# Zabawa - Gąski

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/zabawa-gaski/259>\
**Category:** Dziecko\
**Created:** [22 Sierpień 2007 18:32 UTC](https://naobcasach.pl/t/zabawa-gaski/259 "2007-08-22T18:32:14Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [22 Sierpień 2007 18:32 UTC](https://naobcasach.pl/t/zabawa-gaski/259/1 "2007-08-22T18:32:14Z")

</div>

![Zabawa - Gąski](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/8/8bf584fac39d8c43b1b95e23d33d0da63986da69.webp)

**„Gąski, gąski, do domu!” – tę zabawę zna chyba każde podwórko i każde przedszkole. Można się w nią bawić na dwa sposoby: w wersji długiej to rozmowa z dzieckiem, w wersji krótkiej zabawa ruchowa dla całej grupy.**

## Wersja długa, czyli dialog z dzieckiem

Długa wersja to po prostu rozmowa w duecie. Ty jesteś gospodynią, która woła gąski, a dziecko odpowiada w ich imieniu. Później możecie się zamienić. Cały dialog brzmi tak:

- Gąski, gąski, na pole!
- Boimy się!
- Czego?
- Wilka złego!
- A gdzie ten wilk?
- Za płotem.
- Co robi?
- Łapie koty!
- Dużo złapał?
- Trzy kopy.
- Co pije?
- Pomyje.
- Co je?
- Suchy ser.
- Czym się przykrywa?
- Wilczym ogonem!

Na koniec pada: „Gąski, gąski, do domu!”, a w wersji z jednym dzieckiem możesz zamienić się w wilka i delikatnie je złapać albo przytulić.

Ten wierszyk jest świetny dla dwu-, trzylatków. Dziecko szybko zapamiętuje krótkie odpowiedzi, uczy się kolejności i czeka z napięciem na wilka. Przy okazji możesz wyjaśnić, co to „kopa” (dawna miara, sześćdziesiąt sztuk) i czym są pomyje, bo dzieci zwykle pytają o te dziwne słowa.

## Wersja krótka, czyli zabawa grupowa

W grupie zabawa jest szybsza i bardziej ruchowa. Wyznaczcie dwie strefy: dom gąsek i pole, np. dwie linie narysowane kredą albo dwa końce trawnika. Jedno z dzieci zostaje wilkiem i staje w połowie drogi między domem a polem. Dorosły albo wybrane dziecko jest prowadzącym.

1. Prowadzący woła: „Gąski, gąski, na pole!”.
2. Gąski odpowiadają: „Boimy się!”, „Czego?”, „Wilka złego!”.
3. Po odpowiedzi „Wilka złego!” prowadzący jeszcze raz woła: „Gąski, gąski, na pole!”, a gąski biegną, próbując dostać się na pole.
4. Wilk łapie gąski w wyznaczonej strefie pomiędzy domem a polem.
5. Za chwilę prowadzący woła gąski do domu i wszystko zaczyna się od nowa.

Zabawa trwa, aż wilk wyłapie wszystkie gąski. Złapane dzieci mogą siedzieć w „wilczej norze” albo, w popularnym wariancie, zostają pomocnikami wilka i razem z nim łapią pozostałe. Ostatnia złapana gąska zostaje wilkiem w kolejnej rundzie.

## Jak bawić się bezpiecznie i fair

Gąski to zabawa z dużą ilością biegania, więc kilka zasad przyda się na samym początku:

- **złapanie to dotknięcie:** wilk dotyka ręką ramienia lub pleców, nie ciągnie za ubranie i nie przewraca,
- **wyraźne granice:** strefa łapania jest jasno wyznaczona, a dom i pole to bezpieczne miejsca,
- **odpowiednie miejsce:** równy teren bez krawężników, z dala od ulicy, w domu tylko w dużym pokoju bez szklanych mebli,
- **wilk na zmianę:** niech każde dziecko, które chce, może choć raz być wilkiem, a nieśmiałe nie są do tego zmuszane.

Najmłodsze dzieci czasem naprawdę boją się wilka. Wtedy niech wilk będzie śmieszny, a nie groźny, np. chodzi na czworakach albo musi skakać na jednej nodze.

## Dlaczego dzieci tak ją lubią

Gąski łączą w sobie rymowany dialog, napięcie i bieganie, czyli wszystko, co przedszkolaki kochają najbardziej. Zabawa ćwiczy refleks, orientację w przestrzeni i umiejętność reagowania na sygnał, a przy okazji uczy przestrzegania reguł i radzenia sobie z tym, że czasem się przegrywa.

To jedna z tych zabaw, które bez żadnych przyborów przetrwały pokolenia i wciąż na podwórku działają tak samo dobrze jak dawniej.
