Ja mieszkam sama z mężem i dzieckiem. Jeszcze przed ślubem mieszkaliśmy sami i nie wyobrażam sobie mieszkania ani u moich rodziców ani tym bardziej z moją teściową.. w trakcie remontu mojego mieszkania, zmuszeni byliśmy przez około 2 tygodnie mieszkać u moich rodziców (byłam w ciązy i nie mogłam przebywać w mieszkaniu o “zapachu lakieru”) niby wszystko było super, ale zero prywatności.. nawet przysłowiowego bąka nie puścisz żeby wszyscy o nim nie wiedzieli ![]()
ja mieszkam już na swoim od 2 lat po ślubie mieszkaliśmy dwa lata u teściów,i powiem że mieszkanie na swoim ma same plusy,sprzatam kiedy mi sie chce,imprezy mogą trwac do białego rana i mozna sie kochać swobodnie bo jak mieszkaliśmy u teściów tak nie można było szaleć bo byli za ścianą
Ja mieszkam ze swoim przyszlym mezem ![]()
a ja mieszkam z narzeczonym od przeszlo 3 lat,aby bylo ciekawiej zamieszkalismy ze sobą po 2-3tyg. znajomosci
…pozniej dolaczyla do nas nasza coreczka Maya i mieszka juz z nami 16mcy
…bardzo jestesmy zadowoleni z tego ze mieszkamy sami…i nie wyobrazam sobie teraz by bylo inaczej ![]()
My mieszkamy z tesciami oni na gorze my na dole .Mamy jeden wielki pokój . jeden mniejszy, kuchnie , łazienke , wc, korytarz.Miejsca mamy co nie miara , możemy sie gonić po domu:)owszem, są sytuacje , że czasem mnie cos krepuje no ale nie narzekam na nic tesciowie sa kochani:)a moi rodzice mieszkają daleko , bo pod Krakowem:)
Ja mieszkam sama ze swoją rodzinką- mężem i 2 dzieciaczków. Z domu rodzinnego wyprowadziłam się w wieku lat 18 i juz nie wróciłam. Najpierw studia w innym mieście, po powrocie do miasta rodzinnego zamieszkałam z dziadkami. Ogólnie z ojcem to chyba bym mogła mieszkać, ale nie z jego żoną (moją macochą). Teściów mam wspaniałych, ale jednak wolę oddzielnie. Oczywiście, że są + i - takiego mieszkania. + to np. własne mieszkanie, własny bałagan i nikt się nie może do tego wtrącić. - to np brak pomocy przy dziecku, czasem jakiejś porady.
Ja mieszkam w jednym domu z bratem i jego dwiema kruszynkami (żonka i córcia), rodziciami. Mieszka nam się bardzo dobrze, nie narzekam ani ja ani mąż. Każdy ma swoje pięterko, swoje liczniki i żyje jak chce … Ja jestem zdania, że jak jest zgoda i ludzie umieją się w pewnych sprawch organizayjcych dogadać to wsio ok i nie ma niedomówień.
My mieszkamy na poddaszu, brat niżej a rodzice na parterze. Mamy tylko klatkę wspólną i piwnice.
ja mieszkam z synem i z mamą. mieszkanie z mamą ma swoje zalety i wady
zalety to pomoc przy domu i przy dziecku, wady wiadomo nadal jestem traktowana jak dziecko i mama chciałaby żebym była posłuszna, trochę mamy z tym kłopotów, ale jednak sama z dzieckiem było by mi bardzo ciężko
No troche w tym racji jest, u mnie takie traktowanieteż zaliczam do minusów. I tak jak piszecie, dużym plusem jest pomoc, ale moja mama zawsze mówi tak: Ja swoje dzieci już odchowałam, wtrącać sie nie będę jak sobie wychowujecie dzieci, jak poprosicie to pomogę, ale sama nie zaoferuję się, żeby nie wyszło, że się wtrącam. I rzeczywiście, jak poprosze nie odmówi, ale nie jest nachalna i się przylatuje na każde pisnięcie moje czy dzieciaków. Jestem matką- mówi- i kobieta zawsze da sobie radę …nawet jak myśle, że nie da hiih ..coś w tym jest.
Małgorzatko
moja mama jest typem przywódcy, (nazywaliśmy ja czasem Hitler domowy
)
niestety wymaga posłuszeństwa jak król, mamy na tym tle sporo konfliktów, na szczęście potrafię argumentować swoje racje i jakoś wychodzę obronną ręką co wcale nie znaczy że za chwilę znów się nie wtrąci, niestety ma to zły wpływ na moje kontakty z dzieckiem.
ale nie mogę narzekać z drugiej strony jej pomoc jest nieoceniona, nie wiem jak bym to wszystko sama ogarniała ![]()
Małgorzatko, masz wspaniałą Mamę.
Faktycznie, z mamą nad uchem trudno czasem wytrzymać
Ja jeszcze dwa miesiące mieszkam z rodzicami…a potem już z mężem i synkiem na swoje ![]()
Ja teraz mieszkam z mężem i synkiem u teściów. To znaczy mamy piętrowy dom i oni mają górę a my dół. Ogólnie nie wchodzimy sobie w drogę i dużo czasu spędzamy u nich na górze. Są tak rewelacyjni i bezkonfliktowi a do tego bardzo nam pomagają we wszystkim. Nie no nie wyobrażam sobie teraz mieszkać bez nich, chociaż gro osób woli mieszkać osobno, ale ja nie bo nie lubię być sama w domu i nie mieć do kogo gęby otworzyć… Życzę wszystkim takich teściów ![]()
ja mieszkam sama z mężem i córką
i nie wyobrazam sobie mieszkac ani z tesciami ani z moimi rodzicami nie lubie jak ktos mi sie do czegos wtraca albo mówi co mam robic… miałam dużo konfliktów z rodzicami jak z nimi mieszkałam jeszcze zanim wyszłam za maz bo cały czas mieli o cos pretensje i gderali mi nad uchem..
normanie nie mogłam wytrzymac..
i do tego jeszcze miałam wspólny pokuj z siostra..
zero prywatnosci, zero spokoju i wogole sajgon…
teraz sobie chwale to ze mieszkam osobno.. oczywiscie mama czesto przyjezdza do mnie az czasami za czesto ale na te kilka godzin mozna jeszcze jakos ja strawic.. ogóleni bardzo kocham moich rodzicow i siostre i bardzo lubie tesciow ale co za duzo to nie zdrowo.. ![]()
Mieszkamy z moimi rodzicami w domku piętrowym, zatem: mamy swoje własne piętro (rodzice mieszkają na parterze), własną kuchnię. Niestety jeszcze nie mamy osobnego wejścia, więc przechodzimy przez przedpokój rodziców idąc do nas, ale może kiedyś dobudujemu osobne schody.
Uważam, ze jest ok. Nie siedzimy sobie z rodzicami na głowie, nie zaglądamy do garnków, ale z drugiej strony zawsze można na nich liczyc, np. gdy chcemy wyjsc i musimy zostawic dziecko. Oni zaś mogą sobie wyjechac na wakacje, a my zajmujemy się domem, psem etc.
Rachunki dzielimy na pół, mamy podwórko i ogródek, o które wspólnie dbamy, jestem zadowolona. Natomiast nie wyobrażam sobie, że mogłabym w ten sposób, lub jakikolwiek inny, mieszkac z teściami ![]()
sami wynajmujemy mieszkanie w odleglym miescie. tak sie ulozylo i jest ok
my mieszkamy z moja mama, ona zajmuje dół, my gorę, jeśli chodzi o ścisłość to nie wchodzimy sobie w drogę, bo choc mamy wspolne wejscie do domu, mama ma osobne drzwi do siebie, a my schody do siebie..mieszkanie z moja nie jest łatwe, ostatnio juz nie tak bardzo jeszcze do niedawna sie zapominała i traktowała nas jak dzieci, ktorym moze cos zarzadzic a jak nie wykonamy czego oczekuje, sie na nas obrazic..no coz..rachunki dzielimi na trzech, czyli my 2/3 i ona swoja jedna, sprawiedliwie..z dzieckiem tez niechetnie zostaje, ale jak poprosze to z kwasna mina przyjdzie sie Mała zajac, wtracac sie na szczescie juz za bardzo, ale czesto wchodzi w spiecia z Moim..ach..chyba wiecej tych minusow, ale zawsze lepiej z mama niz z tesciami ![]()
mieszkamy sami na szczęscie ![]()
my tez mieszkamy sami..kocham bardzo moich rodziców ale fajnie jest jak widzimy sie na niedizlenych objadkach..jak tesciowa mieszkała u mnie poporodzie to było ok ale po jakis 3 tyg jak juz dosżłam do siebie to zaczeło mi sie to wspolne mieszkanie nie podobac..dlatego wszytko fajnie ale mieszkac to wole z mężem i dzieckiem