Trudy porodu masz już za sobą, twoje dziecko jest przy tobie, a mimo to odczuwasz lęk i niepokój, jesteś drażliwa i nerwowa. Chwilowe obniżenie nastroju w połogu jest częstą dolegliwością i szybko mija, jednak niekiedy może przerodzić się w depresję poporodową.
U około 80 procent matek obserwuje się obniżenie nastroju tuż po porodzie. Zazwyczaj jest ono przejściowe, lecz w niektórych przypadkach doprowadza do depresji poporodowej. Depresja poporodowa, określana również jako baby blues, najczęściej rozpoczyna się około piątej doby po porodzie. Kobiecie towarzyszy wówczas uczucie niepokoju, lęku, niepewności, obawa czy poradzi sobie z nowymi obowiązkami. Wyraźnie pogorszone samopoczucie może prowadzić do płaczliwości i rozdrażnienia. Warto wiedzieć, że nie jest to psychoza poporodowa, która wymaga specjalistycznego leczenia.
Do objawów depresji poporodowej należy senność i wzmożone poczucie zmęczenia, niepokój, niecierpliwość, nieufność, brak chęci do opieki nad niemowlęciem i lęk przed pozostaniem z nim sam na sam, nadwrażliwość. Kobieta stale martwi się, że nie poradzi sobie z opieką nad dzieckiem, nie czuje z nim więzi emocjonalnej albo też obsesyjnie martwi się o jego stan.
Przyczyny depresji poporodowej nie zostały do końca jasno określone. Powszechnie uważa się, że u podstaw napięcia psychicznego po porodzie leży indywidualna wrażliwość kobiety na zmiany hormonalne zachodzące w jej organizmie. Gra hormonalna tylko po części wyjaśnia problem. Młoda mama nagle z dnia na dzień musi podejmować decyzje w sprawach, o których wcześniej nie miała pojęcia.
Zostaje obarczona nawałem nowych obowiązków i może czuć się niezdolna do ich wypełniania. Dodatkowym obciążeniem dla jej psychiki jest ogromna odpowiedzialność związana z opieką nad dzieckiem. Te sytuacje mogą być powodami depresji poporodowej. Może ją również powodować samotność, brak pomocy ze strony innych osób, przemęczenie i skłonności rodzinne.
Nie istnieją jakieś szczególne sposoby postępowania w przypadku baby blues, możliwe jest jednak łagodzenie tego stanu. Staraj się dotrzeć do innych matek, które miały lub mają podobny problem. Odpoczywaj, kiedy tylko możesz i odłóż kilka spraw na potniej. Staraj się codziennie wychodzić na jakiś czas z domu – dobrze by było, gdyby ktoś z rodziny mógł na kilka godzin zająć się dzieckiem.
Duchowe wsparcie najbliższych, relaks, umiarkowane ćwiczenia fizyczne i racjonalne odżywianie pomogą ci uporać się ze stanem obniżonego samopoczucia. Skonsultuj się z lekarzem i opowiedz mu o swoich problemach. Być może będzie wobec ciebie zastosowana psychoterapia lub zostaną ci zapisane bądź hormonalne.
Depresja poporodowa szybko zostanie za tobą a przed tobą pojawi się piękna perspektywa rodzinnego szczęścia.
Autor: Kamila Gieba
