cześć dziewczyny!
poradźcie mi coś:)
jestem po poronieniu.
stracilam dzidziusia w 11 tyg.
mój lekarz zalecił mi bym przeczekała przynajmniej 3 miesiące, ale czytałam że najlepiej to po pół roku zacząć starania.
co Wy na to?
kiedy mi radzicie zacząć?
i co mam zrobić ze strachem?
tak … wiedzial od samego poczatku i cieszy sie jak glupek g:D> g:D>
ale z drugiej strony wkurzyla mnie dzis moja kolezanka ktora rowniez jest polka i jak jej powiedzialam o tescie powiedziala tylko : no to koniec imprez … i ze jakbym nie chciala dziecka to moge usunac za 100 euro w szpitalu ( bo tu aborcja jest legalna do 12 tyg) … albo isc do gina po tabletke poronna
pracowalam ale zostalam zwolniona przez szefa ktory na dodatek nie zaplacil mi polowy kasy jeszcze nie wiem kiedy powiemy rodzinie … chyba jak wszystko bedzie jasne … czyli po wizycie od gina… drugi problem to tez : jak ja to powiem szwagierce… … jeszcze kilka dni temu ( dzien przed plaowana @ ) i rozmawialysmy o dzieciach i ona zapytala sie mnie kiedy ja bede gotowa na dziecko a ja jej mowie ze nie myslalam jeszcze o tym a ona na to ze mam racje i ze moge poczekac 3-4 lata i co ja jej powiem teraz ze jestem juz w ciazy na pewno powie ze jestem hipokrytka roku
Kingoza ty jesteś w ciąży, więc niczym nie stresuj się. Możesz powiedzieć,że wpadliście, albo prawdę. Przecież oboje chceliście mieć już dziecko u niej ten czas też wtedy nadszedł. Kingoza może nie oczekuj że ci pogratuluje z radością, możesz nawet dodać że stało się, wiesz że jest jej trudno ale przecież teraz nie usuniesz, bo ona nie chce. Matka która straciła dziecko jest przeciwna aborcji, więc powinno do niej to dotrzeć.
Moja kuzynka 2 tyg temu podejrzewała że jest w ciąży jej mąż podszedł do mnie i spytał co zrobiłabym jakby okazało się to prawdą, powiedziałam pogratulowałabym i miałabym nadzieję,że i szybko ja zajdę.
Kingoza nie godne podziwu minęło trochę czasu od 1 poronienia prawie 2, 5 roku przez ten czas dochodziłam do równowagi psychicznej. Okres ciąży jest pięknym czasem i każdy ma prawo z niego cieszyć się. Na twoją szwagierkę przyjdzie czas już nie pamiętam a długo starają się? Już znalazłam ma 34 lata to może też teraz szybko zajdzie i wasze dzieci będą rówieśnikami
Tak sobie myślę o twojej szwagierce może zamiast jej oświadczyć jestem w ciąży, spytaj ją co by się stało jakby byłam w ciąży. Bo mi osobiście było miło jak zobaczyłam,że obchodzą kogoś moje uczucia, bo oni też wiedzą,że staramy się o dziecko.
Kingoza to teraz zdradź co zrobiliście,że udało się? Pewnie odpuściliście sobie.
No wiesz co , co to za tekst .
Gdybyś miała naście lat albo nie planowała i nie chciała dzieci to ok ale w takiej sytuacji?
No mnie tez nie miło by się zrobiło.
Ale w sumie tez słyszałam taki tekst kiedyś że lepiej bym nie mówiła o ciąży za wcześnie bo co jak dziecko się martwe urodzi. Bardzo smutno mi się zrobiło.
Ty się niczym nie przejmuj Tylko cieszcie z tego że wam się udało bo wielkie szczęście nosisz teraz .
No cóż ludzie nie maja jakiejś wyobraźni.
Ja zdawałam sobie sprawę i od początku wiedzieliśmy że będą problemy z utrzymaniem ale postanowiłam że jak w 7-8 tyg zobaczę i usłyszę serduszko to będę się cieszyć z tego ile sił. I że każdy dzień będzie piękniejszy , nawet jeśli miało by się wszystko rozsypać.Ale uważałam że powinnam cieszyć się tym co aktualnie mam i czerpać z tego radość. I tak robiłam i robie nadal.
Mój nick oznacza to jaka jestem , czyli że bardzo delikatnie mówiąc szczupła.
A u mnie wszystko ok. Mała rośnie , daje popalić bo szaleje strasznie i po pęcherzu ładuje nieźle. I ciągle mówię wszystkim że nigdy chyba nie byłam taka szczęśliwa jak teraz.