bardzo mi przykro …
w tym samym czasie dowiedziałysmy sie ze jestesmy w ciazy…
trzymam kciuki zeby szysko ci sie udało zafasolkowac
zoola27
dzieki za fluidki…i powiem ci ze dajesz nam nadzieje sledzac ten watek i jestes dowodem na to,ze po tym co nas spotkalo mozna dosc szybko cieszyc sie pozytywnym tescikiem…oczywiscie,ze strach pozostaje,wiem dobrze,ze zadnej z nas nie opuszcza…ale przeciez wszystko bedzie dobrze
magduś81
przezywalam to co ty i naszczescie przezylam i z moich lez zrezygnowalam,zeby zastapic je nadzieja na nowe zycie,to bardzo mi pomoglo,a w szczegolnosci kobietki z forum TT…dolaczylam do nich i swietnie sie z tym czuje
wspolczuje tobie z calego serducha,choc niewiele to pomoze…pomocną niech bedzie myśl,że znów bedziesz ciężarną,grubą,zmęczoną i szczęsliwą mamusia … ![]()
zoola27, niestety tak się stało u mnie ale jak widać patrząc na ciebie wszytsko się układa i taką mam nadzieje że u mnie też tak będzie. Szybko wam się udało zajść i bardzo dobrze. My też będziemy się tak starać.
rybcia82,
to jest święta prawda. To forum pomaga i dziewczynki są super.
ta wizja napewno bardzo mi się podoba
i od dziś łzy zamieniam na nadzieje na lepsze jutro, które nadejdzie za jakieś dwa trzy cykle.
('magduś81, ')
…i tak laluchna trzymaj…
…to juz przeciez niedlugo,ale co tam pare tygodni…ciaza trwa dluzej))) ![]()
staram sie myslec pozytywnie…przeciez do kazdego sie musi los usmiechnac,nie moze byc tylko zle…
Źle nie może być cały czas!!! Ja to sobie powtarzam od dawna. Ostatnio u nas tylko sam dół, ale może jesteśmy na samym dnie i teraz trzeba się odbić. Bo dalej spaść już nie można. I tak ma być. Samo pozytywne myślenie, oby tak samo szybko mój organizm doszedł do siebie.
magdus nie martw sie ,organizm szybciej dochodzi do siebie niz psychika…wiec trzymaj tak dalej bo pozytywne myslenie to podstawa ![]()
magduś zgadzam sie z rybcią oby psychika i emocje doszły do względnej normy, ciało sobie radzi na ogół bardzo dobrze
anjważniejsze, ze nie rzygnujesz z uśmiechu i optymizmu ![]()
ja w koncu dostałam @. Teraz jeszcze poczekam na wszystkie badania i ich wyniki, dopiero potem ruszę ze staraniami. Chociaż ostatnio tak się między mna a mężem pokiełbasiło, że coraz rzadziej o dzidzi myślę a częsciej o polataniu tego co się psuje..eh…za dobrze yć nie może ![]()
ae biorę przykład z Ciebie magdusiu ![]()
eve.ok, suuuper ze juz masz @…ostatnia w tym roku hihi
z mezem sie ulozy,jakos…ja tez mam z moim spiecia o byle co…ale napewno bedzie lepiej,przeciez sie nie pozagryzamy (choć mam czasem ochotę odgryźść mu ucho…)
trzymam kcikaski za lux wyniki…i do dzieła!
mi sie zaczął 8 dc.wiec moze sie uda w tym mieiącu,ale sie troche boje…
kochana podejrzewam jakie mozesz mieć obawy i trudno nam mówić “zobaczysz wszytsko bedzie dobrze”, ale ponad wszystko - trzeba wierzyć, ze tak będzie ![]()
ja trzymam mocno, bardzo mocno kciuki za Ciebie ![]()
eve.ok,
dziekuje z całego serducha
mam tylko nadzieje,za ten moj rozpieszczony przez mamusie męzulek tez chce odrazu fasolki tak mocno jak ja…faceci sa czasem tacy niezrozumiali
![]()
Witajcie kochane ![]()
Ja też straciłam swoją pierwszą dzidzię, planowaną i wyczekiwaną w 9tc. Ciąża obumarła, przestała się rozwijać, miałam zabieg w szpitalu. Czułam się strasznie, nie mogłam opanować szlochania. Nie wiem co by ze mną było gdyby nie mój mąż i rodzina. Moja ginka kazała wstrzymać się ze starankami 6 pełnych cykli. Nie wyobrażałam sobie jak mogę tak długo czekać ale poczekaliśmy tyle aby mieć pewność że zrobiliśmy wszystko aby sytuacja się nie powtórzyła. Po 6 cyklach zaczeliśmy staranka i już w pierwszym kolejnym cyklu zobaczyliśmy kochane dwie kreseczki. Byliśmy szczęśliwi i przerażeni jednocześnie, ja bałam się panicznie że sytuacja się powtórzy. Przed każdą wizytą u lekarza serce waliło mi jak młot i robiło mi się niedobrze ze strachu. W 7 tc miałam beżowe plamienie i musiałam leżeć, byłam w rozpaczy bo myślałam że wszystko się powtarza. Ale plamienia przeszły po jednym dniu i już więcej się nie pojawiły. Pierwsze ruchy naszego kochanego synka poczułam już w 14 tc były bardzo delikatne, jakby łaskotanie skrzydłami motyla
Rególarne i mocniejsze ruchy typu puknięcia czułam od 16 tc i stawałam się coraz bardziej spokojna o naszego Szkrabka. Teraz Filipek rusza się bardzo mocno i często, czuję jak prostuje nóżki, jak wypina pupkę i jak się przekręca
Uwielbiam to uczucie, nie ma nic wspanialszego na świecie od tych malutkich wiercących się stópek w brzuszku
Teraz zostały nam już tylko trzy tygodnie do spotkania z naszym synkiem, wyczekujemy tego dnia z wielką radością aby go wycałować, wyprzytulać i napatrzeć się na niego ![]()
Dziewczyny to że straciłyśmy nasze dzieciątka jest ogromną stratą i już zawsze będziemy o tym pamiętały, ale każda z nas będzie miała swoje upragnione maleństwo. Kobieta która straciła pierwszą ciąże ma takie same szanse jak kobieta która nigdy nie straciła dziecka.
Pozdrawiam Was gorąco i 
Ja tez jestem po poronieniu … a nawet dwoch , chociaz tego pierwszego lekarz nie uznal bo to byla bardzo wczesna ciaza 6t i macica sama sie oczyscila.
Natomiast druga ciaze stracilam w 10 tygodniu mialam zabieg i byl to moj najgorszy dzien w zyciu!!!
Nigdy nikomu nie zycze tego przezycia!!!
Pobyt w szpitalu wspominam strasznie!!!
Co do czekania … po pierwszym poronieniu odczekalam 5 miesiecy ( chociaz lekarka juz po 1 cyklu kazala brac sie do roboty) w 6 tym cyklu byly II kreski ![]()
Beta pieknie rosla … ale przyplatalo sie PRZEZIEBIENIE … i niestety moja dzidzia przegrala ta walke z wirusem. W 10 tc mialam zabieg.
Odlozylismy starania o maluszka na 3-4 miesiace.
I jakie bylo moje zdziwienie kiedy w 3 cylku nie dostalam @ ![]()
Strasznie sie balam!!! Byly II kreski i zamiast radosci … ogromny strach czy nie za wczesnie ![]()
Biegiem do lekarza … przepisal mi duphaston i czekac sopkojnie.
W 8tc mialam delikatne plamienia … dwu dniowy krwotok i znowu biegiem do lekarza.
Byly zastrzyki … zwiekszony duphaston … lezenie i PANIKA.
Wszytko ustalo … udalo sie!!! A lekarz do dzisiaj nie wie skad te plamienia.
Maluszk rosnie … fika w brzuszku … i naciaga mame na rozne smakolyki ![]()
Dziewczyny i wam sie UDA!!! Potrzeba tylko troszke cierpliwosci!!!
Pozdrawiam i trzymam za was kciuki ![]()
A… i jezeli macie plamienia przed @ to zbadajcie sobie progesteron!!!
Jest on odpowiedzialny za utrzymanie ciazy … a te plamienia moga swiadczyc ze jest za niski.
Motylek22, Noemi, nie dziekuje za kciuki zeby nie zapeszyc…ciesze sie ze opisalyscie swoje historie,ktore tak pieknie sie konczą…nie ukrywam,ze takie wypowiedzi podnosza mnie na duchu,bo stracilam swoja fasolke poraz pierwszy i OSTATNI!
..a dzieki wam wierze,ze mi sie uda donosic i urodzic zdrowiutkie malenstwo…zastanawiam sie tylko czasem,czemu tak sie stalo,przeciez jestem zdrowa jak rybcia…zadnej toxoplasmozy,i innych wirusów nie mialam,a mimo to poronilam…a te pijaczki i narkomanki ,ktore probuja sie pozbyc swoich ciąż,rodzą mimo wszystko zdrowe dzieci-gdzie tu sens i logika? ![]()
…no cóż pozostaje mi tylko zafasolkowac …i cieszyc sie,ze jest pare osob ktore rozumieja i wspieraja
dzieki za to kobietki ![]()
rybciu nie ma tu sensu i logiki, poprostu tak jest. Ja też byłam okazem zdrowia i wszystkie badania miałam dobre. Najwieksze prawdopodobieństwo to wada genetyczna płodu, która nie jest od nas zależna ani od życia jakie prowadzimy. Dlatego możemy mieć nadzieje że to był jednorazowy przypadek i więcej się nie powtórzy!!!
Motylek22, mam nadzieje,ze to co piszesz sprawdzi sie i u mnie…ze to tylko jednorazowy klaps od losu,ktos przeciez musi wydac na swiat dzidziulka…bo by ludzi zabraklo
rybciu napewno tak będzie, a życzę Ci tego z całego serca ![]()
![]()
dziekuje a tobie kochana zycze krotkiego i bezbolesnego porodu…bo widze,ze to juz niedlugo ![]()
Dziękuję kochana
Mi zostały jeszcze tylko trzy tygodnie, już nie mogę się doczekać
![]()
motylek no u mnie jest zupełnie inaczej ![]()
bo ja już wiem, że dla mnie ciąża będzie znowu wielkim wyzwaniem…i szanse na jej utrzymanie z załozenia najprawdopodobniej będą obniżone ![]()
Jagę mi było baaaardzo ciężko donosić, potem poronienie…i u mnie nie wchodzą w grę żadne wady genetyczne - zarówna Jagusia jak i Groch i Fasola są/byly zdrowymi dziećmi… anatomicznie też wszytsko dobrze, wiec tak na prawdę nie mam czego leczyć jeszcze tylko hormony musze dokładnie posprawdzać, ale taka moja uroda niestety… krwiaki cholerne.
juz wiem że dla mnie ciąża zanim nawet w nia zajdę = zupelnej zmianie organizacji życia. od początku tablety, nakaz leżenia, rezygnacja z pracy, wszystko kosztem czasu i sił dla Jagi…
wszystko to sprawia, że mimo, ze bardzo chcę mieć dzidziusia, coraz częściej po prostu tej walki się boję..tych szpitali, rozłąki z Jagusią…ehhh…
moze cudem jakimś będzie tym razem “normalnie”? ![]()
eve.ok, przeciez nawet cuda sie zdazaja… ![]()