Dwa tarasy

Drewno i kostka brukowa na jednym tarasie? To połączenie wygląda efektownie, a przy okazji pozwala wyraźnie podzielić przestrzeń na strefy. Podpowiadamy, jak zaplanować taki taras, żeby był piękny i trwały.

Taras to przedłużenie salonu na zewnątrz, miejsce porannej kawy, rodzinnych obiadów i letnich wieczorów ze znajomymi. Gdy mamy do dyspozycji większą powierzchnię, możemy działać z rozmachem i połączyć na jednym tarasie materiały o zupełnie odmiennej naturze. Oprócz ciekawego efektu wizualnego zyskujemy możliwość wydzielenia stref o różnych funkcjach, bez stawiania ścianek i murków.

Drewno i kostka – dobrani sąsiedzi

Umiejętne zestawienie różnych materiałów wydobywa zalety każdego z nich i tworzy spójną stylowo całość. Wyjątkowo udane jest połączenie dekoracyjnej kostki brukowej z drewnem.

Drewno daje wrażenie ciepła i przytulności. Pasuje do większości materiałów używanych w budownictwie, dlatego świetnie sprawdza się w nowoczesnych aranżacjach, gdzie łagodzi chłód stali i szkła na elewacji. Dobrym sąsiadem drewna są duże kostki w naturalnych odcieniach. Spokojny układ złożony z dużych prostokątów doskonale prezentuje się na rozległych powierzchniach i nie konkuruje z rysunkiem desek.

Trzeba jednak pamiętać, że drewno jest wrażliwe na warunki atmosferyczne. Najlepiej układać je w zadaszonej części tarasu, gdzie będzie chronione przed deszczem i odbarwiającym działaniem słońca. Trwała kostka znakomicie sprawdzi się na części odkrytej, wystawionej na opady i mróz.

Podział na strefy

Linia, w której spotykają się dwa materiały, wyznacza wizualny podział przestrzeni. Zróżnicowana nawierzchnia może w delikatny sposób określać także jej funkcje.

  • Ciąg komunikacyjny – deski mogą prowadzić od drzwi tarasowych w głąb ogrodu.
  • Strefa wypoczynku i posiłków – kostka zaznacza miejsce reprezentacyjne, na którym stanie stół i wygodne krzesła.
  • Ścieżka do wejścia – luźno ułożone ciemne, drewniane podkłady w trawie lub żwirze tworzą naturalny szlak do drzwi wejściowych.
  • Podjazd – jasna, kontrastowa kostka pod garażem wyraźnie oddziela strefę samochodu od części ogrodowej.

Kolor też działa na odbiór przestrzeni. Jasna, piaskowa barwa kostki sprawia wrażenie lekkości i optycznie powiększa taras. Bardziej nasycony, ciemniejszy kolor drewna przesuwa na drugi plan wąskie przejście do wnętrza budynku, przez co całość wydaje się bardziej uporządkowana.

Jak zaplanować taras z dwóch materiałów

Taki taras wymaga trochę więcej przemyśleń niż jednolita nawierzchnia. Kilka zasad pozwoli uniknąć kłopotów.

  1. Jeden poziom. Deski i kostka powinny spotykać się na tej samej wysokości, żeby nikt się nie potykał. To wymaga starannego zaplanowania podbudowy pod oba materiały.
  2. Spadki i odwodnienie. Woda musi swobodnie spływać z tarasu, a drewno nie może stać w kałużach. Pod deskami przyda się przewiewna przestrzeń, a przy styku materiałów często stosuje się obrzeże lub listwę.
  3. Spójna kolorystyka. Wybierz kostkę w odcieniu, który harmonizuje z drewnem i elewacją domu. Zbyt wiele kolorów i wzorów sprawi, że taras będzie wyglądał na przypadkowy.
  4. Proporcje. Jeden materiał niech dominuje, drugi go uzupełnia. Równy podział pół na pół rzadko wygląda dobrze.
  5. Konserwacja. Drewno co jakiś czas trzeba oczyścić i zaolejować, kostkę umyć i, jeśli to zalecane, zaimpregnować. Jeśli nie masz na to czasu, rozważ deski kompozytowe, które wyglądają podobnie, a wymagają mniej pielęgnacji.

Mały taras też skorzysta

Łączenie materiałów to nie tylko pomysł na duże przestrzenie. Na mniejszym tarasie wystarczy drewniany podest pod zadaszeniem przy drzwiach i kilka płyt z kostki prowadzących na trawnik. Taki zabieg sprawia, że nawet kilka metrów kwadratowych zyskuje wyraźny układ.

Dwa materiały na jednym tarasie to sposób na przestrzeń, która jest jednocześnie ciepła i praktyczna, a z każdym sezonem coraz lepiej wpisuje się w ogród.