# Wieczorynki z żółwiem Antosiem - Anna Onichimowska

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/wieczorynki-z-zolwiem-antosiem-anna-onichimowska/4184>\
**Category:** Dziecko\
**Created:** [29 Wrzesień 2010 19:23 UTC](https://naobcasach.pl/t/wieczorynki-z-zolwiem-antosiem-anna-onichimowska/4184 "2010-09-29T19:23:53Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [29 Wrzesień 2010 19:23 UTC](https://naobcasach.pl/t/wieczorynki-z-zolwiem-antosiem-anna-onichimowska/4184/1 "2010-09-29T19:23:53Z")

</div>

![Wieczorynki z żółwiem Antosiem - Anna Onichimowska](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/d/d810edca5282a337cbb0df8b3710ebf330daa581.webp)

**Krótkie rozdziały, zabawni bohaterowie i spokojny głos lektora – tak może wyglądać wieczór, po którym przedszkolak sam prosi o pójście do łóżka. Podpowiadamy, jak zrobić z wieczornego słuchania i czytania stały, przyjemny rytuał.**

Wieczór z małym dzieckiem bywa wyścigiem z czasem: kolacja, kąpiel, mycie zębów, a do tego zmęczenie całej rodziny. Opowieść przed snem pomaga to wszystko wyciszyć. Dla pięcio-, sześcio- i siedmiolatków to także ważny moment rozwoju: słuchając, uczą się koncentracji, poszerzają słownictwo i ćwiczą wyobraźnię, bo obrazy muszą stworzyć w głowie same. Starsze przedszkolaki i pierwszoklasiści, którzy dopiero uczą się czytać, wciąż bardzo potrzebują tego, żeby ktoś czytał im na głos.

## Jak wybrać wieczorną opowieść

Na dobranoc najlepiej sprawdzają się historie, które bawią, ale nie straszą i nie wciągają tak bardzo, że dziecko nie chce zasnąć bez poznania zakończenia. Szukaj książek o krótkich rozdziałach – jeden rozdział to jedna porcja na wieczór. Dobrze, jeśli bohaterowie wracają w kolejnych częściach, bo dzieci uwielbiają spotykać starych znajomych. Mile widziany jest też humor, który rozśmiesza dorosłych, bo wtedy i Ty czytasz z przyjemnością.

Przykładem takiej lektury są „Wieczorynki z żółwiem Antosiem” Anny Onichimowskiej, druga z trzech części wieczorynkowego cyklu opowiadań dla dzieci w wieku 5–7 lat. Wcześniej ukazały się „Wieczorynki z kotem Miśkiem”, więc mali czytelnicy odnajdą tu bohaterów z poprzedniej książki. Tym razem Amelka marzy, żeby wreszcie zamieszkać ze swoim mężem – żółwiem Antosiem – i razem próbują znaleźć odpowiedni dom. Króciutkie rozdziały i humor pełen absurdalnych smaczków rozbawią zarówno dzieci, jak i ich zabieganych rodziców. Książkę wydano także w wersji audio, którą czyta Janusz Zadura.

Anna Onichimowska pisze dla dzieci, młodzieży i dorosłych, tworzy też sztuki teatralne, scenariusze i słuchowiska radiowe. Za „Dobry potwór nie jest zły” otrzymała Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego, a jej powieści dla młodzieży, takie jak „Hera moja miłość”, czytały całe pokolenia nastolatków.

## Czytanie czy słuchanie?

Jedno nie wyklucza drugiego. Wspólne czytanie z rodzicem daje bliskość, której nie zastąpi żadne nagranie: możecie zatrzymać się w dowolnym momencie, porozmawiać o bohaterach, pośmiać się razem. Audiobook przydaje się w inne wieczory – gdy jesteś zmęczona, gdy w domu jest kilkoro dzieci w różnym wieku albo podczas podróży. Dobry lektor uczy też dziecko pięknej, wyraźnej wymowy i intonacji.

Kilka zasad, dzięki którym słuchanie przed snem naprawdę wycisza:

- włącz nagranie na głośniku albo prostym odtwarzaczu, a nie na tablecie z ekranem, który pobudza,
- ustal z góry, ile rozdziałów słuchacie, i trzymaj się tej umowy,
- przygaś światło i zadbaj o wygodną pozycję w łóżku,
- od czasu do czasu posłuchaj razem z dzieckiem, żeby móc potem porozmawiać o historii.

## Rozmowa po opowieści

Krótka rozmowa po czytaniu to najcenniejsza część wieczoru. Zapytaj, co dziecku najbardziej się podobało, co zrobiłoby na miejscu bohatera, gdzie samo chciałoby zamieszkać. Absurdalne pomysły, z których słyną dobre wieczorynki, świetnie nadają się do wspólnego fantazjowania. Możecie wymyślić dalszy ciąg przygód albo narysować dom dla Amelki i Antosia. Dziecko, które ma okazję opowiedzieć o swoich przeżyciach, łatwiej też mówi o własnych sprawach z całego dnia.

Nie martw się, jeśli maluch chce słuchać w kółko tej samej historii. Powtarzanie daje poczucie bezpieczeństwa, a każde kolejne wysłuchanie odkrywa nowe szczegóły. Z czasem sam zacznie dopowiadać zdania, które zna na pamięć.

Kilkanaście minut opowieści co wieczór to niewielki wysiłek, który procentuje miłością do książek na długie lata.
