dziewczyny z tą krwią fakt udało się, ale co ja się nasłuchałam od własnego dziecka to moje
tak bardzo mnie prosiła, zebym ją stamtąd zabrała, żeby ta pani przestała, eh nie chcę tego wspominać Aniaaa no coś Ty, te testy robi się nawet dorosłemu
dotyczą one przeciwciał Ige patrycjaaa, ja Ciebie bardzo dobrze rozumiem, Nie wiem czego dotyczą te Wasze kłótnie, ale może po prostu rozmawiajcie tylko oficjalnie, albo jak Cię zdenerwuje wychodź do pokoju, nie daj się prowokować, bo ten stres nie jest nikomu potrzebny. Głowa do góry!!!Ja naprawdę uważam, że nie masz źle!
Ale powiedz chociaż, że ta tuniczka jest nowa
tabogucka, super, że mały zdrów jak rybka
Wczoraj tesc mowi do mnie, ze tocza z zona wojne,,, Myslalam, ze sie poklocili i zapytalam co to za wojna? A on do mnie, czy mnie w szkole nie uczyli co to przenosnia, bo on mowil w przenosni, a chodzilo mu o to, ze wstali i szykuja sie do pracy
przepraszam, w życiu nie wpadłabym na to, ze to przenośnia. Ja bym mu odpowiedziała, że najwyraźniej w jego szkole źle mu wytłumaczyli znaczenie tego słowa buahahahaale co do jego durnych tekstów, mam wrażenie, ze próbuje zabłysnąć inteligencją, ale mu to nie wychodzi
przy takich gościach uruchamia mi się mój niewyparzony język
co do pomocy dzieciom ze strony rodziców, wielu rodzicom wydaje się, że jak dziecko jest dorosłe to już powinno samo sobie radzić i o nic nie prosić. Pewnie powinno, ale nie zawsze to wychodzi.zwłaszcza w dzisiejszych czasach. Moi rodzice bardzo mi pomagają finansowo.
M matka na początku naszego małżeństwa ciągle gadała:"rola rodzica trwa tylko do 18 lat, póxniej dziecko nie powinno niczego wymagać" cwana jest tylko, że nie pamięta, że dostała gotową chałupę do zamieszkania po babce mojego teścia i robotę w ciągu jednego dnia. Nie szukała, nie prosiła się, nie brała kredytów. mieli i oszczędności, własne mieszkanie i dobrze płatne prace. I co tu porównywać
NowaSejana, nie bardzo rozumiem, dlaczego P. nie dojrzał do pracy gdzie indziej????
Normalnie wydzwaniał w kółko. I wypytywał gdzie jest Nadia. W końcu powiedział,że jedzie po nią i ją zabiera bo jest jego dzieckiem i już jej nigdy nie zobaczę a mnie przy okazji obije. Wyobraźcie sobie jak się przeraziłam. <na początku się tylko domyślał gdzie może być mała> Jak już doszedł do tego to zadzwonił i powiedział tylko tyle: "wiem gdzie jest ja już wyjeżdżam z domu i śpiesz się zobaczymy kto będzie pierwszy ja czy ty!" Po prostu myślałam,że umrę z przerażenia. 
A co ja miałam powiedzieć. Nikt nie potrafi mnie zrozumieć. To było oczywiste,że spakowałam wszystko i pojechałam do domu. Po drodze 1000 telefonów w stylu ;" ???ja cię znajdę itd." 
Po tych wszystkich tel. zacząwszy od ??,porwaniu dziecka i skończywszy na groźbach pobicia. Pojechałam na policję zgłosić w końcu tego buca. W końcu się odważyłam!! Po namowie rodziców i przyjaciółki. Przesiedziałam na komendzie 2godz składając zeznania. Jest przed sądem i mam nadzieję,że go ?? tym choć trochę za to co mi wyrządza!!!! Zgłosiłam wszystko nawet te dwa wcześniejsze pobicia. Oczywiście wszystko to jest karalne i mam nadzieję,że jak najszybciej to wszystko dobiegnie końca póki nie wykończe się psychicznie. Policjant stwierdził,że jeśli mam do czynienie z takim człowiekiem to powinnam go pozbawić praw rodzicielskich. I teraz zaczęłam się nad tym poważnie zastanawiać. I choć na chwilę zbliży się do mojego domu mam dzwonić na policję! To by było na tyle mojego wczorajszego przemęczonego w strachu dnia 
ale człowiekowi w nerwach ciężko się nie raz pohamować 
