Do każdej sytuacji trzeba podchodzić indywidualnie. Nie ma żadnych przeszkód, aby być biurowa parą, jeżeli nie cierpią na tym obowiązki służbowe, i naturalnie jeżeli oboje są wolni. Niezdrowe sa romanse na szczeblu przełożony/a - podwładny/a, bo zawsze będą budzić podejrzenia o faworyzowanie. No a osławione romanse dyrektorów (żonatych) z sekretarkami/asystentkami są żałosne i świadczą o zupełnym braku profesjonalizmu, o zasadach moralnych nie wspominając. Jest rosyjskie powiedzenie, które w takich sytuacjach ma zastosowanie: gdie żywiosz, nie… ![]()
Powinnaś olać ten filmik i nie przejmować się tym co mówią Ci cwaniacy
Daj sobie spokój…jestem facetem i wiem jak się potrafią zachowywać panowie niestety. Żeby któryś był poważnie zainteresowany to by podszedł normalnie i z Tobą pogadał, zaprosił na kawę, a tak to tylko ich głupoty, cwaniacy i nic więcej ![]()
prawda jest taka, że jak ktoś chce mieć romans to będzie go miał. gorzej jak jedna strona nie wie, że to romans. mnie np koleś w pracy podrywał, coś tam razem bajerowaliśmy, ja się zauroczyłam i myślałam, że znalazłam fajnego faceta, a potem patrzę a tu jego żona i dziecko przychodzą do pracy go odwiedzić
nie ma to jak niespodzianka ![]()
Mój nie był żonaty. Był za to o 10 lat młodszy.. Udało nam się to ukrywać aż do.. kolejnego podboju
Dobrze, że się szybko zorientowałam i posłałam go na drzewo jako pierwsza.. Najważniejsze, aby nikogo nie krzywdzić. Na żonatego nigdy bym się nie odważyła.. Nie chcę robić innej kobiecie tego, co mnie kiedyś zrobiono.
Romanse w pracy są słabe z tego względu ze cierpi na tym nasza praca, jesteśmy mniej wydajnie rozpraszamy sie i to takie męczenie. Chyba poza praca lepiej takie znajomości zawierac niż w pracy.
Moim zdaniem romans w pracy nie jest dobrym pomysłem, ale wszystko zależy od tego jaka jest dana osoba. Na niektórych taka sytuacja nie będzie miała większego wpływu
Dokładnie tak jest. W pracy poznajemy mnóstwo interesujących ludzi, nie tylko mężczyzn. Mówienie, że bliższe znajomości (również romanse) w pracy są nieetyczne to rzucanie słów na wiatr. Ludzie sie przyjaźnią, kolegują, zakochują w pracy- to zupełnie normalne.
Romans…czemu nie. Ale nie w pracy. Szkoda narażać karierę zawodową dla kilku chwil uniesienia. Ale tak poza nią…jakiś przystojny…bogaty… ![]()
Miałam romans w pracy ze swoim obecnym mężem, który był wtedy moim szefem. Długo się powstrzymywaliśmy, ale w końcu obydwoje nie wytrzymaliśmy. Ja byłam wtedy wolna, on miał żonę i dziecko, ale nie żył już ze swoją żoną. Co prawda mieszkali we wspólnym domu, ale dlatego, że czekali aż ktoś go kupi i za te pieniądze chcieli kupić dwa mniejsze. Jego żona miała już wtedy partnera i nie miałam wyrzutów sumienia. Obawiałam sie tylko kontaktów z jego synem, który był wtedy sporym chłopcem, bo miał 10 lat. Myślałam, że bedzie chciał namieszać w naszym życiu, że mnie nie polubi i będzie dążył do naszego rozstania, bo takie historie oglądałam bardzo często w filmach. Koleżanka chcąc mnie wtedy uspokoić wysłała mi ten artykuł https://rodzinazdrowia.pl/moj-partner-ma-dzieci-z-poprzedniego-zwiazku-co-dalej , z którego dowiedziałam się wielu rzeczy. Obecnie mamy bardzo dobry kontakt ze sobą. Nie traktuje go jak syna, a on nie traktuje mnie jak matki, ale bardzo się lubimy.