Sierpień 2007

No to troche potrwa bo czekamy na pasierbice jak podrośnie i może z nami się wybierze do Anglii do szkoły średniej ma 10 lat teraz, więc troche trzeba poczekać. Ale to prawda to jest tylko kwestja czasu i już się doczekać nie mogę. To prawda w Kanadzie za głupią wizyte 100$ ale kasa szczęścia nie da i to wogóle.
A myślicie o Anglii na poważnie czy macie jakieś inne kraje?
Dobra lece do Polskiego sklepu bo mi chleba zabraknie. Odezwe się pod wieczorek pappapa

Anglia pewnie nie.Bardziej Irlandia albo Dania.Ale zobaczymy!!mamy jeszce okolo 2 kata na podjecie decyzji :smiley: !

To straszne!!! Ile ona ma lat??? :open_mouth: A tak poza tym… jest tyle dziewczyn, ktore potrafia sie poslugiwac kompem to po co Twoj szef zatrudnił taka, która nie ma o tym pojęcia?

[ Dodano: 2007-05-11, 16:49 ]
Kasia3 sie rozpisała… Ja mieszkam w USA ale moge podpisac sie pod tym oboma łapkami. Bardzo jest podobnie, dlatego my uciekamy stad jak tylko Kacperek troche podrośnie. Wiec po urodzeniu Małego chce skonczyc szkołę, zrobic sobie TOEFL-a i wracamy do domku. I juz postanowilismy, ze jak nam sie nie uda w Polsce, to wyemigrujemy do Irlandii. Wiem, ze tam teraz jest sporo Polakow i pewnie ciezko bedzie z praca, ale licze na nasze kwalifikacje… :thinking:

Dzis zdrowko troche lepiej. kiespko mi sie spalo, bo Mały mnie kopał cała noc i przy mocniejszych kopniakach sie budziłam :blush: Te kopniaczki sa juz od jakiegos czasu a ja nadal nie moge sie nimi nacieszyc… :smiley:

ja to chba bym sie nie zdecydowala na oczyzne jakos nie wyobrażam sobie zycia miedzy samymi obcymi zwlaszcza teraz. co do łóżeczka to bedziemy teraz licytowac jedno oczywiscie drewniany takie z bajerewm ale jak sie znowu nie uda to kupuje jakies w sklepie i sobie odpuszczam allegro. posciel tez chce na allegro kupic taki komplecik w króliczki zielony
do tego bede chciala przewijak i becik w te same króliki ale czekam z tym łóżęczkiem bo jak wygram licytacje to bede potrzebowala kase. apropo kasy tesciowa mnie bardzo zaskoczyla dostalismy 500 zl na zakupki jednak zlota z niej kobita

79anita, ciezko jest na obczyźnie… teraz jest podwojnie ciezko, bo nie wiadomo co i jak i gdzie i do kogo… Wszystkiego trzeba sie dopytac. To, co dla “tubylcow” jest oczywiste dla mnie jest nowoscia… Ale juz niedlugo… :thinking:

To fajnie masz. Moja tesciowa raz w miesiacu sie zapyta Ryska “jak Ula” i to praktycznie wszystko… A jak Rysiek jej powiedzial ze mam przepukline to jej reakcja byla dla mnie szokiem “to juz nie pracuje?” :open_mouth: Cale szczescie ze jest daleko, przynajmniej mnie nie wkurza… :rofl:

Dzieki Wisienko za podpis pod moimi wypocinami.
Anitka to masz super moja teściowa jak w grudniu się dowiedziala o ciąży tak od tej pory brak słuchu, ja również się cieszę, że jest daleko, ale na nasze nieszczęście w czerwcu ma się tu w Ottawie pojawić, ale nie do nas ma przyjechać tylko do swojej córki na zakończenie studjów. Kochana rodzinnka. :woman_facepalming:

Bo z rodzinka to najlepiej sie wychodzi na zdjeciu… :thinking:

100% prawda Wisienka. :smiley:
Ale przynajmniej by było miło jak by chociaż raz zadzwoniła i się zapytała co i jak a ta nadal obrażona, za prezent gwiazdkowy. :woman_facepalming:

Powiem Wam ze moja Mama jest zlota kobieta i nawet moj Adas jako ziec tak mowi. Natomiast tesciowa jest dobra kobita ale strasznie ciezka w obyciu.Najmadrzejsza i w ogole!!Ja nie jestem przyzwyczajona do tego ze ktos mi mowi co mam robic bo moja Mama nigdy tego nie robila tylko zawsze liczyla sie z moim zdaniem i raczej doradzala niz nakazywala.Wiec moge miec przeboje jak moj Adas poleci do Stanow a ona bedzie mi pomagala.Ale mam zamiar uzbroic sie w cierpliwosc i miec wszystko w d… :clap:
No bo co mam innego zrobic.A jak bedzie przesadzac to poprosze ja zeby wrocila do siebie bo juz sobie poradze :smiley: !Niemniej jednak mam nadzieje ze tak zle nie bedzie!!!

W sumie to dobry sposób, ale niestety nie zawsze skuteczny :cry: Mnie czasami nie starcza cierpliwosci np do mojej mamy, ktora nie wyobraza sobie ze po prowocie do Polski nie bede z nia mieszkac. I mowie jej ze teraz mam rodzine, mezea, dziecko wkrotce sie pojawi i nie bedziemy jej siedziec na glowie… Ale ona chyba nie bardzo to rozumie… :thinking:

Wisienko trzeba twardo postawic na swoim.Ja powiedziala moim rodzicom i tesciom ze nigdy nie bedziemy mieszkac razem i tego bedziemy sie trzymac!!Oczywiscie moga sie zdazyc ekstremalne sytuacje niezalezne od Nas ale to bedzie na pewno na chwilke i z przymusu.
I Wy jesli Wisienko nie chcecie mieszkac to tzreba juz teraz mowic o tym zeby sie przyzwyczaili.W moim przypadku pomoglo :smiley:

tak to prawda od początku trzeba odrazu powiedzieć, bo potem są kwiotki, ja się obawiam, bo moja mama na 9 tygodni przylatuje i mi będzie tu non stop i nie będe mogła jej powiedzieć no dobra papapa, bo bilet aby przebukować kosztuje, i będe musiała też się uzbroić w cierpliwość. :open_mouth:

[ Dodano: 2007-05-12, 01:06 ]
Jutro na cały dzionek jade do Montrealu i pogadamy w niedzielke, trzymajcie się dziewczynki.
Obym się nie pozabijała z moim mężem, tylko tego pragne. :wink:

Ja mieszkam z mamą bo nie mamy innego wyjścia - czasem w życiu nie wszystko uklada się tak jak byśmy chcieli
A co do wyprawki to teściowa juz dawno powiedziala ze chętnie się z nami wybierze na zakupy zeby kupić coś fasolsce (sama nie chce) :clap:
Myślę ze to z reguly wina rodziców ze sie wtracają - ciężko sie pogodzić ze dziecko jest już dorosle

Zgodze się z Toba w 150%. Moja mama jest z natury bardzo nadopiekuńcza i lubi miec wszystko pod kontrolą. Troche jej przeszło jak wyjechałam do USA, ale odkad jestm w ciazy to znowu sie zaczelo. A najgorsze jest to, ze tłumaczenia jej nie przekonują, ona zawsze ma racje… Troche to denerwujące, ze ona sie wtraca do wszystkiego, a jak robie cos nie po jej mysli to jest wrecz zszokowana i musze sluchac jej “kazania”. Kocham ja bardzo i nie chce jej zranic mowiac wprost “nie wtracaj sie” albo “to nie twoja sprawa”…

Ale powiem wam, że to jedyna metoda, ja musialam tak zrobic mama się wściekła na mnie i płakała, ale powiedziałam jej może mogłam to zrobić delikatnije ale to by nie pomogło. I wiecie co od tamtego czasu obie się pilnujemy, mama z wtroncaniem a ja z byciem tak dosadną. Wydaje mi się, że to było najlepsze dla nas, takie rozwiązanie całej sprawy. :slight_smile: I w obecnej chwili wszyscy są szczęśliwi. :clap:

Rety, dawno mnie tu nie było. To wszystko przez mojego brata - przyjechał i jak zawsze ma milion pomysłów na minutę, w ogóle nie zostawia mi czasu. Do tego jeszcze w środę wyjeżdzamy (pod Dortmund :open_mouth: ) na komunię siostrzeńca Sebka i trzeba się przyszykować. Przeraża mnie wizna kilku gdzin w samochodzie. Muszę pstryknąć fotkę mojego ubranka, już jest gotowe.
A co do rodziców, to was rozumiem. Nie mogłabym z mamą mieszkać, bo bysmy się pozabijały. Coprawda moja mama nie jest z tyc wtrącających (bo sama mieszka z wścipską teściową, czyli moją babcią), ale jest niesamowicie uparta i lekko despotyczna, a ja wcale nie jestem lepsza (wdałam się w mamusię). Jak jeszcze mieszkałam z rodzicami, to czasem takie wojny toczyłyśmy, że ojciec i bracia woleli wyjść z domu. A teraz jest moją najlepszą przyjaciółką - tajemnica w tym, że jak zaczynają się iskry sypać, to każda idzie w swoją stronę :smiley: . Za to babcia, to fenomen. Wszystko o wszystkich musi wiedzieć (łącznie z tym, czy co rano odpowiednio du… myją) i jak coś wymyśli, to nie wygrasz. Ostatni hit - babcia postanowiła kupić nam obrączki i teraz musimy wziąć kredyt, wziąć szybko ślub i użądzić wesele, bo babcia chce 500 zł wydać :angry: . Oczywiście olewam to. To okropne, bo to w końcu moja babcia, ale mam na nią uczulenie i zwyczajmie jej unkam. Co niestety nie jest łatwe.

ja jestem w tej sytuacji ze nie mieszkam z nikim i Bogu dzieki a byly rozne pomysly na poczatku mieszkalismy z znajomymi i jak byly imprezy to ok ale na codzien koszmar potem troche probowalismy z rodzicami zeby oszczedzac na mieszkamie ale wytrzymalismy 4 miesiace po czy wynajelismy mieszkanie a w przeciagu nastepnego roku kupilismy na kredyt mieszkanie i to byla jedna z lepszych decyzji w zyciu biorac pod uwage ile mieszkania poszly w gore. teraz moze mama by sie przydala bo jak sobie pomysle ze generalnie to musze sobie poradzic sobie z dzieckiem sama to wpadam w malutka panike ale jakos chyba bedzie nie w takich sytuacjach czlowiek daje sobie rade.

My po powrocie do Polski tez planujemy zawiesic sie czasowo u moich rodziców, ale nie wiem jak długo wytrzymam. Jak byłam na studiach to przyjezdzałam do domu raz w miesiacu na weekend i w niedziele wyjezdzałam z ulga bo po 2 dniach miałam juz dosyc. Ciekawe jak to teraz bedzie. Tym bardziej ze bede z Ryskiem i Kacperkiem…

A dzis miałam kolejny sen o dzicku. Sniło mi sie, ze urodziła sie dziewczynka i byłam w szoku. A njalepszy tekst jaki rzuciłam to “przeciez nie wybrałam imienia dla dziewczynki”… :rofl: Jak opowiadałam ten sen mojemu R to Mały mnie kopał. :laughing: Szkoda, ze nie potrafie odczytywac jego kopniakow i nie wiem czy to znaczy “jestem Kacperkiem, nie przejmuj sie” czy moze raczej “jestem dziewczynka i jak mam Ci to uswiadomic?” :thinking: :smiley:

od dzisiaj zostało mi 100 dni :clap: mnie tez ciągle się śnią dzieciaczki,dzisiaj że woziłam malenstwo w wóżku i nadal byłam w ciąży :open_mouth: to chyba dlatego że juz mi ciężko z brzuchem i wogóle nie mogę się wyspać :sleeping:

Dokłądnie, ja też bym chciała wiedzieć co te kopniaczki wiedzą. Po wczorajszym szaleństwie Montrealowym, padliśmy wczoraj, ale nareszcie mam w co się ubrać i jestem cała dumna. Ale dzidzia dzisiaj się od rana nie odzywała i zaczęłam panikować, bo ja poprostu nic nie czułam, wogóle. I tak siedziałam sobie w kawiarni z mężuniem i mu się żaliłam i panikowałam i nagle dostałam kopniaka, jeszcze nigdy się tak nie ucieszyłam, ale nadal nie wiem czy to nie jest może kopniak ej coś źle ze mną, czy kopniak nie martw się jestem tu i nigdzie nie zniknołem.
A z mamą po 1.5 roku przerwy mieszkałam przez 5 tygodni i wojny były non stop, zamiast się rozkoszować własnym towarzystwem to się gryzłyśmy jak oszalałe. :open_mouth:
A dzisiaj w Kanadzie jest dzień MAMy i w piętek dostałam kartke od mojej pasierbicy. Było super i była to wspaniała niespodzianka dla mnie bo się tego nie spodziewałam wogóle. :smiley:

[ Dodano: 2007-05-13, 20:11 ]
Agasko moje gratulacje. :clap:
A tu nam jeszcze tyle zostało z tym brzuszkiem, ale powiem wam, że bardzo się czuje konfortowo z myślą, że nie muszę już pracować.:wink:
O jeszcze jedno od tygodnia mamy Tulipanowy festiwal, Kanada za to że pomogła królowej Holandii podczas II wojny światowej , dostała niesamowią kolekcje cebólek tulpanów i od tego czasu kiedy one wzrastają nad kanałem Ottawiskim jest park i tam jest ten festiwal i za darmo możesz oglądać i robić sobie zdjątka, już się doczekań nie mogę jak dzisiaj tam pójdziemy. :clap: