Kilka dużych kartonów, nożyczki, taśma, pisaki i farby wystarczą, żeby zbudować z dzieckiem domek z oknami, drzwiami, dachem, a nawet wejściem dla psa. Taki domek potrafi być przez długie tygodnie sklepem, przedszkolem i sypialnią dla zabawek.
Skąd wziąć kartony i ile ich potrzeba
Podczas zakupów w markecie wystarczy poprosić o kilka dużych pudeł albo zabrać te, które zostają przy kasach. Na jeden domek przydadzą się trzy, cztery duże kartony, a jeśli są mniejsze, to odpowiednio więcej. Świetnie sprawdzają się pudła po sprzęcie AGD, bo są wysokie i mają grubą tekturę. Wybieraj kartony czyste, suche i bez zapachu, a przed zabawą usuń z nich zszywki i resztki folii.
Do budowy przygotuj:
- mocną taśmę klejącą, najlepiej szeroką, pakową,
- nożyczki, a dla dorosłego także nożyk do tektury,
- pisaki, kredki i farby plakatowe,
- skrawki materiału, papier kolorowy, nakrętki, kawałki włóczki do dekoracji.
Budujemy razem
W domu zabawa jest przednia, bo wspólnie „klecimy” wspaniały domek. Najpierw połączcie kartony taśmą tak, żeby powstała jedna duża bryła lub kilka pokoików. Dach możesz zrobić z dwóch płatów tektury złożonych w daszek i przyklejonych do ścian, a wejście z kartonu, w którym trzy boki wycinasz, a czwarty zostawiasz jako zawias, żeby drzwi się otwierały.
Podział pracy jest prosty. Okna, drzwi i otwór dla psa wycina dorosły, bo nożyk do tektury jest ostry, a gruby karton trudno przeciąć dziecięcymi nożyczkami. Za to malowanie, rysowanie cegieł, kwiatków w ogródku i firanek w oknach to już zadanie małego architekta. Nie poprawiaj go za bardzo: domek nie musi być równy ani piękny, ma być jego.
Kilka pomysłów, które dodają uroku:
- skrzynka na listy z wyciętą szczeliną, przez którą można wrzucać rysunki,
- dzwonek z nakrętki przyklejonej przy drzwiach,
- firanki z chusteczki lub kawałka tiulu,
- numer domu i tabliczka z imieniem właściciela.
Domek, który ciągle się zmienia
Najlepsze w kartonowym domku jest to, że nigdy nie jest skończony. U naszej czytelniczki w dzień mieszkały w nim wszystkie zabawki. Wieczorem trafiały do szuflady, gdzie spały, a nocą do domku wracały krasnoludki, bardzo zmęczone, bo cały dzień pracowały. Taka opowieść to także sprytny sposób na sprzątanie przed snem: zabawki muszą przecież zrobić miejsce dla krasnoludków.
Poza tym domek zamieniał się w sklep albo w przedszkole, a inwencji jej dwuletniej córeczce nie brakowało. Z czasem możesz dorzucać nowe elementy: ladę z kartonu i papierowe pieniądze do sklepu, krzesełka z mniejszych pudełek do przedszkola, koc na dach, gdy domek staje się namiotem. Zabawy w udawanie rozwijają wyobraźnię, mowę i umiejętność opowiadania historii, a przy okazji pozwalają dziecku przećwiczyć sytuacje, które zna z życia.
Bezpiecznie i z głową
Kartonowy domek to bardzo bezpieczna zabawka, jeśli pamiętasz o kilku rzeczach:
- Krawędzie otworów oklej taśmą, żeby nie były ostre.
- Nie stawiaj domku przy grzejniku, kominku ani lampie, bo tektura łatwo się zapala.
- Nie zamykaj w nim małego dziecka i dbaj, by miało zawsze swobodne wyjście.
- Nożyk do tektury chowaj od razu po użyciu.
Gdy domek się zniszczy albo dziecko z niego wyrośnie, oddajcie karton na makulaturę i zbudujcie następny, np. zamek, rakietę albo garaż dla samochodzików.
Kartonowy domek nic nie kosztuje, a daje dziecku coś bezcennego: własne miejsce, które samo wymyśliło i zbudowało.
