SIERPNIOWE DZIECIAKI 2007

Ejże dziewczyny głowy do góry.

Pruedence, nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem. Wybrałaś i już. A wątpliwości to świadczą o zdrowiu psychicznym.
Pewnie, że trudno zostawić takiego maluszka i pewnie, że obecnie jest to praca dla pracy, ale innego wyjścia nie ma. Bo jaki masz wybór? Przesunąć wszystko w czasie? To bez sensu. Bierz byka za rogi i do przodu. A zobaczysz, że jeszcze będziesz obcinać kupony. Masz szansę robić specjalizację i to taką jak chcesz i co najważniejsze pracować w zawodzie. A w samej pracy się ułoży.

Anitko jestem pod wrażeniem. To już dwa tygodnie? Lecie, leci. Widać, że jak sobie coś postanowisz to doprowadzisz do końca. A pracę znajdziesz. Spokojnie. Lepiej dłużej poszukać i znaleźć coś, bo Ci będzie odpowiadać niż brać byle co i byle jakie.

Co do wynajmu. To dołuje mnie bardzo garaż. Nikt się nie zgłasza. Mieszkanie jeszcze wrzesień i październik a potem też szukamy lokatorów. Mam nadzieję, że z garażem się ktoś w miarę szybko znajdzie. O mieszkaniu nie chcę nawet myśleć.

A jutro idę na pierwsze zajęcia aikido. Ciekawe jak to będzie? Może mi się spodoba. :wink:
Na angielski na lekcję próbną zapisałam Amisię dopiero na 14 września. Bardzo późno. Zobaczymy jak się Ami spodoba.
Amela moja też ma katar.

A wiadomo coś z Martuunią? Nie wiecie czy jest już we Wrocku. Ze mną się nie kontaktowała, a ponoć miała się wprowadzić we wrześniu do WrocLove, jak niektórzy zapaleńcy mówią o tym mieście.

Anita- super że już tyle nie palisz, popieram całym sercem :smiley:

Ela ja idę też w przyszłym tygodniu na tą lekcje pokazową angielskiego, bodajże 15-tego bo w tej filii bliżej mnie dopiero wtedy są terminy.

Byłam dzisiaj w pracy, i ciut mi się humor poprawił bo okazało się, że zamiast na staże idę na oddział i to ten na który najbardziej chciałam, czyli z niemowlakami, teraz mam stresa co do swoich umiejętności bo jednak 10 miesięcy nic nie robiłam oprócz czytania prasy fachowej a to nie to samo co praktyka.

Tosia w przedszkolu podobno płakała, że chce do mamy, normalnie nie wiem co z tym moim dzieckiem, zawsze taka zwarta i odważna :open_mouth: Jutro mamy zebranie w przedszkolu, ciekawe co tam będą mówić.

No widzisz Pruedec. Będzie dobrze. Szybko wszystko sobie przypomnisz. Zobaczysz. I najważniejsze, że nie będzie stagnacji.

Ja nie mogę się zmobilizować do czytania prasy fachowej i do pisania czegokolwiek. W sumie mam wytłumaczenie, że na co mi to? Ani nikt mnie nie sprawdzi, ani z nikim nie porozmawiam i podyskutuję, to i po co się wysilać? Ale prawda jest taka, że gdybym chciała, to bym czytała i pisała. Rozmawiać bym mogła na konferencjach naukowych. A mi szkoda pieniędzy na wyjazdy, czasu na biblioteki, bo w większości tylko tam znajdę literaturę i tyle. Po prostu brak, celu i motywacji jeśli chodzi o mój rozwój naukowy. Mam dr przed nazwiskiem i nawet o tym nie pamiętam.
Druga sprawa, że brak możliwości rozmowy o zagadnieniach fachowych uwstecznia. Bo niby z kim mam rozmawiać? Z Amelką, moim M? Oni nie mają o tym zielonego pojęcia. I tak źle i tak niedobrze. Najgorsze, że ostatnio więcej wiem o rurach phi i przekrojach niż o aktualnych trendach w nauce czy nowych badaniach w dziedzinie akwizycji języka drugiego. Czasem mnie to dołuje, ale widać tak miało być. Brak motywacji w postaci wykonywanej pracy działa w moim przypadku jak równia pochyła.
A cały ten wywód wynika po prostu z tego, że naprawdę Ci zazdroszczę możliwości pójścia wybraną przez Ciebie droga zawodową. Zazdroszczę pozytywnie.

Ela z tym mobilizowaniem się to prawda, jak człowiek nie może wykorzystać wiedzy to mu się nawet nie chce jej przyswajać, stąd moje obawy bo szumnie napisałam, że czytałam prasę fachową ale siedząc z dziećmi to było 1-2 czasopisma miesięcznie, głownie przeglądy aktualnych badań i nowe wytyczne, ale jak się tego w praktyce nie używa to zaraz ucieka z głowy.Ostatnio doszło do tego ze musiałam sobie dawki podstawowych leków poprzypominać bo nie używając zapomniałam.

Dzisiaj byłam w zusie złożyć wniosek o druczki cobym mogła zwolnienia wypisywać i w sumie brakuje mi tylko latarki bo gdzieś swoją zapodziałam i nie mogę jej za chiny znaleźć, a była taka lepsiejsza za dwie stówy i mi żal bo teraz mnie na taką nie stać.

Tosia dzisiaj lepiej, wyszła zadowolona z przedszkola i opowiadała z kim i w co się bawiła, trochę mnie denerwuje, że one z nimi na pole nie wychodzą jak tylko troszke zachmurzone, teraz taka pora roku że zawsze będzie chłodzik, wiaterek itp, a jak będę ją odbierac o 16 i będzie już ciemno w zimie to na pewno z nią nie pójdę popołudniu.

Już pierwsza dziewczynka jest w Tosi grupie chora :open_mouth: szybko.

Witajcie.
Oj nie chcę panikować ale u Kacpra w grupie też podobno nie było dzisiaj sporo dzieci a Kacper jakiś wydawał mi się niewyraźny poza tym już spi co też jest dziwne. Mam nadzeje że panikuje bo tak się cieszyłam że w tym roku ani razu mi nie chorował a tu pierwszy tydzień w przedszkolu dopiero mija :open_mouth:
Ja się chwale że dalej nie pale trzymam się dzielnie biorąć pod uwage że pozwoliłam sobie wczoraj na kawke z palaczkami :wink: Na konto tego mojego nie palenia pozwoliłam sobie kupić kozaki :wink:

ANita- Kozaki super wybór :clap:

Ja byłam wczoraj na zebraniu, uczucia mam mieszane, sama nauczycielka Tosi wydaje się być sympatyczna i w miarę zorganizowana, rodzice też w miarę zborni, ale dyrektorka zrobiła na mnie nie fajne wrażenie, dużo wymaga a sama średnio się stara bo w tym przedszkolu wszystko jest dodatkowo płatne, angielski, rytmika, nawet przybory plastyczne musieliśmy się skrzyknąć z rodzicami żeby dzieci miały większy wybór, a mam porównanie z przedszkolem gdzie chodzi syn mojej przyjaciółki, też publiczne, ale ich dyrektorka potrafi sobie zorganizować sponsoring i u niej płaci się na wszystko 50zł na rok, a mnie wyszło 200zł na semestr dodatkowo do podstawy. Niby to nie fortuna ale jednak troszkę mnie to denerwuje. Idę we wtorek na zebranie rady przedszkola z dyrektorką w wąskim gronie to się zorientuję czemu tak jest.

Tosia ponoć jak już zostanie to ładnie się bawi i nie płacze, strasznie przeżywa tylko rannne wstawanie i rozstanie, a od poniedziałku będzie musiała zostawać spać przynajmniej trzy dni w tygodniu bo przy tych korkach to będe mogła ją odberac dopiero 15.30-16.

Witam.
Ja też musiałam kupić Kacprowi kredki piórnik plasteline papier ryze więc to chyba normalne. A to jest i tak nic przy koleżance która miała całą litanie przyborów.
Kacper został dzisiaj w domu. W nocy miał 38 byłam u lekarza niby nic mu nie jest goraczki nie ma gardło uszy ok wiec nie wiem od czego… Poczekamy dzisiaj tak nie wiem co robić jutro jak nic się w nocy nie bedzie działo.

Amelce katar przeszedł. Dzisiaj się obudziła już bez. Tak więc może odchorowała, co miała odchorować w żłobku.
Wczoraj było zebranie z rodzicami. Ja nie mogłam pójść, tak więc poszedł mój M. Wyobraźcie sobie, że trwało od 17 do 19 :open_mouth:
Także mam listę zakupów do przedszkola i w przyszłym tygodniu ją zrealizuję. Jest trochę tych rzeczy, bo blok taki, taki nawet pędzel do malowania. Muszę dokupić jeszcze kubek i pastę do zębów Amelce.

A ja byłam na lekcji próbnej Aikido i muszę powiedzieć, że super sprawa. Jeśli dzisiaj się wyrobię się z robotą, to się zapiszę od dzisiaj na regularne zajęcia. Jeśli nie, to zacznę chodzić od poniedziałku. Fajna sprawa. Niby sztuka walki, ale tak naprawdę to zajęcia ruchowe ogólnorozwojowe połączone z medytacją. Na pierwszych fikałam koziołki w przód i tył i robiłam szpagaty. Ciekawe, że się odważyłam, ale na naukę nigdy za późno. A grunt, że mi się podobało i lepiej się czuję. Co prawda trochę mną porzucali, ale co tam. W końcu ja też rzuciłam 90 kilogramami chłopa. A trening taki, że wszystko mnie boli, bo tak się rozciągnęłam. W końcu szpagatu nie robiłam od jakiegoś roku.
Fajny był wstęp, kiedy przychodzi pan trener i pyta czy coś ćwiczyłam- chodziło mu o sztuki walki. A ja mówię, że tak

  • bella dance.
  • że co? Co to jest? - Myślał pewnie, że jakieś nieznane mu karate. A ja:
  • profesjonalny arabski taniec brzucha. - Facet zgłupiał. Patrzył na mnie, jak na cudaka. Bo była cudakiem. Przyszłam na zajęcia w różowych klapkach z kwiatuszkami, a tam same chłopy. Ale fakt, że kondycyjnie im nie ustępowałam i jeśli chodziło o pracę nóg i mięśni brzucha, to biłam chłopów na głowę. Tylko niestety są 3 panie na zajęciach i reszta to same chłopy. Z tych pań to ja zupełnie zielona, dwunastoletnia panienka, z którą nikt nie chce ćwiczyć, bo to takie wątłe i kobita, przed którą uciekają wszyscy panowie, bo taka zawzięta. Miałam zaszczyt ćwiczyć ze wszystkimi paniami i kilkoma panami. Z panami jest lepiej, bo zdają sobie sprawę z tego, że są silniejsi fizycznie i jakoś tak podchodzą delikatnie do kobiety. Baby nie miały skrupułów wobec mnie.
    Mam nadzieję, że uda mi się dzisiaj pójść na zajęcia. Penie mi się znudzi szybko (tak jak taniec brzucha), ale co tam. Trzeba wszystkiego spróbować w życiu.

Hej dziewczyny,

Mój Patryk dopiero 6 wrzesnia poszedl do przedszkola bo nas nie było.
Dramat był straszny. Płakał i nie chciał mnie puścić. Pani wzięła go na siłe.
Z każdym dniem było lepiej a dzisiaj znowu dramat z rana. Po południu już było lepiej.

My musimy go zostawiać na cały dzień bo nie ma kto go odbierać wcześniej.

Ania u nas też trzeba kupić kredki, zeszyty i inne przybory i obawiam się że w większości przedszkoli tak jest.

Po tygodniu chodzenia już widzę dużą przewagę przedszkola państwowego nad prywatnym. U Patryka w prywatnym było tak marne jedzenie, że dziecko głodne wracało. I jeszcze 1 000 zł co miesiąc musiałam płacić.

W państwowym ma dwa dania na obiad. I nawet jak nie lubi zupy to je drugie danie. W prywatnym zupa była 3 dni w tygodniu a 2 dni inne danie.
Bardzo skromne menu.

Poza tym teraz ma łazienkę dostosowana do swojego rozmiaru. Prywatne było w domku jednorodzinnym przerobionym na przedszkole i była normalna toaleta.

On się tak cieszy z tych kibelków, że podobno cały czas chodzi myć ręce. :laughing:

U nas na szczęscie nie ma nawet najmniejszego katarku.

Anita bardzo się cieszę, że jesteś taka dzielna. Trzymam kciuki za Ciebie.

U Patryka w przedszkolu jak nie pada to wychodzą na dwór z dziećmi. Jak pada to mają salę gimnastyczną i tam szaleją.

Jak na razie jesteśmy bardzo zadowoleni z przejścia do państwowego.

Myśmy też dostali listę zakupów i jutro się wybieram, by je zrobić. Lista długa, ale ponoć wyprawki, tak jak piszesz Sylwia, to norma.
Nam dochodzi jeszcze opłata za rytmikę.

My dzisiaj z Amelką jedziemy na angielski. Najbardziej jestem zła, że autobusem, bo samochód znowu w warsztacie. Wczoraj znowu zrobiłam mojemu M awanturę o tego grata. Rany chłopy są czasem takie ciemne, że ręce opadają. Do niego nie dochodzi, że to złom. efekt dzisiaj zawiozłam to auto do warsztatu. Dodam znowu.
Za to w warsztacie mój maż uciekł, a ja wyrzucałam swoje żale mechanikowi. A jak mnie się zapytał, gdzie jest mąż, to się zaczęłam drzeć na niego, że co to znaczy. Niech porozmawia z kobietą o tej jeżdżącej trumnie na kółkach. A poza tym, skoro jest fachowcem, to niech powie temu mojemu chłopu, że to auto jest w stanie agonalnym i po prostu reanimują ciągle trupa. Facet się nic nie odezwał, a mój przyszedł i się temu żali, że on ma tak codziennie. A ja na to, że jakby tyłek powoził w tym gracie, to może by zrozumiał o czym mówię. ale nie, on nie sam w super wypasionym, a mi każe jeździć trupem. I może dojdzie wreszcie do niego, ze czas zmienić auto, bo to jest zagrożeniem dla ruchu i dla mnie, a przede wszystkim dla dziecka.
Mechanik na to, że mąż po prostu kocha stare auta.
A ja na to, że mam to gdzieś, co on kocha. A jak tak bardzo kocha, to niech zamieszka ze złomem i sobie poszłam.
Byli naprawdę skonfudowani, ale mnie po prostu brak siły. Nie jestem w stanie wytłumaczyć temu mojemu chłopu, że czas na zmianę auta. Ręce opadają.

Czasem myślę, że faceci to niższy ograniczony umysłowo gatunek, który nadaje się tylko do zarabiania pieniędzy i na wojnę. :angry:

A ja padam na pysk, wychodze z domu o 7 wracam o 16, zanim ugotuje, okąpie dzieci coś zrobię z dziećmi to jest 20-ta i padam, a tu trzeba siadać i się uczyć. Mam tyle do zrobienia, że nawet nie wiem w co łapska włozyć, codziennie w pracy robię sobie listę rzeczy które muszę doczytać a potem nie mam siły i na następny dzień idę zestresowana. Ale atmosfera fajna na moim oddziale i na szczęście na razie nikt na mnie nie patrzy krzywo jak się o wszystko pytam :sweat_smile:

Tosia już śpi w przedszkolu i jest dobrze, ma koleżankę Amelke i kolegę Kubę i est cała szczęśliwa, tylko potem jest problem z zaśnieciem na noc, teraz jeszcze szaleje.

o rany, chyba to nasze forum zanika. Nikt już nie pisze. :cry:

[ Dodano: 2010-09-17, 11:59 ]
hello dziewczyny! Co z Wami się dzieje?

witajcie
ale tu cisza :cry: :cry:
my w srode zawiezlismy mame moja i babcie na lotnisko, byly u nas 3 tygodnie nawet ponad, my w miedzy czasie bylismy w polsce na weselichu, wybawilismy sie bardzo, ja sie nawet dobrze czulam mimo ze juz brzuchol wielki, bylismy tez nad polskim morzem w gdansku i we wladyslawowie, przypomne ze weselicho bylo w koscierzynie a my oboje jestemsy z poludnia wiec zrobilismy sobie wycieczke, amelka ucieszona z babc, chodzi i mi opwiada rozne bajki co ja babcie nauczyly, wydaje mi sia jakas grzeczniejsza teraz, miala okres tych swoich fochow i histerii ale ostatnio ( nie zapeszajac ) jeste ok,

u nas sie zrobilo zimno wiec siedzimy w domu, ja sie polozylam na chwilke a amelka zasnela przy bajkach i chrapie na cala chalupke,

no nic mam nadzieje ze sie odezwiecie w koncu :wink: mnie zgaga zarqaz wykonczy :cry:

Ufff w końcu sobota, jakoś nie mam teraz czasu nawet kompa włączyć popołudniami, może jak się z tym wszystkim ogarnę to wrócę do normy. W pracy fajnie, zaczął się okres jesienny więc teraz coraz więcej zapaleń oskrzeli i płuc do nas trafia, głównie wirusowych, niestety chyba przywlokłam coś do domu bo Adaś dzisiaj zaflegmiony, z nosa mu się leje i pokaszluje :frowning: super. Tosi za to się zrobiło coś na powiece górnej, najpierw myślałam, że ją coś ugryzło ale teraz powoli zaczyna mi to wyglądać na gradówkę, jak nie urok to sraczka, a okulistów w Krakowie jak na lekarstwo.

Karolina- mnie zgaga z Adasiem też paskudnie męczyła,z jadałam paczek renni na dzień tak że współczuję bo wiem jakie to niemiłe.

M z Tosią jeszcze śpią, a ja oczywiście z Adasiem pobudka o 7, to nic że ja wstaje codziennie o 6 a M o 7 ale on się nie poczuwa żebym się mogła wyspać, niestety. Pogoda dzisiaj nijaka, nie mam jakiś specjalnych planów, mam co prawda furę prasowania ale u mnie to est never ending story, ciągle przybywa nowe. Pewnie pojadę z dziećmi do mamy, bo M będzi jak zwykle po drugiej stronie.
Miłego weekendu życzę!

[ Dodano: 2010-09-21, 18:06 ]
Ale tu cisza :open_mouth:

Jak tam wasze dzieci? bo u nas pierwsza choroba niestety, Tosia złapała wirus Coxaksie :open_mouth: i do końca tygodnia nie pójdzie do przedszkola, żeby się nie zarazić jakąś bakterią jak jest osłabiona. Byłam u okulisty z nią i rzeczywiście ma gradówkę ale na razie do obserwacji i ogrzewania jak urośnie trzeba będzie usuwać.

Adaś dalej smarka i troche kaszle, same uroki.

W pracy fajnie, coraz lepiej się wdrażam i dużo się uczę, uwielbiam pracować z maluchami :smiley:

witajcie z rana, stawiam :coffee: zawiozlam mezusia do pracy potem amelke do przedszkola pierwszy dzien :slight_smile: siedze w domu i nie wiem za co sie wziac :wink: amelka ladnie mnie pozegnala, pomachala mi przzez okno z pania i byla bardzo zadowolona wiec zobaczymy, pani z przedszkola ma mi napisac smsa czy wszystko ok wiec wyczekuje a potem moze sie poloze bo wstawalam do amelki w nocy i ledwo na oczy patrzze, poki co mysle tylko jak ona sobie radzi :thinking: ale byla zadowolona wiec mam nadzieje ze jest ok :wink:

Witajcie:)
Ja też się melduje :slight_smile:
Ania trochę biedna jesteś z tym wstawaniem. A też przynoszenie tych zarazków do domu gdzie sa małe dzieci nie brzmi zachęcająco. Super że atmosfera w pracy super a miałaś tyle obaw.
Ela jak ja ciebie rozumiem z tym autem tyle że ja to nie jęczę bo i tak nie ma pieniedzy aby kupić coś nowszego.
Karolina napisz coś więcej o tym weselu trochę przerąbane że wesele na trzeźwo. Tak dzisiaj spojrzałam to niewiele już ci zostało.
Sylwia u nas w przedszkolu też przynajmiej na papierze meni całkiem całkiem. Z drugiej strony to jakiś obłęd żeby w pańswowym były lepsze warunki. Trzymam kciuki za Patryka aby jednak się przekonał do przedszkola bo strasznie mają ci rodzice co muszą oddawać płaczące dziecko. Napisz co to za Paryż ci się przytrafił. Wkleiłaś fotkę na NK.

U nas też już choroba narazie tylko jakiś dziwny kaszel już 3 razy bylam u lekarki podobno migdałek powiekszony czeka nas wizyta u laryngologa. Pani w przedszkolu mnie załamała że teraz dla odmiany ospa się pleni. Ja dalej nie pale już minął miesiąc. Byłam na rozmowie i na próbę w sklepie jubilerskim bo zdesperowana jestem czekam na odpowiedź. Byliśmy w tamtym tygodniu u teściów pare dni i tyle u mnie.

A u mnie z organizacją lepiej, przyzwyczaiłam się do wstawania i jakoś mniej zmęczona jestem popołudniami a jak taka ładna pogoda to mi się nawet więcej chce. Tosia już zdrowa ale Adasia mi tak obsypało, że masakra, jedna wielka rana na nóżkach a dzisiaj mu też rączki wysypało i to nie ja przyniosłam tylko Tosia z przedszkola. Biedny płacze w nocy bo go swędzi. To bardzo podobne do ospy jest tyle że najpierw są grudki takie duże a potem z nich się sączy potem robi się strupek a potem się łuszczy. Ech pocieszam się tym, że jak Adaś przechoruje wszystko z Tosią to może jak pójdzie do przedszkola to już będzie spokó.

Anita- super że tyle już nie palisz :clap:

Jak dobrze że dzisiaj piątek bo jestem zmęczona psychicznie okropnie, raz stresem w pracy a dwa stresem o moje dzieciory i ich dziwne choroby. W niedziele wybieram się z Tosią do fabryki cukierków żeby zobaczyła jak je się robi:)

u nas ostatnio troche bidnie bylo wyczekiwalam wzorajszego dnia bo wyplaty moja i meza, on pracuje od 1,5 miesiaca tam gdzie ja wczesniej, sprawdzam wczoraj rano konto a tam takie marne wypalty ze szok, tym bardziej ze on robil po 60-70 godzin w tygodniu, prawie wogole go nie bylo w domu bo hcial zarobic troche i dla dzidziusia i dla nas i wogole…tak sie wkurzylam ze wam mowie, pojechalam tam potem i wyjasnilam z szefowa ale teraz ona ma sie skontaktowa z glownymbiurem i to dopiero w poenidzialek, ale tak sie wczoraj ut,rulam, a na wieczor zlapalo mnie chorobsko, w nocy juz mnie rozlozylo maksymalnie, ledwo chodze, gardlo boli jak byk, chyba wczoraj z tych nerwow nie wiem bo malo co wychodze a jak juz wychodze to staram sie jehac autem bo u nas pogoda bardzo abgielska, w nocy tak wialo ze amelka sie obudzila i mnie wola ze wieje i pada
a w nocy zlapal mnie taki skurcz lydki, chyba nigdy mnie tak nie bolalo, normalnie wylam z bolu, maz mi rozmasowal i mowi ze miesien twardy jak kamien i potem jak wstawalam na siusiu i rano to mnie caly czas ta noga boli
pije sobie mleczko z miodem, wczoraj kupilam dwie wielkie kapuchy i miesko i bede robic golabki, maz mi kuchnie wysprzatal wczoraj wiec moge szalec, ale mi sie tak nic nie chce…

Cześć Dziewczyny!!!
Ale mnie tu dawno nie było :open_mouth:

Już Wam tłumaczę co u mnie się pozmieniało:
Szymek chodzi do przedszkola. Póki co w kratkę bo choruje :thinking:
Po kilku dniach złapał jakiegoś wirusa i wymioty i biegunka go zdyskwalifikowały na kilka dni, potem nabawił się kataru i kaszlu i cały ostatni tydzień przesiedział w domku.

Ogólnie tragedii w przedszkolu nie ma, upewnia się 50 razy przed wejściem do sali czy ktoś po niego wróci i kiedy itd, jest smutny ale w miarę to znosi. Raz tylko był mega płacz.

U nas są nieco inne zasady. Dajemy 60 zł na tzw wyprawkę i nie muszę się już martwić kredkami, farbkami itp. To jest opłata roczna.

U nas też było zebranie. Ja jestem zadowolona z wyboru przedszkola. Zanim je wybrałam to nachodziłam sie troszkę ale teraz widzę, że było warto :laughing:

W pracy dostałam awans na stanowisko Specjalisty :wink: Zajmuję się dotacjami do kolektorów solarnych. Raczkuję dopiero na tym stanowisku, częściowo jeszcze siedzę jedną nogą na sekretariacie, robię rekrutację na swoje poprzednie stanowisko, ogólnie bardzo dużo pracuję, siedzę po godzinach. Mam nadzieję, że to mi się opłaci i za jakiś czas znowu awansuję :rofl:

Poza tym zaczynamy myśleć o przyszłości… o zmianie mieszkania na większe, o drugim dziecku ale to już dalekosiężne plany.

Dziewczyny, strasznie mi Was brakuje ale na prawdę mam tyle rzeczy na głowie że czasami wracam z pracy i idę spać. Chyba tak odreagowuję stres i zmęczenie…

Anita, :clap: za rzucenie palenia. Dzielna dziewczyna z Ciebie

Ania, cieszę się, że Ci się układa w pracy a dzieciaki dają radę. Byle by tylko nie chorowały to wyczerpujące dla całej rodziny.

Ela, skąd u Ciebie rezygnacja z walki o pracę w swoim zawodzie? Przecież jesteś taka dzielna babka!!! A za odkrycie aikido brawo!!! :clap:

Karolina, już niedługo Ci zostało… Mam nadzieję, że sprawa z kaską się szybko wyjaśni a zgaga odpuści.

Buziaki!!!

Cześć,

Wisieńko nie rezygnuję, ale na razie zawieszam swoje poszukiwania. Po prostu wentylacja i klimatyzacja bardzo mnie wciągnęły i coraz lepiej znam się na normach, projektach i protokołach i co najważniejsze da się z tego wyżyć.
Co do solarów, to też nie jestem całkiem zielona, bo mam znajomych, którzy tylko tym się zajmują. A z tymi dotacjami to w sumie nie jest łatwo. Ani z wnioskami, ani z kredytami. Mniejsza zresztą o to.

Tosieńki i Adasia mi bardzo szkoda, ale będzie dobrze. Amelka odchorowała swoje i jak na razie jest niezniszczalna. Tylko ona jedna nie opuściła żadnego dnia. Pruedence super, że sobie tak świetnie radzisz.

Karolinko, będzie dobrze z wypłatami i dbaj o siebie.

Anitko gratuluję niepalenia. Twarda z ciebie babka. A z pracą, to czuję w kościach, że zaraz się ułoży.

Wycieczka Amelki z przedszkola udała się rewelacyjnie. Amisiek potem tłumaczył nam co to jest drzewo iglaste i co to jest drzewo liściaste i opowiadał o malutkich dzikach. Pan leśniczy im pokazywał. Świetna sprawa takie wycieczki.

A ja w sobotę przeżyłam chwilę grozy. Mój piesek Didi dostała jakiegoś krwotoku czy coś. Mój M w pracy, sobota, ja sama z Amelką. Szybko do weterynarza. Okazało się, że należy ją natychmiast operować, bo nie wiadomo czy przeżyje. Operacja buldoga francuskiego to też nie jest prosta sprawa, bo to rasa krótkocefaliczna i problemy z oddychaniem itd. Pani doktor najpierw szukała kliniki zastępczej, ale cena 1500 zł lub 1000 zł myślałam, że mnie zabije. Udało mi się ją przekonać, żeby ona się podjęła operacji i za mniejsze pieniądze. Zgodziła się tylko dlatego, że dobrze zna Didi, a i tak nawet gdyby operował kto inny w innej klinice, to chciała przy tym być. Sciągnęła znajomego doktora (specjalista chirurg psów) z akademii rolniczej i jeszcze jednego lekarza ona sama zajmuje się psami krótkocefalicznymi. Tak czy siak szanse były 50 na 50, że się uda. Trwało wszystko od 11 rano do 17. Bidny mój pies się wycierpiał, ale żyje.
A wczoraj u nas międzynarodówka, na której miałam ją wystawiać i niestety kariera mojego championa się skończyła. Oczywiście byliśmy bez niej. Bardzo byłam miło zaskoczona, kiedy znajomi hodowcy nas pozdrawiali i mówili, że już wiedzą, co się stało. Poczta pantoflowa działa. Bardzo im przykro z powodu Didi, zwłaszcza, że nie zdążyła mieć małych. A takie psy jak ona zdarzają się rzadko. Widzicie chodzi o to, że Didi już nie będzie brała udziału w wystawach, a jej najgorsze miejsce to drugie. Jest ślicznym psem i bardzo utytułowanym i jest to strata dla rasy, że nie będzie po niej młodych. Poza tym jest to pies, którego nie sposób nie lubić, a hodowcy się znają między sobą i cenią.
Ale to nie jest ważne. Najważniejsze, że przeżyła. Bardzo to przeżywaliśmy i Amelka zwłaszcza. A wczoraj to się tak wzruszyłam. Amisia położyła się koło tej naszej biduli, a ona łbem ją zaczęła ruszać i tak wylizała. Jeszcze taka obolała, a mimo wszystko tyle czułości do dziecka. Jednak psiak to potrafi być wierny.