Domki z kartonów

Kilka dużych kartonów, nożyczki, taśma, pisaki i farby wystarczą, żeby zbudować z dzieckiem domek z oknami, drzwiami, dachem, a nawet wejściem dla psa. Taki domek potrafi być przez długie tygodnie sklepem, przedszkolem i sypialnią dla zabawek.

Skąd wziąć kartony i ile ich potrzeba

Podczas zakupów w markecie wystarczy poprosić o kilka dużych pudeł albo zabrać te, które zostają przy kasach. Na jeden domek przydadzą się trzy, cztery duże kartony, a jeśli są mniejsze, to odpowiednio więcej. Świetnie sprawdzają się pudła po sprzęcie AGD, bo są wysokie i mają grubą tekturę. Wybieraj kartony czyste, suche i bez zapachu, a przed zabawą usuń z nich zszywki i resztki folii.

Do budowy przygotuj:

  • mocną taśmę klejącą, najlepiej szeroką, pakową,
  • nożyczki, a dla dorosłego także nożyk do tektury,
  • pisaki, kredki i farby plakatowe,
  • skrawki materiału, papier kolorowy, nakrętki, kawałki włóczki do dekoracji.

Budujemy razem

W domu zabawa jest przednia, bo wspólnie „klecimy” wspaniały domek. Najpierw połączcie kartony taśmą tak, żeby powstała jedna duża bryła lub kilka pokoików. Dach możesz zrobić z dwóch płatów tektury złożonych w daszek i przyklejonych do ścian, a wejście z kartonu, w którym trzy boki wycinasz, a czwarty zostawiasz jako zawias, żeby drzwi się otwierały.

Podział pracy jest prosty. Okna, drzwi i otwór dla psa wycina dorosły, bo nożyk do tektury jest ostry, a gruby karton trudno przeciąć dziecięcymi nożyczkami. Za to malowanie, rysowanie cegieł, kwiatków w ogródku i firanek w oknach to już zadanie małego architekta. Nie poprawiaj go za bardzo: domek nie musi być równy ani piękny, ma być jego.

Kilka pomysłów, które dodają uroku:

  • skrzynka na listy z wyciętą szczeliną, przez którą można wrzucać rysunki,
  • dzwonek z nakrętki przyklejonej przy drzwiach,
  • firanki z chusteczki lub kawałka tiulu,
  • numer domu i tabliczka z imieniem właściciela.

Domek, który ciągle się zmienia

Najlepsze w kartonowym domku jest to, że nigdy nie jest skończony. U naszej czytelniczki w dzień mieszkały w nim wszystkie zabawki. Wieczorem trafiały do szuflady, gdzie spały, a nocą do domku wracały krasnoludki, bardzo zmęczone, bo cały dzień pracowały. Taka opowieść to także sprytny sposób na sprzątanie przed snem: zabawki muszą przecież zrobić miejsce dla krasnoludków.

Poza tym domek zamieniał się w sklep albo w przedszkole, a inwencji jej dwuletniej córeczce nie brakowało. Z czasem możesz dorzucać nowe elementy: ladę z kartonu i papierowe pieniądze do sklepu, krzesełka z mniejszych pudełek do przedszkola, koc na dach, gdy domek staje się namiotem. Zabawy w udawanie rozwijają wyobraźnię, mowę i umiejętność opowiadania historii, a przy okazji pozwalają dziecku przećwiczyć sytuacje, które zna z życia.

Bezpiecznie i z głową

Kartonowy domek to bardzo bezpieczna zabawka, jeśli pamiętasz o kilku rzeczach:

  1. Krawędzie otworów oklej taśmą, żeby nie były ostre.
  2. Nie stawiaj domku przy grzejniku, kominku ani lampie, bo tektura łatwo się zapala.
  3. Nie zamykaj w nim małego dziecka i dbaj, by miało zawsze swobodne wyjście.
  4. Nożyk do tektury chowaj od razu po użyciu.

Gdy domek się zniszczy albo dziecko z niego wyrośnie, oddajcie karton na makulaturę i zbudujcie następny, np. zamek, rakietę albo garaż dla samochodzików.

Kartonowy domek nic nie kosztuje, a daje dziecku coś bezcennego: własne miejsce, które samo wymyśliło i zbudowało.