Nie ukrywam,że na innym forum o tym wspomniałam i kilka osób powiedziało,że za dużo wymagam,pragnę zasięgnąć opini innych mam ![]()
Mój syn ma 27 miesięcy,sam się ubiera,korzysta z nocnika od ponad 6 miesięcy,pije ze zwykłego kubka od ponad 6mcy…Jest energicznym chłopcem i gdzieś muszę mu tą energię skierować by nie było to bałaganienie zabawkami jak do tej pory czy ciągła zabawa nimi,więc wymyśliłam by wdrążyć go trochę w dorosłe życie ![]()
np.rano chowa swoją pościel i pojemniki chowa pod łóżko,sam się przebiera,je śniadanie,odnosi np.kubek i talerzyk do kuchni,sprząta zabawki,zachęcam by pomagał mi w kuchni np.wrzuca mi ziemniaki do garnka,obieramy pieczarki…takie łatwe do zrobienia czynności ![]()
Czy to źle czy prawidłowo wychowuje ?
serwatka, a tak z ciekawości ktore z tych czynności co wymieniłaś na innym forum twierdzą ze to jest ponad jego wiek ? ![]()
- wow

- dajesz dwulatkowi noz do reki? Czy reka obiera?
- wiesz,jesli sam sie garnie i nie ma problemow z wykonywaniem tych czynnosci,to nie wiem w czym problem?
Moja dwulatka tez to wszystko umie,poza chowaniem poscieli,ubieraniem i obieraniem pieczarek ![]()
moj ostatnio ziemniaki obieral
takim nozykiem do ziemniakow, a ile przy tym mial frajdy i jaka zacieta mine… ![]()
Przeciez kazde dziecko jest inne. Z zalozenia nie chodzi o to, co dziecko robi czy jak to robi, tylko dlaczego i z czyjego “widzimisie” - jesli sam chce to wszystkie te czynnosci nie sa ponad jego mozliwosci, jesli to tylko “widzimisie” i wymagania rodzicow - uwazam, ze troche zbyt wiele wymagasz. Ale to jak pisze - jesli dziecko nie chce, a ty zmuszasz, to wtedy za duzo wymagasz ![]()
Moje dzieci sa przyzwyczajone odkad praktycznie zaczely cos “kumac” (tak jakos jak mialy od ok. poltora roku) robic podstawowe rzeczy: wyjac swoj kubek, talerzyk, nakryc do stolu, zaniesc jakies rzeczy gdzie sie prosi itp - i tego wymagamy. Nie sa to wielkie sprawy, ale jak to mowia - czym skorupka za mlodu…
Z drugiej strony meza bratanice maja po 10-15 lat i nie potrafia po obiedzie wlasnych talerzy do zlewu zaniesc, nie mowiac o ich umyciu. Ja tego nie chce dla moich dzieci ![]()
ale przecież ty nie wymagasz, tylko uczysz
takie jest moje zdanie.
Odkąd moja córka zaczęła mówić i nas rozumieć a miała wtedy 1,5 roku, uczyłam ją że należy sprzątać po sobie zabawki. Wiadomo nie poradnie jej to czasami wychodziło ale wspólnymi siłami dawałyśmy radę. W kuchni też mi pomagała, ciasta robiłyśmy… wiadomo że trwało to dużo dłużej ale liczyła się jej pomoc.
Pieczarki też lubi i lubiła obierać rączkami. Jak miała dwa latka byliśmy na grzybach w lesie i później oczywiście sama musiała obrać.
Jeżeli małemu sprawia to frajdę to ja nie widzę problemu.
Przecież takie podejście jest duzo lepsze niż posadzić dzieciaka przed tv i mieć święty spokój
Zgadzam się ![]()
Nie widzę nic szokującego w tym co robi twoje dziecko, brawa za ścielanie łóżka ![]()
Moja Julka na pewno by nie poradziła sobie z upchnięciem pościeli, nie złoży dużej kołdry a nie złożona nie wejdzie do łóżka. Dla niej ścielanie to ściągnięcie wszystkiego łóżka ![]()
Chyba nie trzeba czekać aż dziecko zacznie mówić, to że nie mówi nie znaczy że nie rozumie ![]()
nooooooo, ale wydaje sie bardziej “niekumate”
Z wlasnego doswiadczenia pisze, hahahahhahaa. No ale fakt, ja nie czekalam az “zacznie mowic” bo pewnie bym sie nie doczekala, hahahahhaa
Tak wlasnie jak mieli po ok. poltora roku zaczeli z pierwszymi “powazniejszymi” obowiazkami - czyli cos ponad posprzatanie zabawek czy wyniesienie wlasnej pieluchy do kosza ![]()
Z drugiej strony Sergio o rok starszy od przedstawionego chlopca, a jednak ani sie sam nie ubierze, a o poscieleniu lozka to nawet nie marze. Rany, nawet Carmen lozka nie poscieli dobrze
Co nie znaczy, ze codziennie nie prosze, zeby sie ubral czy nie zascielil lozka, moze zanim pojdzie do wojska to sie nauczy ![]()
chodziło mi akurat że jak miała 1,5 roku to wiedziała jakie już ma swoje małe obowiązki. A nie o to że umiała mówić, bo nie które dzieci zaczynają np mówić dopiero w wieku 3 lat… źle to zinterpretowałam
ja nie widze problemu..
moje dzieci też są usamodzielniane i nawet pomagają w różnych czynnościach, syn pije ze zwykłego kubka i je sam chyba że mamie się nie chce sprzątać po jego jedzeniu bo bardzo wszystko jest upaprane przy nim - to wtedy karmię go
ale umie jeść sam, odnosi po sobie kubek do mycia, wyrzuca kubeczek po serku homogenizowanym do kosza na śmieci a łyżeczkę wrzyca do zlewu (niedawno mu się pomyliło i zrobił na odwrót - łyżeczka do kosza a kubeczek do zlewu
) , Krystian uwielbia pomagać w kuchni, Karolina też, obydwoje sprzątają zabawki po zabawie choc nie zawsze chętnie to robią lepiej im idzie rozwalanie ale to chyba norma , lubią odkurzać - Krystian jak widzi odkurzacz to piszczy ze szczęścia , Karolina nawet pomaga czasami jak ma ochotę ścierać kurze, lub wyciągać naczynia ze zmywarki. Wiadomo różnie to wygląda bo dzieci mają raz lepszy raz gorszy dzień, do niczego nie zmuszam a co najwyżej namawiam ![]()
Dla mnie to nie jest wymaganie rzeczy niemożliwych tylko uczenie dzieci samodzielności aby kiedyś nie miały dwuch lewych rak i umiały zrobić obok siebie… ![]()
serwatka, ja uważam że fajnie jak dziecko ma obowiązki. Wiadomo że jak to dzieci…nie zawsze mają ochotę posprzątać itp:)
Ja z tego co piszesz nie wymagam tylko składania pościeli do pojemnika bo nie mamy takiego
Ale rano pomaga mi ścielić łóżko. Z samodzielnym ubieraniem różnie…zależy co ma założyć.
A posiłki przygotowujemy razem:) Ma własny nożyk,taki plastikowy ![]()
Wg mnie to dobrze, że dziecko ma obowiązki. Nie są to żadne wygórowane wymagania, szczególnie, że robicie większość tych rzeczy razem. Mały uczy się, że jest czas na zabawę i czas na pomoc mamie. Jednak musisz pamiętać, że jest dzieckiem i czasami zamiast pomóc Ci, będzie wolał biegać z rówieśnikami po podwórku.