Dylematy przyszłego taty – co się w związku zmieni?

Po narodzinach dziecka w związku zmieni się na pewno wiele, ale wcale nie musi to być zmiana na gorsze. Wiele par z czasem odkrywa, że dziecko związało je jeszcze mocniej, choć początki bywają trudne. Podpowiadamy, jak przez nie przejść razem.

Pierwsze miesiące bez lukru

Bądźmy szczerzy: na początku będzie Ci trudno. Chwilami możesz być wściekły. Koniec z intymnością, romantyczne wieczory podporządkowane pieluchom, a Twoja żona, którą podrywa najcichszy szmer z dziecięcego pokoju, choć podobno ledwo trzyma się na nogach ze zmęczenia. Teraz najważniejsze jest ono, dziecko. Ten czas rzeczywiście może być dla waszego związku niebezpieczny.

Takie uczucia nie świadczą o tym, że jesteś złym ojcem czy mężem. To naturalna reakcja na ogromną zmianę: mniej snu, mniej czasu, nowe obowiązki i poczucie, że partnerka ma teraz dla Ciebie znacznie mniej uwagi. Ona też przeżywa swoje: zmęczenie po porodzie, burzę hormonów, naukę karmienia i często poczucie, że jej ciało i czas nie należą już do niej.

Czas we dwoje, nawet krótki

Dlatego korzystajcie z każdej chwili, kiedy możecie być razem i znowu się sobą cieszyć. Nieocenieni będą dziadkowie, którzy raz czy dwa razy w tygodniu zechcą zająć się dzieckiem. Wystarczy godzina spaceru, kawa w pobliskiej kawiarni albo kino.

A jeśli nie może wam pomóc nikt z rodziny, a na opiekunkę was nie stać? Pamiętajcie, że dziecko nie wymaga waszej stałej uwagi. Możecie być we dwoje także wtedy, kiedy ono śpi. Nie wykorzystujcie tego czasu na gonienie domowych obowiązków. Wasz związek jest przecież ważniejszy niż umyte talerze.

Kilka sposobów na „małe randki” w domu:

  • wspólna kolacja przy świecach, gdy maluch zaśnie wieczorem, nawet jeśli to tylko zamówiona pizza,
  • film na kanapie z telefonami odłożonymi do innego pokoju,
  • dziesięć minut rozmowy przy herbacie, ale o was, nie tylko o kupkach i karmieniu,
  • wspólny spacer z wózkiem, w czasie którego dziecko śpi, a wy wreszcie możecie pogadać.

Bliskość nie tylko w sypialni

Intymność po porodzie wraca w swoim tempie. Ciało kobiety potrzebuje czasu na regenerację, a o powrocie do współżycia i antykoncepcji najlepiej porozmawiać razem z lekarzem lub położną. Do tego czasu nie rezygnujcie z bliskości: przytulanie, masaż pleców, trzymanie się za ręce czy wspólne zasypianie w objęciach budują więź równie mocno.

Nie zakładaj, że partnerka sama powie, czego potrzebuje. Pytaj, rozmawiaj i mów też o swoich uczuciach, bez wyrzutów. Zdanie „brakuje mi ciebie” działa lepiej niż „ciągle tylko dziecko i dziecko”.

Tata jako pełnoprawny opiekun

Wielu ojców czuje się na początku zbędnych, bo to mama karmi i to do niej dziecko się przytula. Najlepszym lekarstwem na to poczucie jest zaangażowanie. Kąpiel, przewijanie, noszenie, usypianie i spacery to zadania, które tata może przejąć od pierwszych dni. Dzięki temu buduje własną więź z dzieckiem, a partnerka ma chwilę dla siebie i nie czuje się ze wszystkim sama.

Ustalcie też podział obowiązków, zanim zmęczenie zamieni każdą drobnostkę w kłótnię. Kto wstaje w nocy, kto robi zakupy, kto gotuje. Plan nie musi być idealny, ważne, żeby był wspólny.

Gdy oboje poczujecie, że trudności zaczynają was przerastać, nie wstydźcie się poprosić o pomoc, np. psychologa albo terapeuty par. Rozmowa ze specjalistą to oznaka troski o związek, a nie porażki.

Dziecko zmienia wszystko, ale para, która w tym zamieszaniu pamięta o sobie nawzajem, wychodzi z tego pierwszego roku silniejsza niż kiedykolwiek.