według mnie n ie ma jakiegoś złotego środka odnośnie różnicy wiekowej między rodzeństwem.Jaka by to nie była różnica ,to rodzice mają wpływ na to jak relacje między dzieciakami się układają.

Moja mama zawsze mi powtarza, że najlepsza różnica między dzieciakami to 2 lata, ale pewnie mówi tak dlatego, że między mną a moim bratem tyle właśnie jest ;-)
Chociaż przyznać muszę, że opiekowałam się kiedyś dziewczynką, której urodziła się siostrzyczka. Starsza miała wtedy 2 latka i jest to fajny wiek, żeby dziecko z jednej strony było zainteresowane rodzeństwem, a z drugiej - aby dalo sobie wytłumaczyć, że siostrzyczka czy braciszek nie zabierają rodziców i ich miłości :) Poza tym taki 2-letni maluch jest już w stanie zająć się samym sobą przez chwilę i np. pomalować farbami, gdy mama karmi dzidziusia... :)

Teraz, kiedy jestem dorosła, też dostrzegam plusy takiej 2-letniej różnicy: świetnie dogaduję się z bratem, mamy tematy do rozmow, jesteśmy na podobnym etapie życiowym :)

Prawda jest chyba jednak taka, że każda różnica wieku będzie dobra, jeśli do dzieci i ich wychowania będzie się odpowiednio podchodzić ;-)

Też się nad tym zastanawiam bo np między mną a siostrą jest 1,5 roku i się dogadujemy a brat jest młodszy od nas o 7 lat i już jest ciężej, zawsze powtarza że nic nie rozumiemy. Ale ja też jestem młoda... I tu pojawia się problem bo sama mam 6 letnią córcię i 2 miesięcznego synka a chciałabym żeby się dogadywali

Ale chyba istnieje na to szansa, aby się dogadywali, nic nie jest przesądzone ;-) Znam też rodzeństwa z jeszcze większą różnicą wieku, a Ich relacje są godne pozazdroszczenia. Tyle, że w takiej sytuacji to starsze z dzieci często przyjmuje na siebie rolę opiekuna-przewodnika, a jeśli to młodsze wyrośnie na indywidualistę i osobę pewną siebie, to takie "niańczenie" ze strony starszego rodzeństwa może denerwować i przyczyniać się do powstawania konfliktów.

A ja uważam że nie ma to znaczenia ;) koleżanka ma rok starszą siostrę i nie cierpią się :P zero wspólnych tematów ... ja mam siostrę 12 lat starszą i jest super ... owszem początki były cięższe bo ja w piaskownicy ona na etapie chłopaków ale teraz mamy świetne kontakty i cieszę się że mam tyle lat starszą siostrę ;)

Kiedyś były nieco inne czasy. Dokładnie pamiętam czas, gdy przyszedł na świat mój cztery lata młodszy brat. Wówczas nie mówiło się tak wiele o tym, jak przygotować kilkuatka na narodziny rodzeństwa. Pamiętam, że miałam zapalenie płuc, dostawałam zastrzyki, a mamy nie było bo była w szpitalu. Wróciła z małym, ryczącym, różowym bobasem, którego najbardziej na świecie chciałam wyrzucić do śmieci.
W najbliższej rodzinie mam rodzeństwo pomiędzy którym są dwa lata różnicy. Jak jeden smyk miał dwa latka przyszedł na świat jego brat. Mimo ogromnej pracy jaką rodzice maluchów włożyli w przygotowywanie szkraba na narodziny rodzeństwa to dwuletnie dziecko nie potrafiło niekiedy pohamować emocji, zazdrości i nie umiało zrozumieć czemu mama więcej czasu poświęca noworodkowi.
Uważam, że planowanie ciąży jest złożonym procesem, a na relacje pomiędzy rodzeństwem wpływa mnóstwo czynników, ale jednym z nich jest różnica wieku.

Ja mam rok młodszą siostrę i dogaduje się z nią świetnie. Jak tylko jest czas chodzimy na wspólne spacery z naszymi dziećmi, wymieniamy się poglądami, doświadczeniami. Nie chciałabym być jedynaczką. Czułabym pustkę, a tak wiem, że mam kogoś kto mnie wysłucha w każdej chwili i zna mnie od urodzenia ;)

Wedlug mnie najlepsza różnica to 2-4 lata

Oj, trudno stwierdzić, jaka różnica będzie najlepsza - to zależy od wielu czynników, ale tak chyba do 5 lat - wtedy dzieci mają największe szanse na załapanie kontaktu i znalezienie wspólnego języka, im ta różnica będzie większa, tym będzie to dla nich trudniejsze, czasem nawet nieosiągalne