# Zabawa w kolory

**URL:** <https://naobcasach.pl/t/zabawa-w-kolory/149>\
**Category:** Dziecko\
**Created:** [18 Sierpień 2007 20:01 UTC](https://naobcasach.pl/t/zabawa-w-kolory/149 "2007-08-18T20:01:13Z")\
**Posts on this page:** 1\
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

**Autor:** ![redakcja](https://naobcasach.pl/user_avatar/naobcasach.pl/redakcja/32/15566_2.png) [@redakcja](https://naobcasach.pl/u/redakcja)\
**Data wpisu:** [18 Sierpień 2007 20:01 UTC](https://naobcasach.pl/t/zabawa-w-kolory/149/1 "2007-08-18T20:01:13Z")

</div>

![Zabawa w kolory](https://naobcasach.pl/uploads/default/original/2X/6/68183963abcdad000abd2186c78e2d2870f33797.webp)

**„Kolory” to klasyczna podwórkowa gra z piłką, w którą grali już nasi rodzice. Wystarczy piłka i dwie osoby, a dziecko ćwiczy refleks, uwagę i znajomość barw.**

## Zasady gry

W tę grę można grać w kilka osób, ale również tylko we dwoje, na przykład dziecko i rodzic. Jedna osoba rzuca piłkę i za każdym razem głośno wymienia jakiś kolor: czerwony, zielony, niebieski. Zadaniem łapiącego jest złapanie piłki. Jest jednak jeden wyjątek: piłki nie wolno łapać, kiedy padnie kolor czarny. Wtedy trzeba ją przepuścić albo odbić.

Kto nie złapie piłki na zwykłym kolorze albo złapie ją na czarnym, ponosi karę. Najpierw kuca, a przy kolejnym błędzie kładzie się na ziemi. W tej pozycji gra dalej, aż do momentu, gdy znów złapie piłkę, i wtedy wraca do gry na stojąco.

Przy kilku graczach dzieci ustawiają się w rzędzie albo półkolu, a rzucający stoi naprzeciwko i rzuca kolejno do każdego. Rola rzucającego przechodzi na kogoś innego co kilka rund albo na tego, kto najdłużej utrzymał się na nogach.

## Od jakiego wieku i co rozwija

Proste rzucanie i łapanie piłki z nazywaniem kolorów sprawdzi się już u trzylatków, choć na początku wystarczy im samo łapanie i zgadywanie, jaki kolor padł. Pełne zasady z zakazanym kolorem i karami najlepiej rozumieją dzieci mniej więcej od czwartego, piątego roku życia. Starsze dzieci grają szybciej i z większą liczbą pułapek.

Przy okazji gra ćwiczy:

- refleks i hamowanie odruchu, bo dziecko musi w ułamku sekundy zdecydować, czy łapać;
- uważne słuchanie i koncentrację;
- znajomość nazw kolorów, także tych trudniejszych, jak granatowy czy fioletowy;
- koordynację oko–ręka i sprawność całego ciała przy kucaniu i wstawaniu;
- umiejętność radzenia sobie z porażką, bo każdy czasem się pomyli.

## Warianty, które ożywią zabawę

Kiedy dziecko opanuje podstawową wersję, możesz trochę utrudnić grę. Kilka pomysłów:

1. **Zmienny kolor zakazany.** Przed każdą rundą ustalacie nowy kolor, którego nie wolno łapać, na przykład zielony.
2. **Dwa kolory zakazane.** Czarny i biały naraz, co wymaga dużej uwagi.
3. **Jadalne, niejadalne.** Zamiast kolorów rzucający wymienia przedmioty, a łapie się tylko te, które można zjeść.
4. **Zwierzęta.** Łapiemy wtedy, gdy pada nazwa zwierzęcia, które lata, a puszczamy wszystkie inne.
5. **Kolory w otoczeniu.** Rzucający mówi kolor, a łapiący zanim odrzuci piłkę, musi wskazać coś w tym kolorze.

Dla najmłodszych karę można złagodzić: zamiast kładzenia się na ziemi dziecko na przykład staje na jednej nodze albo klaszcze trzy razy. Tak samo dobrze się bawi, a nie zniechęca się, gdy często nie trafia.

## Bezpieczeństwo i dobre rady

Do gry wybierz lekką, miękką piłkę, która nie zrobi krzywdy, gdy trafi w twarz. Rzucaj z niewielkiej odległości i na wysokość klatki piersiowej dziecka, bo rzut prosto w głowę zniechęca szybciej niż jakakolwiek kara. Najlepiej grać na trawie, w ogrodzie, w parku, na boisku, z dala od ulicy i parkingu, żeby uciekająca piłka nie wyciągnęła nikogo na jezdnię. Leżenie na zimnej, mokrej ziemi lepiej zastąpić kucaniem.

Pilnuj też, żeby gra była uczciwa wobec młodszych dzieci. Jeśli bawi się rodzeństwo w różnym wieku, rzucaj młodszemu wolniej i dawaj mu więcej czasu na decyzję. Dorosły, który czasem sam „niechcący” złapie piłkę na czarnym i musi kucnąć, wywołuje więcej śmiechu niż najlepsza zachęta.

Kolory można przenieść też do mieszkania, na przykład z piłką z miękkiej gąbki albo zwiniętą parą skarpet, więc deszczowy dzień wcale nie musi przerywać gry.
