Swędzenie i zaczerwienienie pod kolczykiem albo zegarkiem to dla wielu kobiet znajomy problem. Wyjaśniamy, skąd bierze się uczulenie na biżuterię, z czego wybierać ozdoby, żeby nosić je bez dyskomfortu, i kiedy warto pójść do dermatologa.
Alergie kojarzą się najczęściej z pyłkami, kurzem czy roztoczami. Coraz częściej jednak skóra reaguje na to, z czym styka się bezpośrednio: płyn do zmywania, kosmetyki, tusz do rzęs, a także biżuterię. Na szczęście uczulenie wcale nie oznacza, że musisz zrezygnować z ozdób, które lubisz. Wystarczy wiedzieć, czego unikać i czego szukać.
Jak wygląda alergia na biżuterię
U osób z alergią kontaktową pod wpływem alergenu rozwija się stan zapalny skóry. Pojawia się zaczerwienienie, wysypka lub wyprysk, którym zwykle towarzyszą swędzenie i pieczenie. Zmiany powstają zwykle dokładnie tam, gdzie metal dotyka skóry, a drapanie tylko pogarsza sprawę i nasila dolegliwości.
W przypadku biżuterii uczulenie najczęściej pojawia się:
- na palcach i między nimi – pod pierścionkami,
- na nadgarstku – pod zegarkiem, jego zapięciem lub bransoletą,
- na płatkach uszu – od kolczyków i klipsów,
- na szyi – pod łańcuszkami i zapięciami naszyjników,
- na nosie i za uszami – od metalowych elementów oprawek okularów.
Najczęstszym winowajcą jest nikiel, dodawany do wielu stopów metali, bo jest tani i twardy. Uczulać może też kobalt czy chrom. Reakcja często nasila się latem, kiedy skóra się poci, bo pot sprzyja uwalnianiu metalu. Bywa, że alergia pojawia się nagle, po latach noszenia tych samych kolczyków bez problemu.
Z czego wybierać ozdoby
Najlepszym sposobem jest unikanie substancji, która uczula. Im dłużej skóra ma kontakt z alergenem, tym trudniej potem opanować stan zapalny. Dlatego przy uczuleniu na nikiel warto sięgnąć po biżuterię, która go nie zawiera albo uwalnia go w minimalnym stopniu. Biżuteria antyalergiczna wykonana jest najczęściej ze stali szlachetnej, jest wytrzymała, a przy tym elegancka i ozdobna – na pierwszy rzut oka trudno ją odróżnić od srebrnej.
Dobre wybory dla wrażliwej skóry to:
- Stal szlachetna, często nazywana chirurgiczną – trwała, nie ciemnieje, dobrze znosi wodę.
- Tytan – lekki i bardzo rzadko uczulający; szczególnie polecany na kolczyki.
- Złoto wysokiej próby i platyna – im więcej czystego kruszcu, tym mniej domieszek, które mogą drażnić.
- Srebro próby 925 – zwykle dobrze tolerowane, choć bywa pokrywane powłokami, które warto sprawdzić.
- Materiały niemetalowe – drewno, szkło, ceramika, kamienie na jedwabnym sznurku czy skórzanym rzemyku.
Uważaj na tanią biżuterię ze stopów, które łatwo się wycierają. Pozłacana lub posrebrzana powłoka z czasem ściera się i odsłania metal pod spodem, często właśnie z niklem.
Codzienne nawyki i wizyta u lekarza
Kilka prostych zasad pomaga zmniejszyć ryzyko podrażnień:
- zdejmuj biżuterię do snu, ćwiczeń, sprzątania i kąpieli,
- osuszaj skórę pod zegarkiem i pierścionkami, zwłaszcza po myciu rąk,
- przy nowej parze kolczyków zaczynaj od krótkiego noszenia i obserwuj skórę,
- zwracaj uwagę na zapięcia, klipsy i bigle, bo to one najczęściej są zrobione z innego metalu niż reszta ozdoby,
- sprawdzaj też metalowe guziki w dżinsach i sprzączki pasków – mogą uczulać tak samo jak biżuteria.
Jeśli zmiany nie mijają po zdjęciu ozdoby, nawracają albo są rozległe, skonsultuj się z dermatologiem lub alergologiem. Lekarz może zlecić testy płatkowe, które pokażą, na jaki metal reagujesz, i zaleci odpowiednie leczenie. Nie lecz wysypki na własną rękę maściami z apteczki, zwłaszcza tymi, które zostały po innej kuracji.
Alergia nie jest łatwa do opanowania, ale przy odrobinie uwagi można znaleźć piękną biżuterię, która będzie cieszyć oko, a nie drażnić skórę.
