Jedni rodzice przysięgają na samodzielne jedzenie od pierwszego dnia, inni wolą tradycyjne papki. Spór o metody rozszerzania diety budzi emocje, ale wybór nie musi być zero-jedynkowy.
Na czym polega BLW
Skrót BLW pochodzi od angielskiej nazwy metody, w której niemowlę od początku je samodzielnie, rękami, kawałki miękkich produktów. Zamiast karmienia łyżeczką dziecko dostaje na przykład ugotowane na miękko słupki marchewki, różyczki brokułu czy kawałki banana. Samo decyduje, co weźmie do buzi i ile zje.
Zwolennicy podkreślają, że dziecko uczy się w ten sposób regulować apetyt, ćwiczy chwytanie i koordynację, a przy okazji szybciej je to samo co reszta rodziny. Przeciwnicy martwią się o zadławienia i o to, czy maluch zje wystarczająco dużo, zwłaszcza produktów bogatych w żelazo.
Co mówią badania
Badania porównujące obie metody nie wykazały, by przy przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa BLW zwiększało ryzyko zadławienia w porównaniu z karmieniem łyżeczką. Kluczowe są właściwe kształty i konsystencje oraz stała obecność dorosłego. Odruch wymiotny, który u niemowląt pojawia się często i wygląda dramatycznie, jest naturalnym mechanizmem obronnym, a nie zadławieniem.
Większym wyzwaniem bywa żelazo. Dzieci jedzące wyłącznie rękami chętniej sięgają po warzywa i owoce niż po mięso czy strączki. Dlatego przy BLW warto świadomie proponować produkty bogate w żelazo w formie łatwej do chwycenia: pulpeciki, omlety, placuszki z soczewicy, miękkie paski mięsa.
Zasady bezpieczeństwa, niezależnie od metody
- Dziecko je w pozycji wyprostowanej, w krzesełku, a nie w leżaczku, w samochodzie czy w biegu.
- Dorosły jest zawsze obok i patrzy, a nie przegląda telefon w drugim pokoju.
- Produkty są miękkie, łatwe do rozgniecenia między palcami lub językiem.
- Nie podajemy całych orzechów, całych winogron, twardych surowych warzyw w krążkach ani popcornu.
- Nikt nie wkłada dziecku jedzenia do buzi przy BLW, maluch robi to sam.
Do samodzielnego jedzenia rękami potrzebna jest gotowość: dziecko powinno stabilnie siedzieć i sprawnie chwytać przedmioty. U części niemowląt pojawia się ona dopiero po szóstym miesiącu.
Na początek dobrze sprawdzają się kawałki wielkości palca dorosłego, które maluch może objąć całą dłonią, a część wystaje ponad piąstkę. Drobne kawałeczki przydadzą się dopiero wtedy, gdy dziecko opanuje chwyt pęsetkowy, czyli kciukiem i palcem wskazującym, co zwykle następuje pod koniec pierwszego roku.
Metoda mieszana też jest w porządku
Coraz więcej rodzin łączy oba podejścia. Rano dziecko dostaje kaszkę z łyżeczki, na obiad kawałki warzyw do samodzielnego jedzenia, a na podwieczorek mus owocowy, który samo próbuje nabrać łyżeczką. Taki model daje maluchowi szansę na ćwiczenie samodzielności, a rodzicom spokój, że dziecko zjadło wystarczająco.
Bez względu na metodę liczy się atmosfera. Rodzinny stół, wspólne jedzenie, brak pośpiechu i przymusu sprawiają, że dziecko kojarzy posiłki z czymś przyjemnym. Bałagan pod krzesełkiem przy BLW jest nieunikniony, więc wiele osób rozkłada pod spodem ceratę lub starą zasłonę, a po obiedzie przyda się kąpiel.
Jeśli maluch był wcześniakiem, ma problemy z napięciem mięśniowym albo trudności z połykaniem, przed wyborem metody porozmawiaj z pediatrą lub neurologopedą. Dla większości dzieci najlepsza okazuje się ta metoda, przy której cała rodzina czuje się spokojnie i siada do stołu z przyjemnością.
