to ja w tej chwili mam depresję na 100%
wiolaw, będzie dobrze …
wiolaw, chyba kazda z nas chociaz raz w zyciu przechodzila depresje, popieram kwiatunio bedzie dobrze zobaczysz…
[ Dodano: 2008-02-20, 22:26 ]
wiolaw,
![]()
dokładnie depresja to choroba . którą nalezy leczyc, a takie nasze jakies załamania trwajace n.kilka dni to chyba każda z Nas ma:) ![]()
Dokładnie, popierm w stu% , mysle że ludzie często naduzywaja słowa “depresja” i mylą gorsze samopoczucie z ta chorobą…
Myślę że kazdy z nas powinien się dowiedzieć jak najwięcej na temat tej choroby…żeby w przyszłości w razie czego wiediział co mu jest, i w odpowiednim czasie udał się do lekarza.
Nie wiem sama czy to jest depresja, ale ten satn utrzymuj się we mnie już od jakiegos czasu – strasznie dlugo staramy się z mezem o dziecko, już ponad 3 lata, i szczerze mowiac nie wiem czy kiedykolwiek wydarzy się wreszcie ten cud. Bo chyba tylko cud pomoze. Stracilam już kompletnie nadzieje , ze moge zajsc w ciaze…i nie potrafie się z tym pogodzic…kazdy dzien jest dla mnie kompletnie bez sensu, bo wypelnia mnie poczucie beznadziejnosci. I ta chec posiadania wlasnego dziecka, wlasnej czesci siebie…nie wiem jak mam sobie z tym poradzic.
rakowianka, a byłaś u lekarza…robiliście juz jakieś badania…trzy lata to nie est długo…a staracie się bez przerwy…?
My tez dosyc dłuuugo się staraliśmy…w sumie chyba ok 4 lat…w tym raz straciliśmy dziecko…ok 4 miesiąca ciazy…
Uważam że przedewszystkim powinniście iść do lekarza…następnie wyluzować i przez jakiś czas “odpocząć” od myśli o dziecku…potem spróbować ponownie…najcześciej nasza psychika stwarza takie bariery…
Pisz…3mam kciuki ![]()
dużo kobiet ma taki problem, czasami nawet sytuacje są jeszcze bardziej pokręcone i przykre
sama przezylam chwile zalamania kiedy poroniłam pierwszą ciąże w 2 miesiacu , i pozniej dlugo nie moglam się pozbierac. Pomogly mi wizyty u psychologa i wsparcie najblizszych. Teraz mam w sobie więcej sily , moze dlatego ,ze sie udalo i jestem w ciazy ale wiem , ze nie wart podporzadkowywac temu calego swojego zycia…a czy ty mozesz liczyc na wsparcie bliskich? meza? przyjaciol? najgorzej jak sie jest samym ze swim problemem.
Ja chyba muszę mieć w sobie niezlego ducha walki! Starałm się o pierwsze dziecko ok 3,5 lat i teraz bardzo chcemy miec z mezem jeszcze jedno dziecko ! JASNE - bywaly momentu zalamania, ale przeciez życie mi się na tym nie skonczylo! nie wolno tak zyc samymi staraniami, bo naprawde można od tego oszaleć i faktycznie ludzie przechodza większe tragedie.
Ja też kiedyś przechodziłam depresję. Po prostu nic mi się nie chciało, zupełnie nie miałam na nic siły. Koleżanka poleciła mi Koenade Vitality jako lek przywracający witalność i dodający energii. Ona sama od dłuższego czasu zażywała ten preparat i twierdziła, że jest rewelacyjny. na początku nie wierzyłam, ale w końcu spróbowałam sama. DZIAŁA! Polecam. Poprawia też koncentrację ![]()
popieram tylko czasem to bardzo trudne…trudne sobie to wytłumaczyć…skoro sie tego bardzo pragnie…
Ja do tego watku pasuję ![]()
Walcze z tym juz od jakis 6 lat,ale czy kiedys z tego wyjde???..niewiem…czas pokaże…
Są wtedy, gdy;
- przeszkadza Ci Twoja waga i wygląd
- Myślisz, że tyko pieniądze mogą dać szczęście
- Kochasz kogoś z kim nie możesz być
- Męczy Cie wszystko i Ty męczysz wszystkich
- Płaczesz w różnych sytuacjach
np. pisząc na tym forum
Pomóżcie mój szef mnie wykończy!!!
Może dziś zadzwoni znów mój anioł i znowu poczuję jak miłość potrafi być okrutna…
Powinnam być szczęśliwa a nie jestem…
Straciłam wiarę, tracę nadzieję, a miłość…jest blisko tak a tak niedostępna
agakielt, doskonale cie rozumiem…tak to jest z depresją…
Mnie znów dopadło to cholerstwo od tygodnia ciągle rycze,ale jak zawsze,zyję nadzieją…
karina22, a jestes pod opieka lekarza bierzesz jakies leki?
Magdalena_82, leków jeszcze nie brałam,bo ciagle cos przeszkadzało,ato ciąża,a to karmienie,i niechciałam truć maleństwa,leczenie u psychologa zaprzestałam gdy byłam w ciąży z córą.
Ale w tym miesiacu rejestruje sie do psychologa i chce zacząć terapie…
karina22, to nie zwlekaj zaczynaj jak najszybciej, trzymam kciuki.
Ja chodziłam i na terapię i brałam leki przez ponad rok…byłoby króccej, ale popełniłam tę głupotę i był moment że odstawiłam na własną ręką i się pogorszyło…
Ja brałam citolopram .
u mnie się zaczęło od depresji poporodowej, na szczescie szybko zaczełam się leczyć więc choroba nie zdążyła tak się rozwinać i “zadowomowic” ,
także trzymam kciuki bo wiem jak jest CI cięzko ![]()
Magdalena_82, mi sie zaczeło od depresji poporodowej,alepo pierwszym porodzie takze to juz ponad 5 lat,raz były lepsze dni raz gorsze.Zobaczymy co psycholog powie.
karina22, a chodzisz gdzies do psychologa?
i jak TY to wytrzymałaś ![]()
Czemu nie wybrałas się po pierwszym dziecku?