# Teatrzyk cieni

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/teatrzyk-cieni/272>\
**Category:** Dziecko\
**Created:** [22 Sierpień 2007 20:49 UTC](https://naobcasach.pl/t/teatrzyk-cieni/272 "2007-08-22T20:49:29Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [22 Sierpień 2007 20:49 UTC](https://naobcasach.pl/t/teatrzyk-cieni/272/1 "2007-08-22T20:49:29Z")

</div>

![Teatrzyk cieni](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/a/a7e645c0fef385c55f10654274f296746424bcf2.webp)

**Zabawy z cieniem to frajda na wieczorne zabawy lub słoneczne dni. Wystarczy źródło światła, gładka ściana i dwie ręce, żeby na ścianie pojawił się piesek, orzeł albo koza.**

## Jak zacząć teatrzyk

Zapalamy lampkę nocną albo wychodzimy na słońce. Pokazujemy dziecku, jak z dłoni zrobić pieska, orła, kozę czy inne zwierzęta. Dziecko zgaduje, kto pojawił się na ścianie, a potem samo pokazuje nam swój teatrzyk.

Zamiast świecy, która bywała dawniej klasykiem takich zabaw, lepiej sięgnąć po latarkę, lampkę biurkową albo lampkę nocną. Daje ostrzejszy cień, nie migocze i przede wszystkim nie grozi poparzeniem ani zapaleniem firanki, gdy maluch zbyt mocno zaangażuje się w przedstawienie. Jeśli jednak bardzo zależy Ci na nastroju świecy, postaw ją wysoko, w stabilnym świeczniku, z dala od zasłon i dziecięcych rąk.

Ustawienie jest proste. Światło stoi za Tobą albo z boku, ściana przed Tobą, a ręce pośrodku. Im bliżej lampy trzymasz dłonie, tym większy i bardziej rozmyty cień. Im bliżej ściany, tym mniejszy i wyraźniejszy. Jasna, gładka ściana albo prześcieradło rozwieszone na sznurku wystarczą za scenę.

## Pierwsze zwierzęta z dłoni

Kilka figur, które wychodzą prawie każdemu i które dziecko szybko powtórzy:

- **piesek:** dłoń ustawiona bokiem, palce złączone tworzą pyszczek, kciuk uniesiony w górę to ucho, a opuszczony mały palec to ruchoma żuchwa, która może „szczekać”;
- **orzeł lub ptak:** skrzyżuj dłonie w nadgarstkach, zaczep kciuki o siebie, a rozłożone palce będą skrzydłami, którymi powoli machasz;
- **zajączek:** zaciśnij pięść i unieś dwa palce, wskazujący i środkowy, jako długie uszy;
- **koza:** dłoń skierowana w dół, palec wskazujący i mały uniesione jak rogi, środkowe palce opuszczone tworzą pyszczek z bródką;
- **ślimak:** pięść jako skorupka, dwa wyprostowane palce drugiej ręki jako czułki.

Nie przejmuj się, jeśli Twoje zwierzęta nie są idealne. Dla dziecka liczy się ruch i dźwięk: piesek, który szczeka, i ptak, który odlatuje za framugę, są dużo ciekawsze niż najdokładniejszy kształt.

## Dla kogo i co rozwija

Oglądać teatrzyk cieni lubią już roczne dzieci, choć wtedy wystarczy im kilka ruchomych figur i Twój głos. Około trzeciego roku życia maluch zaczyna zgadywać, co to za zwierzę, i próbuje robić własne cienie. Przedszkolaki i dzieci w wieku szkolnym wymyślają już całe przedstawienia z bohaterami i fabułą.

Przy okazji dziecko ćwiczy sprawność palców, obserwację, wyobraźnię i opowiadanie. Poznaje też w praktyce, skąd bierze się cień i dlaczego zmienia wielkość. Takie odkrycie z pierwszej ręki zostaje w pamięci na długo.

Jeśli dziecko boi się ciemności, nie gaś wszystkich świateł naraz. Zostaw przyćmioną lampkę w drugim kącie i zacznij od wesołych zwierzątek, a nie od wilka czy smoka.

## Warianty na dom i podwórko

Kiedy figury z dłoni się znudzą, możesz rozszerzyć zabawę:

1. **Kukiełki z kartonu.** Wytnijcie z tektury sylwetki zwierząt, przyklejcie je do patyczków do szaszłyków i odegrajcie bajkę zza prześcieradła.
2. **Zgadywanka z przedmiotami.** Dorosły pokazuje cień widelca, klucza czy kubka, a dziecko odgaduje, co to.
3. **Cienie w słońcu.** Na podwórku obrysujcie kredą swoje cienie rano i po południu, a potem porównajcie, jak się zmieniły.
4. **Berek na cienie.** Wygrywa ten, kto nadepnie na cień drugiej osoby.

Taki wieczorny teatrzyk łatwo zamienić w rodzinny rytuał przed snem, spokojniejszy od każdej bajki na ekranie.
