Wzruszenie przy reklamie, łzy z powodu przypalonego obiadu, złość o drobiazg – w ciąży to zupełnie normalne. Podpowiadamy przyszłym tatom, jak przejść przez hormonalną huśtawkę razem i nie brać jej do siebie.
Skąd te łzy
Ciąża to w organizmie kobiety prawdziwa rewolucja. Gwałtownie zmienia się poziom hormonów, a do tego dochodzą zmęczenie, mdłości, gorszy sen i mnóstwo nowych myśli o przyszłości. Nawet kobiety o bardzo stabilnych emocjach łatwiej się wtedy wzruszają, bywają rozdrażnione i nadwrażliwe. Drobiazg, który wcześniej nie zrobiłby na nich wrażenia, nagle urasta do rangi poważnego problemu.
Najsilniejsza huśtawka nastrojów zwykle przypada na pierwsze miesiące, mniej więcej do czwartego miesiąca ciąży. Potem emocje często się uspokajają, choć potrafią wrócić pod koniec ciąży, gdy rośnie zmęczenie i napięcie przed porodem, a także w pierwszych tygodniach po narodzinach dziecka. Nie ma tu jednej normy – każda kobieta przechodzi ten czas inaczej.
Najważniejsze: to nie jest przeciwko Tobie
Wielu mężczyzn w takich chwilach czuje się bezradnie albo zaczyna szukać winy w sobie. Tymczasem płacz partnerki nie oznacza, że przestała Cię kochać ani że obwinia Cię za to, co się z nią dzieje. Często sama nie potrafi zapanować nad emocjami i bywa tym zaskoczona bardziej niż Ty.
Dlatego nie złość się, nie odtrącaj jej i nie bagatelizuj tego, co czuje. Zdania w rodzaju „Znowu płaczesz o nic” albo „Weź się w garść” tylko pogłębiają poczucie osamotnienia. Uzbrój się w cierpliwość i powtarzaj sobie, że to minie. Jej zaś daj do zrozumienia, że ciąża i poród to Wasza wspólna sprawa i że nie zostaje sama ze swoim lękiem.
Co możesz zrobić w praktyce
Wsparcie nie wymaga wielkich gestów. Liczą się codzienne drobiazgi, które pokazują, że jesteś obok:
- Słuchaj, zamiast od razu naprawiać. Czasem wystarczy przytulić i zapytać: „Chcesz pogadać czy po prostu pobyć razem?”.
- Odciążaj ją w domu. Zakupy, sprzątanie czy gotowanie w dni, gdy ją mdli, to realna ulga dla zmęczonego organizmu.
- Bądź na bieżąco. Chodź z nią na wizyty i badania, czytajcie razem o kolejnych tygodniach ciąży. Wiedza zmniejsza lęk po obu stronach.
- Dbajcie o sen i ruch. Wspólny spacer czy wcześniejsze pójście spać często poprawiają nastrój bardziej niż długie rozmowy.
- Nie traktuj każdej uwagi osobiście. Jeśli padło przykre słowo, wróćcie do tematu, gdy emocje opadną.
Pamiętaj też o sobie. Przyszły tata również przeżywa stres, ma swoje obawy i prawo do zmęczenia. Rozmowa z przyjacielem, który niedawno został ojcem, albo wspólne zajęcia w szkole rodzenia mogą bardzo pomóc.
Kiedy to coś więcej niż wahania nastroju
Zwykła huśtawka emocji przychodzi i odchodzi, a pomiędzy gorszymi chwilami zdarzają się zupełnie dobre dni. Niepokojące jest, gdy smutek, przygnębienie lub lęk utrzymują się przez większą część dnia dłużej niż dwa tygodnie, gdy partnerka traci zainteresowanie wszystkim, nie może spać albo śpi bez przerwy, mówi o bezsensie lub o tym, że sobie nie poradzi. Depresja i zaburzenia lękowe mogą pojawić się zarówno w ciąży, jak i po porodzie, i można je skutecznie leczyć.
W takiej sytuacji zachęć ją do rozmowy z lekarzem prowadzącym lub położną i zaproponuj, że pójdziesz razem z nią. Jeśli kiedykolwiek usłyszysz o myślach samobójczych, nie czekaj – dzwoń pod numer 112 albo jedźcie na izbę przyjęć.
Najwięcej daje jej świadomość, że jesteś po tej samej stronie i że ten czas, ze łzami i ze śmiechem, przechodzicie razem.
