszch osób bardzo boli a ta stara zasada ze czas leczy rany sie sprawdza i z największych tragedii sie wychodzi i wraca do normalnosci oczywiscie o ile jest do czego wracac..bo czesto zdarza sie tez tak, ze cierpiaca osoba staje się uciażliwa i nieznosna, nie patrzy na uczucia innych, bo uwaza ze jej uczucia sa najwzniejsze, bo ona cierpi i wtedy my, musimy byc twardzi i ciepliwi, zeby przez te chwile słabosci nie przerwac wiezi jaka jest miedzy nami..
aga a ze tak zapytam, twoj mąż wie dlaczego brat to zrobił??obwinia sie za to, czy jak??
a co do mamy to faktycznie nie ciekawie, ja tez jestem taka osobą, ktora zrobiłaby tak samo jak ty, ale ja mieszkam z moja mama na co dzien i wiem jaka potrafi byc upierdliwa i moje małzeństwo też nie raz przechodziło przez nią ciezkie chwile..co poradzic na wtrącajaca sia mame..??
ona chce jak najlepiej dla mnie, zebym nigdy nie przezywala tego co ona, zebym nie wylewała morza łez przez faceta itp. nie rozumie tego, ze jestem juz duza dziewczynka i sama potrafie rozwiazywac swoje problemy i sama chce radzic sobie z nimi i wtraca czesto swoje 5 gr gdy zdarzy mi sie kłócić z A. i wtedy jest jeszcze gorzej..
Dziękuję za słowa wsparcia. Kochane jesteście
ladybird mąż o nic się nie obwinia był po prosu bardzo zżyty z bratem mimo iż dzieliło ich 8 lat różnicy. Jednak dopiero teraz był dla nich najlepszy czas …a tak szybko się skończył
mal też myślę o psychologu dla niego. jeszcze parę dni odczekam i wtedy coś zadecyduje
Na pociechę mam to że moja mama jedną nogą się już wyprowadziła do konca października pójdzie druga noga i ufffff nareszcie odetchnę ![]()
buziaki i miłych snów
[ Dodano: 2007-10-26, 23:13 ]
ladybird jak moja mama się wtrąci to już raczej ciężko i długo trzeba coś prostować
aga0406, aby wszystko szybko sie dobrze ulozylo
aga ja nie chce byc wredna dla mamy, bo mam do niej szacunek i ciezko mi jej cos powiedziec, bo wiem ze ona sie obraza od razu, ze niby ona mi " dobrze radzi ", a ja słucham meża i wierze mu a on mnie w ciulki ładuje itp ale juz nie raz jej powtarzałam ze ma sie nie wtracac i wiesz jak ona reaguje, np przez tydz sie do mnie nie odzywa, nie przychodzi nawet zobaczyc wnusi, niby swojej ukochanej…to dla mnie jest przykre, mam wrazenie ze zachowuje sie jak dziecko, ktoremu sie czegos zabroniło..
..w tym samym momencie musze A. tłumaczyc ze tez sie źle wzgledem moejj mamy zachowuje i zycze sobie zeby ja szanował i jak ma jej pyskowac to lepiej niech sie wogole do niej nie odzywa i wtedy słysze od niego, ze jestem taka sama jak mama i ciagle jej słucham itp.
i po prostu mam dom wariatów… ![]()
ladybird to co piszesz to bardzo podobne do tego co umnie się dzieje. Choć czasem jak zaczynają na siebie najeżdżać, oczywiscie mówią to do mnie, to mówię im, żeby powiedzieli to sobie na wzajem a nie do mnie, i czasem przynosi to efekt, bo po prostu temat się kończy.
Moja mama też się obraża ale skoro ona moze mówić mi co myśli, więc myślę ze ja kulturalnie też mogę to zrobić.
Wiem jedno, że mąż to teraz moja najbliższa rodzina i z nim będę żyła, a mamę szanuje tylko wszystko ma swoje granice
Buźka i do przodu ![]()
O ludzie wspolczuje Wam moje drogie :(:(:(![]()
ja do Waszych trudnych chwil nie mam sie co porownac ja mam tylko siostr 6 lat starsza ma synka ktory ma 15 miesiecy i moja siostra jest najmadrzejsza o co sie jej nie zaptam to jest najmadrzejsza wie wsyztsko najlepiej teraz zaczela prace wiec spia u mojej mamy. A moja mama stara sie wysluchac jeden j idrugiej czylki mnie i mojej siostry ale jak moja siostra do nij rpzyjedzie to potem moja mama gada mi ze ona jest taka biedna i ze wogole mam jej pomagac sluchac i wogole bo ona jest najmadrzejsza tak mnei to wkurwia ze szok bo ja jestem zupelnie inna i robie zupelnie inaczej niz moja siostra i nie zgadzam sie z jej mozgiem!!! a ona uwaza ze ona jest starsza i powinnam jej caly czs sluchac nie swojego P bo ona jest straszai madrzejsza i jak np jesesmy u niej i cos zrobie nie tak jak ona chce to boze drze sie fochy robi zwraca mi uwage i wgole moge powiedziec ze jej nie nawidze juz!!! ale to pikus do Waszych problemow ale musiala napsiac i tak sie do konca nie wyrzalilam bo nie potrafie tego wsyztskiego tu napsiac ![]()
To nie żaden pikuś tylko - siostra koszmar ![]()
Oj ze mną by miała ciężko taka siostrunia ![]()
oj dziwna ta twoja siostra