alkohol, jak sobie z tym radzic

Mam 16 letniego syna (1 klasa technikum), który na chwilę obecną przegina z alkoholem. Minimum raz w tygodniu, wraca późno w nocy, pijany. Na moje pośby, groźby i narzekanie, reaguje krzykiem trzaska drzwiami i wychodzi. Co mogę zrobić? Szlabany, kary nic nie dają i tak je łamie

haylin22, nie wiem jak tobie doradzic ,mnie czasami w glowie sie nie miesci jak mlodzi spedzaja wolny czas przy piwku czy innym trunku…na pewno nie wolno tobie pozwolic by syn trzaskal drzwiami , musisz z nim porozmawiać na nastepny dzien jak juz wytrzezwieje i domagac sie kategorycznie pewnych zachowan ktore panuja w domu …wiem ze latwo mi sie to mowi …co na twoj maz
nie wiem na ile da wizyta i AA ,czy tez rozmowa z psychologiem…

dla mnie konsekwencja najwazniejsza. ustal jasne zasady. pije-odbierasz mu jakies przywileje-internet na tydzien, wyjscia na imprezy czy do kolegow. no i ustal z mezem ta sama zasade. musiceie razem egzekwowac bo jak ty zabronisz a tatus pozwoli… :woman_gesturing_no: no i porozmawiaj z synem szczerze. dowiedz sie dlaczego pije. moze ma jakies glebsze problemy? mysle ze psychlog czy aa to juz ostatecznosc. warto najpierw samemu sprobowac sie dogadac

psychlog czy aa to juz ostatecznosc.

razcej sadze ,ze wlasnie tam moze sie dowiedziec jak ma postepowac , czemu nie moze mu poblazac ,dopoki nie jest alkoholikiem zawsze warto znac sie na rzeczy ,lepsze to niz byc na dnie i z niego sie podniesc ,poki ma wladze jako rodzic nad nim i poki sama na zdrowiu nie podupadla …tym bardziej ze jest jeszcze mlodsze rodzenstwo…

mąż mój wyjeżdża na misje, pracuje w wojsku, obecnie też go nie ma. Mąż wraca, Kamil grzecznije, mąż wyjeżdza Kamil pokazuje pazurki. Nie bardzo da się rozmawiać, bo “ja się we wszystko wtrącam” lub “muszę wszystko wiedzieć”. Zakaz komputera, nic nie daje i tak z niego mało kiedy korzysta, a telefonu nie jestem w stanie zabrać, przecież nie będę się szarpać z nim

w pełni zgadzam się z dorotaczekolada
musisz myc konsekwenta, bo jeśli mówisz, ale nie trzymasz sie tego to dla syna nie ma żadnego znaczenia, bo myśli “dobra dobra, matka se popyskuje a ja i tak zrobie swoje”
nie ma sensu kłócic się jak syn jest pijany, niech wytrzeźwieje, na drugi dzień idź do niego i powiedz mu, że CI się to nie podoba, że ma jeszcze czas na zakrapiane imprezy itp. pamiętaj aby używac konkretnych argumentów i tłumaczyć a nie mówic masz nie pic “bo nie” lub “bo ja Ci nie pozwalam”
jeśli to nie zadziała zabierz co najbardziej za boli np. tel i schowaj tak aby nie znalazł, jak będzie próbował toczyc wojnę ignoruj go i odpowiadaj, że musi ponieśc konsekwencje swoich czynów, umówi się nie pozwól wyjśc nawet jeśłi oznacza to zamknięcie drzwi na klucz, trudno jakieś reguły muszą byc i granice których się nie przekracza
niech stara się odbudowac Twoje zaufanie np. po zakończeniu kary może wyjśc ale ma wrócic na 20 a nie na 22, jeśli się spóźni - wszystko od nowa - pamiętając za każdym raezm o tłumaczeniu dlaczego
niech wie, że zaufanie to ważna rzecz, że trzeba sobie na nie zasłużyć i że robisz to dla niego - bo go kochasz i martwisz się

ojca się boi, więc jest grzeczny a przy Tobie wie, że se może to korzysta
wydaje mi się, że trochę na złośc całej tej sytuacji, braku ojca…

upór i konsekwencja z Twojej strony już niedługo przyniosą efekty, zobaczysz
Trzymam kciuki!! czekamy na wieści co u Was

Myszka dzięki za radę, postaram się być konsekwenta, ale pewnie mi się nie uda. Zawsze ulegam, po wielu prośbach :slight_smile: , ot po prostu go kocham, za miękka jestem. Telefonu nie jestem w stanie zabrać, zawsze ma go przy sobie, a szarpać się z nim nie będę, za to spróbuje z zasuwaniem drzwi :slight_smile:

jeszcze raz dzięki wam wszyskim :slight_smile:

ja też kocham moje dziecię a twarda jestem, choc narazie to inna sytuacja
ale wiem z życia, że niestety brak konsekwencji kończy się jak się kończy, wiem również że jest ciężko ale jak raz, drugi postawisz na swoim to potem będzie łatwiej a co najważniejsze syn będzie w szoku i da mu to do myślenia choc na pewno będzie się buntował
trzymaj się dzielnie

i daj mu jakies obowiazki domowe. niech poczuje prawdziwe dorosle zycie. niech sie dowie ze to nie tylko mozliwosc picia ale i obowiazki. niech po sobie sprzata,wynosi smieci itp. jak nie wrzuci brudow do prania to sama mu ich nie zbieraj. bedzie chodzil w smierdzacych albo sam wypierze..

dzięki za rady drogie mamy :slight_smile: od dzisiaj zaczynam działać :slight_smile:

a telefonu nie jestem w stanie zabrać, przecież nie będę się szarpać z nim

u wierz mi ze mozna to zrobic ,po prostu stanowczo powiesz do niego by tobie dobrowolnie dal np na jeden dzien,oddasz mu wieczorem ,inaczej bedziesz musiala zrobic to w inny sposob …

poza tym podejrzewam ze to nie twoja miekkosc na niego tak dziala ,musi byc cos innego cos co ciagnie sie juz dluzszy czas ,byc moze jest tez zazdrosny o mlodsze rodzenstwo ,nieszkodzi ze jest tak “duzy”…chyba czeka was bardzo powazna rozmowa tzn ciebie i syna ,dobrze by bylo jakby i ojciec sie wlaczyl do tej rozmowy ,no chyba ze ukrywasz przed nim nalog syna…trzeba razem ustalic o musicie zrobic ,co trzeba naprawic ,jak sie tego trzymac i niestety musisz caly czas trzymac reke na pulsie …

za dwa lata bedzie pelnoletni ale tak naprawde to te duze dzieci tez musza wiedziec i czuc ze je sie kocha ,musza czuc bezpieczenstwo…sama przyznasz ze z tymi malymi dziecmi jest o wiele latwiej zyc :wink:

przyznaje maluchy to dużo mniej problemów. Kamil nie jest uzależniony, to jeszcze nie nałóg, zazdrosny też nie jest, bo sam ciągle się dopominał o rodzeństwo, a teraz bawi się z nimi i jest naprawdę fajnym starszym bratem.

Z drugiej strony mąż wraca po 10 lipca, więc rozmowa się odbędzie i zobaczymy co zdziałamy :slight_smile: .

Dzięki za zainteresowanie i rady :slight_smile: . Naprawdę jesteście super

[ Dodano: 2009-06-22, 21:50 ]
dzisiaj na pierwszy ogień poszedł zakaz wyjść z domu… a Kamila już nie ma :cry: , zakaz został zignorowany :cry:

haylin22, mysle ze opcja z nalozeniem obowiazkow, o ile jeszcze ich nie ma jest niezla. Chcesz byc dorosly i wracac kiedy ci sie podoba to zajmij sie domem, bo dorosly musi to robic. Mysle ze kazda z nas wie, chociazby po sobie jak to bylo - jak cos sie chcialo to sie bylo doroslym, a jak trzeba bylo cos zrobic nagle stawalo sie malym dzieciatkiem

Moi rodzice stosowali metodę- chcesz pić, pij z nami. Uczyli mnie kulturalnego picia wina i innych rzeczy. nie ukrywam, że jako małolata- 15 lat zdarzało mi sie już, ale nigdy mnie nie bawiło upijanie. Nałożenie dodatkowych obowiązków to na pewno dobry pomysł.

podzielam zdania,że jasne zasady mogą pomóc,dodatkowo trzeba ich też surowo przestrzegać.też mam syna i nie wyobrażam sobie dzikich awantur o picie alkoholu.Nauczcie go kultury picia,próbowania wina do niedzielnego obiadu z rodziną,pokarzcie,że picie to nie problem jeśli robi się to w odpowiedni sposób.

tak nie może być! ta dzisiejsza młodzież jest straszna! :o Kto niepełnoletnim dzieciom kupuje alkohol? musisz być stanowcza wobec niego! “gówniarz” za dużo sobie pozwala. zastosuj mu jakieś kary, ale dzieci w tym wieku i tak robią co tylko ze chcą ;/ porada psychologa może coś pomoże. Moja znajoma miała podobny problem i powiedziała synowi że jeżeli chce wypić piwo to niech pije w domu i nie robi sobie wstydu ani swojej matce. na poczatku nie pomagalo, ale z czasem dało rezultaty. Może spróbuj tego. Porozmawiaj z mężem i zróbcie cos! przecież tak nie może być!

I na czym stanęło?

Nie wiadomo czy się wyjaśniło, nic autorka tematu nie wyjaśniła;p

Akurat alkohol to chyba wszyscy doskonale wiedzą, że to nic dobrego zaczyna się niewinnie a kiedy pojawia się problem bardzo często jest za późno przerabialiśmy coś takiego u mnie w rodzinie, ale naprawdę nie było łatwo. W tej chwili wygląda to troszkę lepiej leczenie i metody poszły do przodu przykładowo sam detoks nie musi być robiony w zamknięciu są już specjalne sposoby leczenia wykonywane w domu ostatnio nawet o tym czytałam http://www.detoks-warszawa.pl/detoks.html tylko tak czy inaczej wszystko zależy od osoby uzależnionej jeśli nie uda się rodzinie czy bliskim jej przekonać to z podjęciem leczenia może być dość duży problem. Taka jest niestety prawda.

Przykra jest sytuacja, że nikt mu nie chce pomóc tylko wszyscy patrzą i tolerują jak się człowiek stacza. A w dzisiejszych czasach jest tyle możliwości powstają firmy które wysyłają swoich lekarzy na do domów pacjentów na odtruwanie np. http://www.odtruwamy.pl/