Zdjęcie z Mikołajem miało być pamiątką, a skończyło się histerią i mokrymi od łez policzkami. To częsty scenariusz u maluchów i zupełnie normalna reakcja. Wyjaśniamy, skąd bierze się ten strach i jak go oswajać.
Dlaczego maluchy boją się Mikołaja
Z perspektywy dwulatka Mikołaj to obcy, duży mężczyzna z gęstą brodą, która zasłania pół twarzy. Mówi niskim głosem, ma dziwny strój i zachęca, żeby usiąść mu na kolanach. Dziecko nie widzi jego mimiki, więc nie potrafi odczytać, czy jest przyjazny. Do tego dochodzi hałas galerii handlowej, długa kolejka i zmęczenie.
Lęk przed obcymi jest naturalnym etapem rozwoju. Pojawia się zwykle w drugiej połowie pierwszego roku życia i u wielu dzieci trwa do trzeciego, czwartego roku. Płacz na widok Mikołaja nie świadczy o tym, że dziecko jest rozpieszczone czy źle wychowane. To po prostu znak, że jego system alarmowy działa tak, jak powinien.
Jak przygotować dziecko do spotkania
Najlepiej oswajać postać Mikołaja stopniowo, na długo przed spotkaniem. Pomagają w tym:
- książeczki i ilustracje, przy których rozmawiacie o tym, kim jest Mikołaj i co robi;
- zabawa w Mikołaja w domu, z czapką, workiem i doklejaną brodą z waty;
- obserwowanie Mikołaja z daleka, zanim podejdziecie bliżej;
- spotkanie w spokojnej porze, gdy dziecko jest wyspane i najedzone.
Podczas spotkania stój blisko i trzymaj dziecko na rękach, jeśli tego potrzebuje. Zdjęcie, na którym maluch siedzi na Twoich kolanach obok Mikołaja, jest równie piękne jak to klasyczne. Można też poprosić, by Mikołaj tylko pomachał i zostawił prezent na stoliku.
Mikołaj w przedszkolu
Przedszkolne spotkania z Mikołajem są głośne, pełne emocji i nie każde dziecko dobrze je znosi. Dobrze jest wcześniej porozmawiać z nauczycielką. Bojące się dziecko może oglądać wizytę z jej kolan, z drugiego rzędu albo odebrać prezent z rąk wychowawczyni. Uprzedź też dziecko, co się wydarzy: że przyjdzie ktoś przebrany, że będą śpiewy i że nie musi podchodzić, jeśli nie chce.
Nie zmuszaj dziecka do przytulania, siadania na kolanach ani recytowania wierszyka. Wymuszony kontakt nie oswaja strachu, tylko go utrwala. Dziecko, które czuje, że może powiedzieć nie, szybciej nabiera odwagi i za rok często samo podchodzi bliżej.
Mikołaj nie jest od straszenia
Zdania w rodzaju „Mikołaj wszystko widzi” czy „jak będziesz niegrzeczny, nie dostaniesz prezentu” bywają w grudniu na porządku dziennym. Działają chwilowo, ale u wrażliwych dzieci budzą niepokój, a samego Mikołaja zamieniają z życzliwej postaci w kontrolera. Lepiej, żeby prezent nie był nagrodą za posłuszeństwo, tylko wyrazem miłości.
U starszych przedszkolaków lęk przed przebranymi postaciami zwykle mija sam. Jeśli jednak strach jest bardzo silny, dotyczy wielu sytuacji i utrudnia codzienne życie, dobrze porozmawiać o tym z psychologiem dziecięcym.
Dziecko, które boi się Mikołaja, potrzebuje przede wszystkim spokoju i czasu, a zdjęcie z brodaczem może poczekać do przyszłego roku.
