Poprosze o diagnoze
a ja poproszę 500zł :-D :-D :-D
osita, i
edi, ze mnie żaden psycholog, ale ten chłopiec szuka kontaktu z dziecmi tylko w zbyt agresywny sposób, rzcuca się na nie, dusi, jest pobudzony do granic mozliwości, w ogóle nie siada, tylko bierze rozbieg i w coś uderza albo powtarza jakąś czynność, np: otwiera mi pianiono, zagra dwa dźwięki, ja mówie" Patryk przestń", zamyka pianino i otwiera je znowu i tak potrafi z pół godziny :ico_noniewiem:
osita, wprowadziła od dziś jasne wymagania wobec niego, siebie i rodziców, to im napisałam:
PLAN DNIA W „ZERÓWCE” (ten harmonogram nie będzie już zmieniany, aby mógł być dla Patryka przewidywalny):
7:30 – spotkanie w szatni
7:30 – 7:40 – wejście do sali
7:45 – 8:00 – poranne zabawy ruchowe
8:00 – 8:30 – swobodne zabawy na dywanie (nie można bawić się przy stolikach)
8:30 – 8:45 – przygotowanie do śniadanie (mycie rąk, jedna osoba przy umywalce)
8:45 – 9:00 – przygotowanie do śniadania (zajmowanie miejsca przy stolikach)
9:00 – 9:30 – śniadanie (dzieci jedzą samodzielnie, sprzątają po sobie, myją ręce)
9:30 – 10:00 – rozmowa na temat zajęć, pokaz, doświadczenie, praca z pomocami dydaktycznymi)
10:00 – 11:00 – praca z podręcznikiem, kartami pracy (zajęcia dydaktyczne)
11:00 – 12:00 – praca indywidualna z dziećmi potrzebującymi zajęć wyrównawczych, prace plastyczne, inne prace manualne związane z tematem zajęć
12:00 – 12:15 – sprzątanie sali, przygotowania do wyjścia
12:15 – 12:30 – odbieranie dzieci przez rodziców
Propozycje:
1. Przed samymi zajęciami wprowadzę zajęcia odprężające z muzyką relaksacyjną.
2. Wspólnie z Państwem ustalimy system zasad, reguł oraz związane z nimi nagrody i konsekwencje, tak aby Patryk zrozumiał, co może wywołać jego zachowanie (proponuję tablicę, widoczna dla niego, ale niedostępną, ustalimy symbole obowiązujące w domu i w szkole).
3. Będę pracować jego tempem, po 10 minut, jeśli czegoś nie zdążę zrobić Państwo będziecie zabierać książkę do domu.
4. Wprowadzenie słów – sygnałów „uwaga, ważne!”.
5. Powtarzanie przez Patryka polecania do wykonania, np.: „Otwórz książkę. Patryk powtórz co masz zrobić”. Państwo, w domu, też będziecie próbowali wyegzekwować od niego powtórzenie treści polecenia.
6. Uzgodnimy na jakie formy aktywności ruchowej można mu pozwolić i wybierzemy miejsce w sali i w domu, w którym będzie mógł rozładować emocje.
7. Ustalimy granice, których bezwzględnie musi przestrzegać.
- nie wolno mu rzucać się na inne dzieci;
- nie może uderzać w klawisze pianina;
- nie może sam wychodzić z sali;
- nie może siadać przy biurku;
- nie może ruszać nie swoich rzeczy, a na pewno nie niszczyć je;
Tam gdzie się da, np.: pianino, drzwi do pokoiku nauczycielek, biurko proponuje przykleić znaki, które sam będzie otrzymywał jako karę na swojej tablicy, może wywoła to jakiś efekt odstraszenia.
8. Przekazanie codziennie jakiegoś zadania, głośno, tak by wszystkie dzieci słyszały, że mi pomaga i potrzebujemy go w naszej grupie, włączenie go do zabawy (Patryk lubi zabawy ze śpiewem, w których występują proste, powtarzające się zdania).
9. Zadawanie mu prostych pytań na forum grupy, dotyczących zagadnień, na których się zna, które go interesują, ale dla reszty dzieci mogą być zbyt trudne, np.: opowiadał mi o EURO2012-wsytarczy, ze Patryk tylko podrzuci temat, a ja go rozwinę, to wśród grupy wzbudzi przekonanie o jego wiedzy – większej niż pozostałych dzieci, może dzięki temu wyrównają się różnice między nimi, one są grzeczniejsze, ale za to Patryk więcej wie.
no to walnęłam posta giganta :ico_sorki: :ico_haha_01:
będę wam na bieżąco zdawać relacje z zachowania karola i ze stanu mojego zdrowia psychicznego :-D
Kwiatunio a co z ta praca którą miałaś? do kitu? :ico_noniewiem:
kto będzie stawiał pizze i browca
na mnie nie liczcie, ja już pisałam, ze biorę 20złotych i ani zeta więcej :ico_haha_01:
