Upragnione maleństwo - zapraszam wszystkich starających cz.3

Witam po pracowitym weekendzie :smiley:

ja rowniez witam, chodz moj weekend nie byl pracowity hihihi gdyz moj mezus mial wolne spedzilismy go razem … w lozku hihihi

Ja byłam w pracy, ale czas na łóżko też znalazło się, szczególnie,że już go nie ma i widzimy się w sobotę dopiero.

patrze ze starania pelna para :clap:

Tynusz co u Julki słychać u was?

A Julcia teraz spi juz ze 2h :slight_smile: ja mam chwile wolnego ;D ogolnie jest dobrze :wink:
a jak tam u Ciebie kochna?:wink:

Praca, przygotowania do kuzyna ślubu i starania.

bedziesz sie na pewno swietnie bawila :smiley: ja tez bym chciala isc na taki polski slub … :sweat_smile:

[ Dodano: 24-05-2011, 10:29 ]
co to za cisza???

Hallo dzień dobry…

Wszystkie na spacerkach???

Izunia co tam u Ciebie słychać?

jenny1983, a nic jakoś leci po woli do przodu, pogoda zmienna i humor też :wink:

Cześć laseczki :smiley:

przyszłam sie zameldowac ze zyje i mam sę nawet dobrze :slightly_smiling_face: choc cierpię na ciągły brak czasu :wink: :open_mouth:

jestem zmęczona, nerwowa i drażliwa…czyli typowe objawy ZNP :angry: :wink:

papa idę spać :sleeping:

majka2183, a mogłabyś rozwinąć temat bo nie całkiem rozumiem o co chodzi???

Bo to dość długa historia

majka2183, jeśli ktoś ma ci coś doradzić to musisz się tą historią podzielić.

Otórz rok temu straciłam dziecko bedac w pod koniec 3 miesiąca niebylo to z przyczyn naturalnych.

Od 2 miesięcy się staramy a czas jak na złość nam ucieka.

Już prawie myślałam że się udało a tu wczoraj marzenia znowu starcone

majka2183, 2 miesiące to nie jest długi okres żeby załamywać ręce…

A co to znaczy nie z powodów naturalnych???

I dalej nie rozumiem pytania “czy warto” - jeśli chcecie z partnerem tego dziecka, wierzycie że podołacie rodzicielstwu, niczego bardziej nie pragniecie to odpowiedź może być tylko jedna - warto.

Fakt 2 miesiące to raczej mało ale czas jaki nas goni z powodu moich dolegliwości to bardzo długo.
Po tym wypadku, który przydarzył mi się wzeszłym roku, to akurat była pewnie po części moja wina, to jestem troszkę przygnębiona.

majka2183 wydaje mi się że nie chcesz specjalnie opowiedzieć nam swojej historii a ja nie jestem osobą która ciągnie za język innych.

Mogę cię jedynie zaprosić do rozmowy z dziewczynami w podobnej sytuacji - zapraszam na wątek dla starających się http://www.naobcasach.pl/forum/viewtopic.php?t=11336&start=90

Mam synka który ma 6,5 roku i obecny mój partner nie jest jego ojcem. z nim znam się 3 lata.
W zeszłym roku ojciec mojego dziecka zaczął nas nachodzić ja byłam wtedy w ciąży i doszło do szarpaniny i tak mnie popchnął że uderzyłam o ścianę straciłam przytomność i po dwóch dniach dowiedziałam się że dziecka nie dało się uratować.
Od tamtego czasu ciągle myślę że to moja wina że to ja go sprowokowałam i tak się zdarzyło.
I tym razem też tak myślę