Wawka

Magdzinka, tak przeprowadziłam się :slight_smile: właściwie to mieszkam tu dopiero tydzień :slight_smile:

[ Dodano: 2009-01-05, 16:07 ]
ale ten wątek mało oblegany jest… szkoda… ja tu nikogo nie znam, poza Gosią A. z majówek 2007. no i myślałam, że poznam warszawskie mamy i ich pociechy, ale skoro Wy tu nie zaglądacie to może być ciężko z tym

no własnie dziewczyny czemu to tak podupadł nam ten wątek? Kiedyś tu było gwarno i wesoło.
My sylwka też w domu we własnym chorobowym sosie spędziliśmy. Chłopcy nadal chorzy. :cry:

o ile pamięatm to pisałas coś o wesołej, zgadza się?

bozena, nie, nie zgadza się, to nie ja pisałam
a mieszkam na tarchominie (chyba) ponoć to daleka białołęka.

doris, tzn, że Cię pomyliłam z kimś innym, przepraszam :sweat_smile:
Tarchomin jest bardzo duży ale ja bym tam nie chciała mieszkać, no chyba, że nie musiałabym stamtąd wyjeżdżać.

ja mieszkanie tu w Warszawie szukałam na odległość z Gdańska, więc tylko z mężem patrzyliśmy jaki dojazd do pracy będzie miał. generalnie nie jest źle. okazało się że w tym samych bloku na tym samym piętrze mieszka znajomy z jego pracy, więc ma z kim jeździć do i z pracy

ja warszawy totalnie nie znam…

bozena, zdrówka dla twoich synków :wink: U mnie Joasia już zdrowieje za to ja kompletna masakra, mam zatkany nos całkoicie i nic na mnie nie działa ale w pracy siedzę bo huk roboty jeszcze z grudznia :angry:

masz rację, że kiedyś fajny ten wąteczek był :slight_smile: Warszawianki wracajcie tutaj na pogaduszki :sweat_smile: :wink: :wink: :wink:

doris, W Gdańsku chyba fajniej było niż w Warszawie co? Ja tutaj mieszkam już 9 rok i szybko się nauczyłam co i gdzie więc ty też na pewno też szybko Warszawę poznasz. a na wiosnę może w jakimś fajnym parku byśmy się wszystkie spotkały :wink:

Magdzinka, no ja mam nadzieję, że szybko poznam Warszawę, tylko że w taką pogodę to tylko do sklepu wychodzę bo inaczej zamarznąć można. mobilna jeszcze nie jestem, więc nigdzie pojechać na zwiedzanie nie mogę, ale mam nadzieję, że jeszcze w tym roku zdam prawko :slight_smile:

W gdańsku mieszkałam całe życie i tam mam przyjaciół i rodzinę i wszystko, a tutaj tylko męża i Kingę. ale z czasem pewnie poznam i tutaj ludzi.

Cześć dziewuszki :smiley:
Widze ze wątek odżył :clap: :clap: :clap:
Bożenkę,znam osobiście bo kiedyś się spotkałyśmy-fajna babeczka :smiley: :clap:
Ja mieszkam w Warszawie od 2000 roku,od kilku lat w Ursusie :laughing:
Jak się zrobi cieplej to chętnie na spotkanko jakieś się pisze.

Ja tez sie pisze na jakieś spotkanko, aniulek, niedługo rocznica będzie naszego spotkania.
Jeśli chodzi o Tarchomin to mieszka tam cała masa ludzi a jest praktycznie jedna droga wyjazdowa którą jeżdżą autobusy. Koleżanka z pracy, żeby na godz 8 dojechac do pracy to wyjeżdża przed 6 :open_mouth:

Ja w Wawce jestem od 1996r i uważam że chyba dobrze ją znam bo dużo jeździłam kiedyś służbowo. Więc znam dość dobrze rózne zakątki i okolice - Jabłonną tylko drogę główną :wink: bardziej Legionowo.

bozena, a mój A. do pracy dojeżdza w 40minut - ma bezpośredni autobus

No właśnie…myślałam że latem łatwiej będzie się spotkać a tu zonk.Musimy chyba organizować jakieś mniejsze grupki bo jak próbowałaś całe forum spiknąć to odzew był marny.A tak to mamy telefony i jakby pogoda nie dopisała to można się zdzwonić i przesunąć termin :wink: i jest łatwiej.

[ Dodano: 2009-01-06, 18:14 ]
doris, ale Twoja córcia ma fajny fotel :wink:
Mam rodzinę w Gdańsku :clap:

aniulek, ten “fotel” Kingi został w Gdansku z moimi rodzicami

aniulek, ja też mieszkam w Warszawie od 2000 roku :wink:

Czyli wychodzi na to, że wszystkie na ty wątku przybyły do Warszawy, a nie mieszkają od dziecka.

A co Was przywiało do Warszawy?

No bo ja to za mężem tu przyjechałam i szczerze powiem, że jakoś szczęśliwa z tego powodu nie jestem… Jakoś Warszawa mi się nie podoba… może z czasem zmienię zdanie…

doris, ja też za mężem , który jest Warszawiakiem z dziada pradziada :smiley: Warszawa nawet mi się podoba ale wolę mój rodzinny Poznań. Tam mam całą rodzinę i swoich znajomych, a tu większość to męża znajomi, a rodzinę to on ma znikomą, właściwie tylko mamę, bo z rodziną ojca nie ma żadnego kontaktu odkąd roczek skończył :thinking: a ze strony jego mamy to wszyscy poumierali :thinking:
Jednak już po tych kilku latach wcale nie chciałabym znów się przeprowadzać i wracać do Poznania, już nie :slight_smile:

:wink: :wink: :wink:

Praca.
Ja w sumie nie miałam pracy załatwionej i miałam przyjechać z moim (wtedy) chłopakiem (obecnie mężem)i szukać bo on miał nagraną wcześniej od września.Ale wysyłałam cv i zadzwonili,pojechałam na rozmowę i od 12 sierpnia już pracowałam-czyli zaczęłam 2 tyg wcześniej niż on.A z mieszkaniem były jaja bo z dnia na dzień musiałam sie sprowadzić i różne były perypetie(łącznie z mieszkaniem u sióstr zakonnych z moim M ale one myślały że on jest moim bratem :joy: )No cuda -wianki były…

aniulek, no to świetny brat za którego wyszłaś za mąż hihihihi

doris, no taka “braterska miłość” :joy:

Ja przyjechałam do szkoły, tam poznałam mojego ex-męża i tak juz zostałam. Zadomowiłam się na dobre i nawet rozwod mnie nie wygnał. Jak się okazało wyszło mi to na dobre bo teraz mam wspaniałego męża (też warszawiaka od kilku pokoleń) i dwóch cudownych synków.

Ale się cieszę, że nam się wąteczek “rozbujał” :clap:

super że wątek się reaktywuje. mam nadzieję, że jak tylko będzie cieplej to będę miała okazje poznać Was osobiście